"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)"

โดย นัท

3

 

"ไอ้สัดเอ้ย ได้เจอของดีแน่มึง" มันพูดแล้วก็ทำท่าจะต่อยผม ตอนนั้นผมหลับตาเลย
ผมกลัวมากเลยคับ ผมคิดว่าตายแน่เลย ศพตูจะเป็นยังไงเนี่ย โลงศพผมจะดีมั๊ย มีคนมาเยอะเปล่า แล้วจาตั้งสวดกี่คืน อย่าลืมคืนสุดท้ายกระเพาะปลาด้วย
"หยุดนะทั้งสองคนนั้นหละ" ผมได้ยินเสียงผู้หญิงคนนึงพูดขึ้นมาผมไม่รู้หรอกว่าเป็นคัยแล้วเค้าอยู่ตรงไหนแต่ผมรู้ว่าผมจะตายแน่ๆๆแล้วหละ
"นายจะไปต่อยเค้าทำไมนายผิดนายก็รู้นิ" แน่ะยังจะพูดอีก อยากตายหรือไงป้า อยากตายมาอยู่แทนที่ผมมั๊ยหละ ผมยินดีเสียหละให้สุภาพสตรี(คนนี้)
"บอกให้หยุดไงฉันจะไปฟ้องซิสเตอร์นะ"ผู้หญิงคนนั้นก็พูดต่อและผมก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเดินออกไป
"........" ไม่มีไรเกิดขึ้นผมเลยลองลืมตาขึ้นดู ไอ้นั้นชะงักอยู่ มันก็พลักผมออก
ผมงี้ล้มทั้งยืนเลยหมดแรงร่วงลงมานั่งกับโต๊ะเลยคับเพราะตกใจมาก มือใม้สั่นไปหมดเลย
ในใจคิด โอ้ขอบคุณพระเจ้า พระอันเลาะห์ พระเยซูคริส พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ที่ทำให้ลูกรอดตายในครั้งนี้ ขอบคุณจิงๆๆๆ ในสักพักไอ้รันกับคิมก็ลุกขึ้นมาดูผมถามว่าเป็นไรมั๊ย ผมก็พยักหน้าบอกว่า ผมยังครบ 32 อะนะ ไอ้คิมมองหน้าไอ้นั่นเหมือนกับจะเข้าไปกระซวกมันให้ได้ แตคงไม่กล้ามั้ง เห็นไม่ทำ(อิอิ) เหตุการณ์ก็เงียบอยู่สักพัก ซิสเตอร์สาวิณีก็เดินเข้ามาบอกให้ผมกับไอ้นั่นตามไป ไอ้รันกับคิมทำท่าจะเดินตามไปด้วยแต่ผมก็กันไว้บอกไม่เป็นไรผมไปได้ แล้วผมก็เดินออกไป
"พวกเธอมีเรื่องอะไรกัน นี่รู้จักกันแค่สองวันมีเรื่องชกต่อยกันแล้วเหรอ ทำไมถึงเกิดเรื่องขึ้นได้"
ครูเค้าถามแล้วมองมายังผมกับไอ้นั่นที่ยื่นอยู่หน้าโต๊ะครูเค้า
ผมเห็นไอ้นั่นไม่พูดไรผมก็บอกไปว่า "ก็ไอ้นี่อะคับจารย์ มีงานให้ทำกลุ่ม กลุ่มละ4 คนแล้วไอ้นี่ก็อยู่กลุ่มเดียวกับผม แต่ไม่เห็นทำไรเลย ใกล้จะเสนองานแล้วด้วย
ผมก็เลยบอกให้ขึ้นมาช่วยทำแล้ว มันก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องผมโมโหก็เลยด่าไปครับ"
ผมพูดแล้วก็แอบชำเลืองมองไอ้นั่น กลัวว่าจะโดนอีกรอบอะนะคับไม่กล้าพูดมาก
