"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)"

โดย นัท

7

ผมกลับมานั่งที่เตียงของผมตอนนั้นมันเงียบมากไม่มีเสียงพูดของผมและของแซ็ก ไอ้แซ็กก็นอนหันหน้าเข้ากำแพงไม่ยอมหันหน้ามาทางผม ผมก็นั่งลงแล้วก็มองไปทางมันที่นอนอยู่ ตอนนี้ผมสับสนมาก ไม่รู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่... นี่ผมกำลังคิดอะไรอยู่ อาทิตย์ที่แล้วผมเกือบโดนมันอึ๊บ แล้วตอนนี้ผมยังมีหน้ามานั่งบนเตียงในห้องเดิมที่มันเคยทำอย่างนั้นกับผมอีก นี้ผมบ้าไปแล้วเหรอไงเนี่ย
"....(เสียงไอ้นั่นไออะนะคับผมไม่รู้จะเขียนว่าไรดี จะเขียนว่า แค่กๆ หรือฮัดเช่ย มันก็ดูไม่ตรงกับความเป็นจิงเยยอะ เอาเป็นสมมุติแล้วกันนะ)"
"นายไม่สบายมาตั้งแต่วันนั้นแล้วเหรอ" ผมถามมันหลังจากได้ยินเสียงไอ
"ก็ไม่รู้สิ ปวดหัวอะนะ ไม่ค่อยอยากไปไหนหรือทำอะไรอยากนอนมากกว่าเลยไม่ได้ไปเรียนไง" มันตอบโดยยังไม่หันมาหาผม
"เราว่านายไปกินยาสักหน่อยดีกว่านะ ถ้าเป็นอะไรหนักกว่านี้เดี๋ยวจะไม่ดี"ผมก็พูดต่อ
"ไม่เป็นไร เด๋วก็หายแล้วอะ ขอบคุณมาก" มันตอบโดยยังไม่ลืมประชดผม(ผมคิดว่านะ แต่ผมว่าต้องใช่แน่ๆเลย)
"อืมมมมม ด้วยความยินดี" ผมก็เอามั่งสิ
"..........ว่าไง.....ได้มั๊ย" มันเริ่มพูดเสียงอ่อนลง
"อะไรว่าไง แล้วได้อะไร"ผมก็ถามมันเพราะผมงงกับคำถามัน
"อย่าเกลียดเราไง ได้มั๊ยนัท จะเลิกคบจะไม่ยุ่งด้วย ย้ายที่นั่ง ย้ายห้องจะอะไรก็ได้ขออย่างเดียวอย่าเกลียดเราได้มั๊ย" มันพูดต่อ พูดยังกะหนังน้ำเน่า เดี๋ยวนี้ใครเค้าพูดกันว่ะ แต่ฟังแล้ว.....ดีใจจัง....อิอิ
"ทำไมหละ นายก็ไม่อยากให้เรายุ่งกับนายอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ อย่าลืมสินายเคยจะต่อยเราด้วยนะ" ผมก็พูดกับมันมามันกลับไปอดีตก่อน
"...............ขอโทษ" มันก็พูด
"ขอโทษนะ ตอนนั้น...ยังไม่รู้จักนัทนี่หน่า" มันก็พูดต่อแต่ยังไม่ขยับตัว
"เหรอ แล้วตอนนี้รู้มากกว่าตอนนั้นรึไงห๊ะ" ผมก็พูดกับมัน "ก็ไม่ได้รู้จักอะไรแตกต่างกับตอนนั้นนักหรอกหน่ะ" ผมก็พูดไปเรื่อยๆ
"แล้วถ้าตอนนี้อยากรู้จักให้มากขึ้นหละ....นายจะว่าไง" มันพูดขึ้นแล้วหันมาทางผม
"อะไรนะ นายอะนะจะรู้จักให้มากขึ้นทำได้ด้วยเหรอ รู้จักด้วยเหรอไอ้คำพูดแบบเนี่ย" ผมยังโกรธมันอยู่ ผมเลยพูดตามใจอยาก
"......................." มันไม่ตอบและหลบตาผมด้วย
"ร้องเพลงที่ร้องวันนั้นให้ฟังอีกรอบได้ป่ะ" มันพูด "อยากฟังน่ะ นะนัท" มันก็ขอร้องผม
".............................." ผมไม่ได้พูดอะไรแต่ก็มองมันอยู่
"..........ไม่ได้เหรอ...."มันก็ถามผมอีกรอบ
"เฮ้อออ ได้สิ" ผมพูดแล้วก็ร้องเพลงนี้ให้มันฟังอีกรอบนึง ผมร้องไปมองหน้ามันไป มันก็มองหน้าผมกลับมา เหมือนนกันนะคราวนี้ ดูมันตั้งใจฟังมากเลย หรือไม่ก็เหม่อลอยไปเอทิโอเปียแล้วมั้ง
"หึหึ เพราะดีนะเพิ่งเคยฟังเพลงนี้" มันพูดหลังจาผมร้องเสร็จ
"เหรอ ไม่เคยฟังเหรอ ไม่น่าเชื่อว่ะ หน้าก็ออกจะฝรั่ง เพลง wall in your heart ไงเก่าจะตายอยู่แล้ว" ผมก็พูดทำหน้าตาแบบไม่น่าเชื่อ ตั้งกะประสูติมาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
"ไม่เคยหรอก วันๆเราเอาแต่มีเรื่องกับชาวบ้านอะนะ หลังจากนั้นก็ไปกินเหล้า ไปเที่ยวเธค เมามันทั้งวันนั้นหละ" มันก็พูดต่อ
"นายนะเหรอเห้ย ตำรวจไม่จับเหรอเด็กแค่เนี้ย เนี่ยนะ" ผมก็ถามมันต่อ
"หน้าตาแบบเนี่ยนะ ดูเป็นผู้ใหญ่แล้วเว้ย ตำรวจมันไม่จับหรอกทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ดิ แล้วค่อยๆๆหาทางหนีออก" มันก็พูดต่อ ผมรู้สึกว่าตอนนี้เราเริ่มคุยกันได้มากขึ้นเรื่อยๆแล้ว และที่สำคัญสิ่งที่คุยกันมันคืออดีตของไอ้นั่น สิ่งที่มันกำลังพูด เป็นสิ่งที่ผมอยากคุยกับมันตั้งกะวันแรกที่ผมได้เจอหน้ามัน
"เหรอดีว่ะ แต่นะเราไม่ชอบเที่ยวแบบนั้น" ผมก็เล่าบ้าง
"เราไม่ชอบไปเที่ยวเธค ไม่สูบบุหรี่ ไม่กินเหล้า และไม่ชอบคนที่ทำพวกนี้ด้วย เราว่าเอาเวลาไปเที่ยวห้างหรือกินชาเย็นยังอร่อยกว่าอีก" ผมพูดมั่ง ทำไมถึงเป็นชาเย็นนะเหรอ ก็เพราะผมชอบชาเย็นนะสิ ชอบมากจนติดเลยหละ และชอบเดินห้างเล่นด้วย
"นายนี่พิลึกว่ะ" มันพูดแล้วก็หัวเราะเบาๆๆ
"ไร ไร พิลึกไร เนี่ยปกติเด็กที่สุดแล้ว นายนั้นหละพิลึกเด็ก เป็นเด็กเป็นเล็กทำตัวแบบนี้ไม่ดีนะ" ผมก็พูดกับมัน
"ถ้าจะทำก็ทำแค่พอเหมาะไม่ใช่ทำแบบนี้มันดูทุเรด"
"...เหรอ..ขอโทษนะ..จะไม่ทำแล้ว" มันพูดบ้างแล้วก็เงียบมองหน้าผม