"แล้วทำไมเธอถึงไม่ช่วยพวกเค้าทำหละ" ครูเค้าก็ถามไอ้นั่น
"..................." ยืนเฉยไม่มีทีท่าอะไรเลย
เหมือนกับหุ่นโชว์เสื้อผ้าอะคับแต่นี่ดีหน่อยตรงมันหล่อระเบิด เห็นแล้วจะละลาย แต่ก็ทำไม่ได้อะนะ ผมก็ผู้ชายนิ (อิอิ)
"เฮ้อ! ครูหละเหนื่อยใจกับเธอเหลือเกิน" ครูพูดแล้วส่ายหน้ามองไปยังไอ้นั่น
"ก็ไม่ต้องมายุ่งกับผมสิคับ ผมก็อยู่ของผมแบบเนี่ยคัยจะทำไมหละคับ ผมไม่ได้ไปทำให้คัยเดือดร้อนนิ" ไอ้นั่นพูดครั้งแรก
"แต่เธอก็ไม่ช่วยเค้าทำงานนิ แล้วเธอจะมาเรียนทำไมเดี๋ยวก็สอบตกหรอก" ครูตอบ
"ช่างมันสิคับ ผมไม่แคร์ นี่ผมไปได้ยังคับ ผมง่วงนอน" มันพูดท่าทางกวนตีนสุด ๆ
"เอาหละ ๆ ขอให้เรื่องมันแล้วๆๆ กันไปนะ เพิ่งรู้จักกันไม่นานอาจจะไม่คุ้นเคยกัน สักพักก็คงจะทำความรู้จักกันยิ่งขึ้นได้เอง" ครูตอบแล้วทำท่าทางบอกว่าไปได้แล้วไป ฉันหละปวดเฮ้ด
"ครับ ขอบคุณครับ" ผมตอบครูแล้วเดินออกไปแล้วไอ้นั่นก็เดินออกตามมา
เดินกันไปเงียบๆๆผมก็ไม่ได้พูดไรกับมัน มันก็ไม่ได้พูดไรกับผม ต่างคนต่างเดินไปยังห้อง แต่ ผมก็ยังอดมองมันไม่ได้ทุกที ไม่รู้ทำไม
"ทีหลังอะ อย่ายุ่งเรื่องของเรา ไม่งั้นเจอดีแน่" มันพูดขึ้นมาทำลายความเงียบ
"นายก็ร่วมมือกันทำงานสิ" ผมตอบ
"..........." มันก็ไม่พูดไร แล้วเดินไปเกือบถึงห้อง
"ไม่ทำอยากทำก็ทำกันเองเถอะ"
มันพูดก่อนเดินเข้าห้องไป แล้วฟุบหน้ากับโต๊ะต่อ ผมก็เดินเข้าไป
ไอ้รันกับคิมก็เดินเข้ามาหาผม เร็วมา ไอ้คิมถือกล้องมาด้วย ยังกะจะมาสัมพาดผมแน่ะ ดังใหญ่แล้วเรา
"เป็นไงมั่งนัท มีไรกันเปล่า" ไอ้รันถาม
"ไม่มีอะ ปกติดี" ผมตอบท่าทางเหนื่อยๆ
"เนี่ย เสียดายชะมัดเลยว่ะ กูลืมถ่ายเก็บไว้ ไม่งั้นได้ดูของดีแล้ว" แน่นอนเสียงแบบนี้ พูดจาแบบนี้ ไม่ใช่คัย ไอ้เหี้ยคิม
"เหรออืมม งั้นเดี๋ยวกูไปทำให้ดูอีกรอบนะ คราวนี้มึงถ่ายเก็บไว้ทุกอิริยาบทเลยนะเว้ย " ผมพูดแล้วมองมันด้วยหางลูกกะตา
แม่งเพื่อนจะตายอยู่แล้วยังไม่รมมานั่งเสียดายการถ่ายวีดีโอ กวนจิงๆ เด๋วเจอ......... หรอก (อิอิ)
"ขอโทดๆๆ" มันพูดแล้ววางกล้องลง แล้วมานั่งใกล้ๆผม
"เออ ไม่เป็นไร 500บาทแล้วทุกอย่างจะลงทิ้งตระกร้า" ผมพูด