"...........แล้วมาขอโทษเราทำไม นายจะทำหรือไม่ทำก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเรานิ
ไปขอโทษพ่อนายนู้น เค้าอาจจะเสียใจอยู่ก็ได้นะที่ทำผิดพลาดไป" ผมก็พูดเปลี่ยนเรื่องคุย
"..นาย..ซิสเตอร์เล่าให้ฟังเหรอ" มันถามผมดูหน้าตา น้ำเสียงเปลี่ยนไปนิด
"เอ่อ..ใช่วันนี้หละ เรียกเราไปคุยเพราะไม่เห็นนายมาหลายวันแล้ว เราถึงเข้ามาดูไงว่านายตายไปแล้วหรือยัง" ผมก็พูดและก็ยังพูดแดกดันมันอยู่
"หึหึ ยังไม่ตายง่ายๆๆหรอก ยังทำสิ่งที่อยากทำไม่สำเร็จ" มันพูดแล้วก็หันมาทางผม
ไอ้นี่แม่งจุงจมูกมันเปลี่ยนเรื่องไม่ได้เลยแฮะทำไงดีหว่ะตู หาเรื่องกลับไปนอนดีกว่า
"เอ่อ นี่ก็ดึกแล้วนะเราไปนอนหละ แล้วเด๋วพรุ่งนี้จะแวะมาดู" ผมก็พูดแล้วยิ้มนิดๆๆ และก็จะเดินออกไปห้องไอ้คิม
"ไม่นอนนี่หละ นี่ห้องนายนะ" มันถามผม คำถามนี้ทำให้ผมพูดอะไรไม่ออกเลย จะให้บอกว่าไรหละ ไม่อะแซ็กเรากลัวนายเอามะเขือยาวนายมาทิ่มตูดเรางั้นเหรอ ผมก็อายเป็นนะเว้ยเฮ้ย
"....................." ผมพูดไรไม่ออกอะ
"........" ดูเหมือนมันจานึกได้บ้างแล้ว แล้วก็เงียบไปสักพัก "ไม่เป็นไรไปนอนเหอะ ฝันดีนะ" มันพูดแล้วก็หันหน้าเข้ากำแพงต่อ
".............." ผมก็ยังไม่พูดอะไร แต่ตอนนั้นผมกำลังคิดว่า เอาไงดีว่ะจะนอนนี่หรือไม่นอนนี่ดี นอนก็เสี่ยงโดนแม่ง แต่ถ้าไม่นอน ก็ไม่มีโอกาสได้ปรับความเข้าใจกันสิ แต่...เอ๋ นี่ตูกำลังโกรธมันอยู่นี่หว่าา เออช่างแม่งเหอะ ก่ง โกรธ ไรช่างแม่งแล้ว
"รอแป๊ปนะเด๋วเราไปเอาเครื่องใช้จากห้องพวกนั้นมาก่อน" ผมก็พูดแล้วก็เดินออกไปโดยไม่ได้มองว่าไอ้นั่นเป็ยยังไง ลุกขึ้นชัยโย เอาเสื้อคลุมหน้า หรือกระโดนตีลังกาหรือเปล่า อิอิ >_<
"เด๋วกูจะกลับไปนอนห้องนะเว้ย" ผมเดินเข้าไปพูดกับไอ้รันกับคิมที่นอนดูทีวีอยู่
"อ้าวนัท มึง..ไม่เป้นไรแล้วเหรอ" ไอ้รันถามผม
"เออใช่ มึงแน่ใจเหรอวะนัท กูว่าอย่าเพิ่งดีกว่านะ มันเป็นเหี้ยไรเปล่าไม่รู้หยุดไปตั้งเป็นอาทิตย์เดี๋ยวมึงติดจากมันนะ มึงนอนนี่ก่อนเหอะ" ไอ้คิมพูด แหมวันนี้มันพูดดีใจ ผมรักมันจิงๆ
"ไม่เป็นไรหรอกว่ะ ก็แค่นอนนะ ดูเหมือนไอ้แซ็กมันจะไม่สบายนะ เดี๋ยวกูว่ากูไปนอนเป็นเพื่อนมันก่อนดีกว่าเผื่อมีอะไร" ผมพูด ทั้งที่จิงผมอยากไปเคลียร์เรื่องให้มันเรียบร้อยต่างหาก ผมไม่ได้จะปกปิดอะไรพวกนี้หรอกนะ แต่ยังไม่ถึงเวลาบอกอะ
"มึงแน่ใจ ก็ตามใจว่ะแต่ถ้ามีไร มึงส่งสัญญาณบอกกูเลยนะเว้ย เดี๋ยวพวกกูจะวิ่งป่าราบไปช่วงมึง" ไอ้คิมพูด
"เหรอขอให้จิงเห๊อะ มึงอย่าวิ่งถือกล้องมาแล้วกัน" ผมพูดแล้วก็มองหน้ามัน แล้วพวกเราก็หัวเราะกันอีกรอบก่อนนอน
"กูไปและหลับฝันดีนะเว้ยพรุ่งนี้เจอกัน"ผมพูดแล้วก็ขนผ้าห่มหมอนไปยังห้องผม พอออกมาจากห้องมัน ใจผมก็เริ่มเต้นแรงอีกรอบ คราวนี้ตูจะเป็นไงว่ะ แต่เอาไงเอากัน ถ้ามีไรส่งเสียงก็ได้ยังไงก็ เตี๊ยมกับพวกนั้นไว้แล้วนี่
"อู้ยยยยยยยหนาว่ะ แซ็กทำไมเปิดแอร์เบอร์แรงจังว่ะ เดี๋ยวเราไปลดลงนะ"
ผมพูดตอนจะปิดประตู แล้วก็เอาหมอนกับผ้าห่มไปว่างไว้บนโต๊ะแล้วไปเอาแอร์ลงเบอร์นึง.. อะไรนะคับเบอร์ นึงมันก็ไม่รู้สึกอะไรเหรอ รู้สิเบอร์นึงมันก็รู้แล้วหละ ผมจะลดลงเบอร์นึงแล้วจะทำไมผม ผมก็ชอบนอนหนาวๆๆนิ ยุ่งน่ะอ่านๆๆไปเถอะไป๊

"เหรอขอโทษนะ พอดีหนาว ๆ แล้วมันทำให้นอนหลับได้น่ะ" ไอ้แซ้กก็พูด
ผมว่าเสียงมันฟังดูดีขึ้นนะ เพราะไรหว่า??? อิอิ
"เออไม่ต้องขอโทษบ่อยก็ได้ ทำไมหมู่นี้ถึงพูดเพราะนักว่ะ เป็นอะไรหรือเปล่า ประจำเดือนหมดหรือไง หรือเป็นไข่จับสั่น"
ผมก็ถามมันแล้วก็มาจัดหมอนกับผ้าห่มเตียงทิ้งตัวลงนอน
"............ก็พูดกับคนที่....เท่านั้นหละ" มันพูดเสียงเบาลง
"อะไรนะคนที่อะไร" ผมก็ถามมันเพราะผมได้ยินไม่ถนัดเลย
"คนที่..ชอบ" มันก็พูดแล้วก็เอาผ้าคลุมหัว ไอ้นี่ผมว่าตอนนี้มันเขิลนะ ยังกะเด็กๆๆๆเลย ผมมองแล้วก็อดยิ้มเล็กๆๆไม่ได้
"เหรอคัยว่ะที่นายชอบ บอกเรามั่งดิ" ผมก็พูดแล้วก็นอนลงเอามือรองหัวไว้
"............." มันเงียบไป มันคงคิดว่าผมคงจะซื่อเซ่ออีก แต่ผมรู้หละว่ามันหมายถึง...ผม ฮ่าๆๆ
"ว่าไงแซ็กคุงคัยเหรอที่นายชอบบอกเราหน่อยนะ"
ผมก็เอียงตัวหันมาทางมันที่นอนคลุมโปงอยู่
"ก็...นัทไง" มันพูดเบาๆๆ
"อะไรนะ ไม่ได้ยินเว้ย" ผมพูด
"นัทไง" มันก็พูด
"อะไรนะ พูดดังๆๆดิหว่าเป็นเหี้ยไรเปล่าห๊ะ" ผมก็พูดเสียงดังขึ้น
"นัท" มันก็พูดเสียงดังขึ้น