"ไอ้เหี้ยนี่ ไอ้งก" ไอ้คิมพูดแล้ว เราสามคนก็หัวเราะเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นเลย
"เออใช่ แล้วคนที่ช่วยกูเป็นคัยว่ะ ผู้หญิงคนนั้นอะ" ผมพูดพลางนึกได้ ไอ้คิมยกกล้องถ่ายต่อ
"อ่อ เธอชื่อ ครีมอะนั่งอยู่นั่นไง"ไอ้คิมบอกแล้วชี้ทางไปให้ผมดู ผู้หญิงผมยาวตรงสีดำ
"อืมหน้าตาสะสวย ซะด้วยแฮะ แต่..... ท่าทางคุ้นๆๆ นะ แบบนี้" ผมพูดพลางนึกถึงท่าทางแบบนี้มันของคัย
"อ่อกูนึกออกและ" ผมพูด "ไอ้เหี้ยนั่น นั่นเอง"
แล้วผมก็มองไปยังไอ้ผมบลอนด์นั่น ผมเดินไปหาเธอแล้วก็บอกว่า
"เอ่อ ขอบคุณนะครับที่ช่วยชีวิตผม" ผมพูดอย่างสุภาพ
"อืมไม่เป็นไรหรอก นายแน่ดีนะที่ไม่ยุ่งกับไอ้นั่นอะอยู่ห่าง ๆ ไว้ดีกว่า ได้ยินมาว่ามันเป็นนักเลงนิ" ผู้หญิงคนนั้นก็ตอบผม
"เอ่อ เธอนี่ก็เก่งนะกล้าพูดด้วย ประทับใจจ๊อชมากเลย" ไอ้คิมพูด
"อืม เราก็กลัวนะแต่ไม่อยากให้ทะเลาะกัน" ครีมตอบ
"กลางวันนี้เราไปทานข้าวด้วยกันมั๊ยครับ ครีม" รันถามบ้าง บทน้อยต้องเสนอตัวเองหน่อย
"เอ่อ จะดีเหรอ นายชายสาม เราหญิงหนึ่งนะ"ครีมพูดท่าทางลังเล
"ไม่เป็นไรหรอกนะเด๋วจะหาเพิ่มอีกคนนึง" ไอ้คิมตอบแล้วมองไปยังไอ้รัน
ต้องมีไรแน่ๆๆเลย ผมคิดตอนมองดูสองคนนั้น อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้นะอิอิ
"งั้นตกลงเราไปกินข้าวด้วยกันสี่คนนะครับ" ผมพูดเป็นการตัดตอนและสรุป เพราะอาจารย์ท่านอื่นมาแล้ว
และแล้ว เค้กก็กลายมาเป็นเพื่อนในกลุ่มของผมอีกคนนึง ด้วยประการชะนี้....................................

แล้วชีวิตผมก็ดำเนินไปด้วยดี วินาทีผ่านไปเป็นนาที นาทีผ่านไปเป็นชั่วโมง ชั่วโมงผ่านไปเป็นหลายชั่วโมง หลายชั่วโมงผ่านไปเป็นวัน วันผ่านไปเป็นหลายวัน
หลายวันผ่านไปเป็นอาทิตย์ และอาทิตย์ผ่านไปเป็นเดือน (เหนื่อยนะเนี่ยนั่งพิมพ์ตรงเนี่ย) ชีวิตผมปกติดี แต่นับตั้งแต่นั้นมาผมไม่ได้พูดกับไอ้ผมบลอนด์อีกเลย แต่ไม่รู้ทำไมผมต้องคอยดูว่ามันจะเข้าเรียนมั๊ย เก็บชีทไว้ให้ ตอนนอนก็ดูว่ามันกลับยังเพราะไอ้นี่ชอบกลับดึก ทำไมกันนะผมไม่เข้าใจเหมือนกัน
"กลับมาแล้วเหรอทำไมนายกลับดึกจัง" ผมพูดขณะมันเดินเข้ามายังห้องนอน นี่เป็นบทสนทนาบทแรกของผม กับไอ้นั่นหลังจาเหตุการ์นั้น