"ไรนะ" ผมก็หยอกมันต่อ
"เราชอบนัทโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
คราวนี้มันลุกขึ้นจากที่นอนเอาแล้วหันมาทางผมตะโกนให้ผมได้ยิน เสียงดังนะเนี่ย ผมว่าห้องอื่นๆๆแม่งต้องได้ยินแน่ๆๆๆๆเลย ผมก็ตกใจเหมือนกันหละ มันก็มองหน้าผม ผมก็มองหน้ามัน สักพักเราก็หัวเราะด้วยกัน เหมือนคนบ้าาาา แม่งท่าจะบ้าแล้ว สักพักก็มีเสียงเคาะประตู เป็นเสียงเรียกของไอ้คิม กับไอ้รัน มันคงได้ยินเสียงแล้วคิดว่าเกิดอะไรขึ้นเลย มาดูแน่ๆๆๆเลย ผมก็เลยเดินไปเปิดประตูให้มัน เพราะยังไงๆๆ ผมก็ต้องเล่าเรื่องนี้ให้มันฟังอยู่แล้วหละ เพราะเรากลุ่มเดียวกันผมไม่อยากปิดบังอะไร
"เห้ยนัทเกิดไรขึ้นเป็นไรเปล่า" เสียงไอ้รัน
"เข้ามาก่อนดิมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง" ผมก็พูดกับพวกนั้นผมให้มันเข้ามา แล้วผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกนั้นฟังอย่างละเอียดละออที่สุด โดยไอ้แซ็กมันก็ยังนอน
คลุมโปงของมันอยู่ผมก็นั่งเล่าๆๆไปเรื่อยๆๆ ไอ้พวกนั้นดูจะตกใจมากกว่าที่ผมนึกไว้ซะอีก
"จะ จริงเหรอเนี่ย" ไอ้รันพูดขึ้นน้ำเสียงมันฟังเหมือนมันได้เห้นคนมี สองจู๋ หรือตัวประหลาด
"เห้ยยย ไม่น่าเชื่อเลยว่ะอะไรวะเนี่ยไอ้นัท แล้วตอนนั้นทำไมมึงไม่บอกพวกกูว่ะ กูจะได้มากระซวกแม่ง" ไอ้คิมพูดแล้วก็หันไปมองทางไอ้แซ้กที่คลุมโปงอยู่
"ก็เพราะมึงจะกระซวกมันกุเลยไม่บอกมึงไง" ผมพูดแล้วก็ยิ้มนิดๆๆ
"แล้ว..แล้วตกลงมึง..มึงเอ็กซ์ เอ็กซ์ เอ็กซ์ แล้วยังว่ะ" ไอ้คิมถามผมเสียงเบาๆๆ
"ไอ้ควย"ผมด่ามัน "มึงจะบ้าเหรอไง ไอ้วิปริต กูไม่ทำหรอกโว้ย ไอ้เหี้ยมึงถามซะ แม่งมึงคิดว่ากูเป็นคนยังไง สาดดดนี่"ผมพูดแล้วก็ยิ้มๆ ส่ายหัว ไอ้รันกับไอ้คิมก็หัวเราะ
"เห้ยไอ้แซ็กลุกขึ้นมาคุยกันดิ" ไอ้คิมก็หันไปทางไอ้แซ็ก
"นั้นดิไอ้แซ็กลุกขึ้นมาคุยกันหน่อยว่าเรื่องเป็นไงมาไงว่ะ ไอ้เหี้ย" ไอ้รันเอามั้ง
"....................." ไอ้แซ็กไม่กระดุกกระดิก ไอ้รันกับไอ้คิมมองหน้ากัน
แล้วก้พยักหน้ายิ้มๆแล้วเดินไปทางเตียงไอ้แซ้กผมก็คิดอยูว่าพวกนี้มันจะทำอะไรว่ ผมกลัวมีการตายหมู่ในโรงเรียนอะนะ พวกนั้นเดินไปถึง ก็นับ หนึ่ง สอง สาม แล้วก็พากันกระโดดทับลงบนตัวไอ้แซ็ก ผมตกใจรอ้งเห้ยเลย ไม่คิดว่ามันจะเล่นแบบนี้