".............ยุ่งไรด้วยบอกแล้วไงว่าอย่ายุ่ง" มันตอบ
"ก็เป็นห่วงเว้ย ไหนๆก็อยู่ห้องเดียวกัน เรียนห้องเดียวกัน เราก็เป็นห่วงตามประสาเพื่อน" ผมตอบ
"เพื่อนเหรอ คัยเป็นเพื่อนกับนาย" มันตอบผม ไอ้นี่นิสัยเกินทนจิงๆๆ
"ช่างเหอะเราคงคิดไปเอง ขอโทษที" ผมตอบ
ผมก็คิดว่าใช่สินะ ผมกับไอ้นี่ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นซะหน่อย ความจิงก็คือความจิง ความจิงที่ว่า ผมกับเค้าไม่ได้เป็นแม้กระทั่ง "เพื่อน" กัน

แล้วผมก็ไปนอนยังเตียงนอนของผม ถ้าผมสังเกตุไม่ผิด ผมเห็นมันหยุดแล้วหันมามองผมนิด ๆ ๆนะ ผมก็หลับตาไปได้สักพัก เหมือนมีคัยมานอนทับตัวผมไว้แล้วผมก็ลืมตาขึ้นที่เห็นคือ ใบหน้าของไอ้นั่น เข้ามาใกล้ผมมาก ใกล้ผมซะผมได้กลิ่นลมหายใจของมัน ตัวมันก็นอนทับตัวผมไว้แต่มือมันยันส่วนบนไว้อยู่ไม่งั้นคงได้จูบกันแล้วหละ
"เห้ย นี่นายจะทำอะไรนะ ออกไป"
ผมบอกมัน ผมตกใจนะเนี่ยเกิดมายังไม่เคยมีคัยทำอะไรแบบนี้เลย
"ทำไมหละ ชอบยุ่งนักไม่ใช่เหรอ ชอบมองนักไม่ใช่เหรอ (รู้ด้วยแฮะ) นี่ไงได้ดูใกล้ๆๆแล้วไงไม่ชอบอีกเหรอ จะเอาอย่างอื่นด้วยมั๊ยหละ" มันพูด ออกมายื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมอีก ผมขยับแขนไม่ได้เลยเพราะแขนมันจับแขนผมไว้
"เฮ้ย ปล่อยนะเว้ย ไม่เล่นแบบนี้นะ เราขอโทษแล้วไงต่อไปนี้เราจะไม่ยุ่งเรื่องของนายอีก ปล่อยนะ" ผมตอบมัน ผมเริ่มกลัวมากขึ้นทุกทีแล้ว
"หึ มันก็ดีแต่ยังงี้กันทุกคนหละว๊า เป็นห่วงเหรอจิงใจซะทีไหนหละ" มันพูดสีหน้ามันดู เอือมระอามากเลย
"ทำไมนายพูดอะไรของนาย เมาหรือเปล่า" ผมพูดขณะมองมัน
"ไม่สบายเหรอไปห้องพยาบาลสิหรือโทรให้พ่อแม่มารับกลับบ้านไปก่อนก็ได้" ผมพูด มันยิ่งบีบมือผมแน่นขึ้น
"พ่อแม่เรอะ ไม่มีเว้ย อยู่ไหนก็ไม่รุ้เอาแต่ทำงานนะ คงลืมไปแล้วมั้งว่ามีกูเป็นลูก" มันพูด มันพูดกูแล้วแสดงว่าผมไปทำไรผิดไว้แน่ๆๆเลย ผมคิด
"ขอโทษๆๆ ปล่อยก่อนนะ เจ็บเว้ย" ผมบอกมัน
"เคยจูบมั๊ย" มันถามผม
"ไม่หละไม่เคย ไม่อยากด้วย" ผมตอบ
ผมเริ่มกลัวมากถึงมากที่สุดแล้วนะเนี่ยผมยังบริสุทธิ์อยู่นะ และไม่อยากลองกับผู้ชายก่อนด้วย
"งั้นเดี๋ยวสอน" มันพูดแล้วก็เอาปากมาประกบกันปากผม
ผมตกใจมากทำไรไม่ถูกดิ้นก็ไม่ได้ สะบัดหน้าก็ไม่ด้ ทำไงดีๆ ๆ ตอนนี้ผมรู้สึกถึงริมฝีปากมันสัมผัสกับผมอยู่ ผมสะบัดตัวและหน้าอย่างแรงทีสุด เพื่อที่จะหลุด และผมก็สะบัดหน้าออกได้
"นายทำอะไรว่ะ" ผมพูดกับมัน น้ำเสียงผมสั่นๆๆด้วยความกลัวมากเลยตอนนั้น
"ก็สอนจูบไง จะได้ทำเป็นกับเค้ามั้ง จุบไม่เป็นหญิงไม่ชอบนะ" มันบอกผมยิ้มมุมมากเล็กน้อย
น่ารักว่ะแต่ตอนนี้ผมกำลังเป็นรองนะคิดแบบนั้นได้ไง
"ไม่เป็นไรเด๋วเราไปรองกับผู้หญิงก็ได้ ปล่อยเถอะ" ผมขอร้องมัน
"ไม่เว้ยยังไม่สะใจเลย" มันตอบผม ท่าทางคงอยากแกล้งผมมาก
"นายจะแกล้งเรายังงี้ทำไม ขอโทดแล้วไง จะเอาอะไรอีก เราแค่คิดว่านายเป็นเพื่อน เราก็เป็นห่วงเพื่อนแค่เนี่ย จะแกล้งเราไปถึงไหนห๊ะ ปล่อยได้มั๊ย" ผมพูดกับมัน
"................" มันไม่ตอบแต่มองหน้าผมหน้าตามันดูเหมือนจะพิจารณาผมอยู่ยังงั้นหละ
"ปล่อยเถอะ เราขอร้องนะ แล้วเราจะไม่ยุ่งกับนายอีกเลย จะย้ายที่นั่ง ย้ายหอด้วย นายจะไม่ได้เจอเราให้รำคาญอีก นะเราขอร้องปล่อยก่อนนะ"
ผมพูดกับมันอีกครั้งคราวนี้เสียงผมสั่นเหมือนจะร้องไห้ แต่ผมต้องกลั้นเอาไว้ ให้มันเห็นไม่ได้หรอก อายแย่ ผู้ชายไรว่ะโดนแค่นี้ก็จะร้อง (โด่ เอ็งก็ลองมาโดนจิงๆๆสิว่ะ ไอ้หอกหัก กำลังจะโดนอึ๊บอยู่ เอ็งจะมีอารมมานั่งท้าทายมันมั๊ยหละ องอายอะไรไม่อยากจะสนใจเว้ยสนใจแต่ว่าทำ
ไงตูจะหลุดไปได้เนี่ย)
มันก็ปล่อยผมแล้วมันก็เดินไปยังเตียงมันแล้วนั่งลงก้มหน้าไว้ พอหลุดผมลุกขึ้นได้ ผมก็สำรวจตัวเองก่อนว่ามีไรเสียหายป่ะ อืมมม ไม่มี แต่ว่าผมจูบกับมันไปแล้วอะทำไงดี ผมอายก็อาย กลัวก็กลัวไปนอนห้องไอ้คิมกับรันดีกว่า ว่าแล้วผมก็หอบหมอนกับผ้าห่มกำลังจะเดินออกไปจากห้อง เพราะตอนนี้ผมกลัวไอ้ห่านี้มากเลย ไม่รู้ว่ามันจะทำไรผมอีกเปล่าเดี๋วพรุ่งนี้ผมจะต้องไปทำเรื่องย้ายหอแล้วผมกลัวว่าจะเกิดอะไรอีก
"จะไปไหนหละ" เสียงมันพูด ทำให้ผมหยุดกึกเลย
"ปะ ไปนอนกับเพื่อนนะ เชิญนายตามบายนะเว้ย" ผมพูดแล้วก็จะเปิดประตู
"ขอโทษ" เสียงมันพูดทำให้ผมหยุดอีกรอบ
ประตูเปิดแล้วนิดนึงหละแต่ว่า.................