"เห้ยๆๆ ไอ้สัด ลุกขึ้นมานะเห้ยๆๆ เร้วๆ ๆๆ " ไอ้รันกับไอ้คิมพูดแล้วก้นอนเกลือกกลิ้งไปบนเตียงไอ้แซ็กโดยที่ไอ้แซ้กมันนอนคลุมโปง
อยู่ มันก็กระดุกกระดิกหละ แต่ยังไม่คลอดออกมาเปลือกคงหน้ากระเทาะไม่ออก ผมก็อยากเล่นมั่งหงะ ผมก็ลุกขึ้นแล้วก็วิ่งไปยังเตียงไอ้แซ็กแล้วก็กระโดดทับไอ้รันกับ ไอ้คิมที่กำลังกลิ้งไปกลิ้งมาอย
ู่ "ฮ่า ๆๆ ๆ ๆ ๆ ตื่นนะไอ้เหี้ยแซ็ก"
ผมก็พูดมั่งแล้วก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนพวกนั้น ตอนนั้นจำได้ว่าสนุกมากเลย เป็นช่วงเวลาที่สนุกมากเลย แต่ว่าไอ้แซ็กนี่สิมันจะสนุกด้วยเปล่าไม่รู้ สักพักไอ้แซ็กมันคงทนรับน้ำหนักไม่ไหวก็ดิ้นไปดิ้นมาจนตกเตียงลงมานานข้างล่าง ผม รัน คิม หัวเราะแบบสุดๆแล้วก็พูดประมาณว่า สมน้ำหน้ามึง แล้วก็พากันหัวเราะต่อไปเรื่อยๆๆๆ พอไอ้แซ็กมันลุกขึ้นมันก็มองมาทางพวกผมหน้าตาเคร่งเครียด ตามองมาทางพวกผม เหมือนตอนแรกที่ผมเจอเลย ผม รัน คิม เงียบกันเลยเพราะพวกผมคิดว่า คงไปทำให้มันโกรธมากถึงมากที่สุดแล้วหละมั้งเนี่ย แล้วไอ้แซ็กมันมองซักพักก็ก้มหน้าลง ผมก็บอกว่า
"เห้ยๆแซ็กๆ พวกเราขอโทดๆ "ผมพูด
"ใช่ๆๆๆแซ็กพวกกูขอโทษนะเว้ย ไม่ได้ตั้งใจคิดว่าเล่นๆๆนะ" ไอ้คิมพูดท่าทางไอ้นี่ตกใจใช่เล่นเลยนะเนี่ย
"อืมๆๆ แซ็กเล่นๆๆนะมึงอย่าคิดมากดิว๊า ไหนๆ ก็เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันนะเว้ย" ไอรันพูด
"....................."ไอ้แซ็กยังก้มหน้าอยู่สักพักมันก็เงยหน้ามองพวกผมนิดๆๆ แล้วมันก็ยิ้มมุมปาก แล้วมันก็กรโดดขึ้นมาทับพวกผมพร้อมกับพูดว่า "ไอ้พวกเหี้ยเอ้ย มันหนักนะรู้มั๊ยไอ้สัด แม่งสามตัวหนักรอ้ยกว่ากิโล กูแบนพอดีไอ้หน้าหมา"
แล้วพวกผมก็ฟัดกันอยู่บนเตียงนั้นหละพลัดกันนอนข้างบนคัยนอนข้างบนได้ก็จะกระแทกๆๆตัว ให้หนักๆๆคนข้างล่างมันก็จะได้กระอักเลือดตายห่า 5 5 5 5 เล่นไปได้สักพักก้เหนื่อย โดยผมและ รันอยู่บนเตียง ไอ้คิมและแซ็กนอนกะพื้น คุณคงไม่คิดหรอกนะคับว่าเตียง 1 ใบรับได้สี่คนน่ะ พังกันพอดีสิ
"เฮ้อเหนื่อยว่ะ" ไอ้คิมพูด
"นั่นดิแม่งเล่นไรกันยังกะเด็ก ๆ ๆ" ผมก็พูดบ้าง
"ควย มึงก็เล่นเหมือนกันหละ" ไอ้รันเสริม
"ก็ทุกคนนั้นหละว่ะ" ไอ้แซ็กก็คุยด้วย
"ไอ้แซ็ก....มึงชอบไอ้นัทเหรอว่ะ" ไอ้คิมถาม ผมคิด เอาหละสิเริ่มแล้วเปลี่ยนเรื่องดีกว่าตู
"เอ้ยไอ้คิม มึงถามไรว่ะ" ผมบอกมันประมาณว่าถ้ามึงยังถามอีกกูจะกินตับมึงสัด
"..เอ่อ..กูชอบไอ้นัท" ไอ้แซ้กพูด ดูแม่งไม่อายปากเลย
"วู้ฮู้ ฮ่า ๆ ๆ ๆ" ไอ้รัน กับไอ้คิมร้องประสานเสียงประมาณสะใจจิงๆๆๆ
"ไอ้แซ็กมึงแน่มากเลยว่ะ สุดยอดกูหละทึ่ง" ไอ้รันพูด
"เออขอบใจ" ไอ้แซ็กก็พูดยิ้มๆๆ
"เป็นไงมั่งนัทจ๋า มีคนมาชอบยังงี้หน้าตาดีด้วยยังจะปฏิเสธอีกเปล่า" ไอ้คิมถามผมเสียงกวนตี๊นกวนตีน เพราะปกติเวลามีคัยมาบอกชอบผมจะปัดๆอะไปอะนะคับ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงนะผู้ชายก็มีบ้าง
"ควยเหอะ" ผมก็พูดน้ำเสียงเรียบๆๆไม่ได้ยิ้มอะไร แต่ในใจกูละอายอิ๊บแอบเลยว่ะ
"5 5 5 5 อายเหรอว่ะนัทไม่ต้องอายหรอกพวกกูยอมรับได้สมัยนี้แล้วเรื่องปกติ" ไอ้รันพูดพร้อมกับยังหัวเราะชอบใจอยู่
"นี่พวกมึงหยุดซะทีได้มั๊ย กูไม่..กูไม่พูดหละ มึงไปเอาหมอนกะผ้าห่มมาสิ มานอนห้องกูคืนนี้นอนกันสี่คนเลยบนพื้นก็ได้
ผมเสนอความคิดเพราะว่าคืนนี้คงจะคุยกันยาวแน่ๆๆเลยคับ นอนไปคุยไปดีกว่าคัยหลับ ก่อนก็หลับไปจะได้ไม่ตาแฉะกันหมดตอนเช้า
"เออใช่ๆๆ ดีว่ะคืนนี้กูมีเรื่องจะถามไอ้แซ็กเยอะ" ว่าแล้วไอ้คิมก็ลุกไปเอาของ
"เอามาเผื่อกูด้วยคิม" ไอ้รันตะโกนบอกไป ไอ้คิมชู นิ้วกลางให้เป็นสัญญานบอกว่า ได้เลยไอ้นรกหมกไหม้ พอเอาของมาเราก็มานอน ตรงพื้นห้องด้วยกันสี่คน จากมุมไอ้แซ็กก็ไอ้แซ็กแล้วก็รันคิมและก็ผม อบอุ่นดีนะ ผมเพิ่งรู้ว่ามิตรภาพของลูกผู้ชายมันโกรธง่ายหายเร็วฉิบหาย ตอนแรกๆๆเกลียดกันจะตาย ตอนหลังๆๆกอดคอแดกเหล้าด้วยกัน ผมหละรู้สึกมีความสุขมากเลยตอนนี้ อะไรอะไรก็สมบูรณ์ทุกอย่าง พรุ่งนี้คงต้องไปเล่าให้ป้าครีมกับทวดไนท์ฟังอีก ผมคงต้องเตรียมคำอธิบายและคำตอบไว้อีกเยอะมากเลยท่า เฮ้อคิดแล้วเหนือยใจจังแต่ไงก็นะ

If you wanna be somebody
If you wanna go somewhere
You better wake up and pay attention

.
[ อ่านตอนถัดไป (ตอนที่ 8) ]

[Home]