"มะไม่เป็นไรหรอก เราก็ขอโทดนายอีกรอบนะเราจะไม่ยุ่งกับนานแล้วหละ"
ผมพูดแล้วก็จะเปิดประตูอีก
"อยู่คุยกันก่อนดิ มีเรื่องอยากคุยด้วย" ไอ้นั้นพูดแล้วเงยหน้ามองมาทางผม
ท่าทางมันเหมือนกับคนผ่านอะไรร้ายๆๆมาเยอะเลยอะ ดูแล้วน่าสงสารนะ (แววตาก็เซ็กซี่จัง) หน้าตาละห้อย
"เอ่อ.......แต่ว่า............." ผมพูดมองออกไปนอกประตูที มองไปทางมันที
"เราไม่ทำอะไรนายหรอก แค่อยากคุยด้วยนะ ได้มั๊ย" มันพูดต่อ
"ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ" มันพูดต่อ คราวนี้พูดเพราะมากเลยแฮะผมคิด
เอาไงดีหละนี้ก็เป็นโอกาสดีที่จะปรับความเข้าใจนะแต่ว่าผมก็กลัวหงะว่ามันจะทำไรผมอีกรือเปล่า ถ้าก้าวออกไปก็จะปลอดภัยแล้ว แต่ว่า.....................................นะ
"เอาสิก็ได้" ผมพูด แต่ผมคิดว่า นี่ตูทำไรว่ะเนี่ย เดินไปให้เสือแดกหรือเปล่าว่ะตู แต่ผมก็อยากรู้อะนะว่ามันอยากจะคุยไรกับผม เพราะ... บอกตามตรง ผมก็อยากคุยกับมันมากเหมือนกัน ผมก็เดินมานั่งที่เตียงขอผม แล้วก็มองดูมันที่นั่งก้มหน้าอยู่ ไอ้นี่ชอบนั่งก้มหน้าจังวะ ผมคิด
"เมื่อกี้ขอโทดนะนัท เราทำเกินไปหน่อย (รู้ด้วยเหรอ) ไม่ได้ตั้งใจหรอกนะแต่ว่ามันโกรธ เวลาเห็นคัยมาทำอะไรแบบนี้"
มันพูดขณะทำท่าถอนหายใจเหมือนมีไรคิดให้หนักกะบาล
"เอ่อ บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไรหรอก" ผมก็พูดแต่ก็มองมันอยู่
"ก็ถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกัน อีกอย่างเราเป็นผู้ชายมันไม่เสียหายอะไรหรอกนะ แต่อย่าไปทำแบบนี้กับผู้หญิงนะ เด๋วเจอ......กัดไม่ปล่อย เพราะนายหล่อเหลือเกิน"ผมพูดติดตลกนิด ๆ ทั้งที่มันนาจะเครียดแต่ผมก็เสือกพูดแบบนี้ รนหาที่จิงๆๆ ไอ้นัท
"หึ หึ นั่นสินะเห็นทีต้องระวังตัวหน่อยแล้ว แต่.....เหตุการณ์ครั้งนี้เราคงลืมไม่ลงหรอกนะนัท" ไอ้นั่นพูด เอ๋? หัวเราะด้วยเหรอ
หัวเราะเป็นด้วยเหรอ ทำไมน่ารักแบบนี้นะ ผมคิดขณะมองมันตาไม่กระพิบเลย เผอิญต้องมนต์สะกดจากรอยยิ้ม
"นัท นัท นายได้ยินที่เราพูดมั๊ย" ไอ้นั้นถามผมอีกครั้ง คราวนี้เดินเข้ามาหาใกล้ๆๆๆ พอผมรู้สึกตัวก็ตกใจว่ามันจะทำไรเราอีกเปล่า
"อ๊ะ ขอโทดที เผอิญมองนายเพลินไปหน่อยนะ แบบเพิ่งเห็นยิ้มและหัวเราะเป็นครั้งแรก ทำเป็นด้วยเหรอ"
ผมก็แกล้งถามเค้าแก้เขิล
"นั่นสินะ เพราะคัยกันหละ" มันก็ตอบผม รู้สึกว่าตอนนี้ดูมันพูดดีเหลือเกิน
ไม่รู้มันจะมาไม้ไหนอีกผมยังอดหวั่นใจไม่ได้เลย จะให้ว่างใจได้ไงเกือบจะโดนทำไรมั่งก็ไม่รู้ แล้วอยู่ดีๆมาพูดดีแบบนี้ มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ หลอกกันอีกหรือเปล่า
"เฮ้ยนาย" ผมกำลังจะพูดต่อ
"แซ็ก" มันพูด ผมก็งง อะไรว่ะ แซ็ก
"เราซื่อแซ็ก" มันพูดกับผมอีกครั้ง ตอนนี้มันนั่งยอง ๆ อยู่ข้างหน้าผม กำลังมองผมอยู่
"นายมาทำพูดดีนี่นายมีจุดประสงค์อะไรหรือเปล่า"
ผมพูดกับมันตรงๆๆเลยเพราะตอนนี้ผมรู้สึกระแวดระวังมากเลยคับ
"...................." มันมองหน้าผมเหมือนกับว่าไม่คิดว่าผมจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา
ผมมองมันผมก็รู้สึกไม่ดีเลยแฮะ นี่ตูหาเห็บใส่ตัวอีกเหรอเนี่ยทำไงดีวะ
"โทดทีเราคงทำให้นายสับสนสินะ ช่างมันเหอะถือว่าเราไม่เคยพูดละกัน แล้วขอโทดนะกับเรื่องเมื่อกี้นี้อีกท ีนายอยากไปนอนกับเพื่อนนายก็ตามใจเหอะ แต่ไม่ต้องย้ายหอหรือย้ายที่นั่งก็ได้เราไม่ว่าไรหรอก"
มันพูดด้วยสีหน้าเหมือนกับผิดหวังในตัวผมอารัยสักอย่างนี่หละ
"เด๋วดิ ขอโทษ ๆๆ เราไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น" ผมก็ทำท่าจะไปจับตัวมัน
"ไม่ต้องหรอก เรามันก็แบบเนี้ย เราเจอแบบเนี่ยมาจนชินแล้วช่างมัน" มันพูดพร้อมสะบัดมือผมออก อะไรว่ะไอ้นี่
เด๋วดีเด๋วร้ายเป็นไรของมันว่ะ ไอ้บ้า ผมนึก แล้วก็คิดว่านอนนี่ก็ได้มั้ง มันคงไม่ทำไรเราหรอก แล้วผมก็นอนหลับไป.........

ตอนเช้าผมก็ไปเรียนตามปกติ ผมก็ไม่ได้พูดกับไอ้นั่นอีกเลยนะ จนตอนกลางวันที่กลุ่มผมสี่คนไปกินข้าวกัน
"เอ้ยไอ้นัทดูนั้นสิ" ไอ้คิมพูดพลางพยักหน้าไปทางนึง พวกเราก็หันไปด
ู "เฮ้ยไอ้บลอนด์นั้นนี่หว่า ไหงวันนี้มากินข้าวที่ดีได้ว่ะ" ไอ้รันพูดขณะปากเขี้ยวข้าวมันไก่ ตุ้ยๆๆ
"รัน กินให้เสร็จก่อนค่อยพูดสิ" ครีมบอก
"ถ้าข้าวมันกระเด็นหกออกมาจะทำไง"ครีมพูดต่อ
"อ่อไม่ต้องห่วงหรอก เด๋วไอ้คิมมันจะแดกต่อเอง จิงมั๊ยคิม" ไอ้รันพูดพลางพยักหน้าไปทางไอ้คิม
"อืมใช่แล้วรันจ๋า ครีมไม่ต้องเป็นห่วงนะ ถ้าข้าวหล่นจากปากไอ้รัน เด๋วคิมจะกินต่อเอง" ไอ้คิมพูดท่าทางกวนตีน
"บ้า ทุเรด โสโครกเป็นที่สุด เดี๊ยนรับไม่ได๊เคอะ" ครีมก็เล่นกับเค้าด้วย
เวลาตอนนั้นเป็นช่วงที่สนุกสนานมากเลยคับ แต่ครีมยังเป็นผู้หญิงคนเดียวเองอะไอ้รันกับไอ้คิมก็ดูท่าทางจะสนใจนะแต่ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ไม่ดีสิ น่าจะหาหญิงอีกคนมาให้พวกมันหน่อย สำหรับผมผมยังไม่อยากมีแฟนหรอกครับผมเลยไม่ค่อยรู้สึกอาไรเท่าไหร่นักหรอก
"แล้วจาทำไงกับไอ้นั่นดีว่ะมันชื่อไรยังไม่รู้จักชื่อมันเลยอยู่ด้วยกันมาเดือนกว่าๆแล้วนะ" ไอ้คิมพูด
"แซ็ก ไอ้นั่นมันชื่อ แซ็ก" ผมพูดทางทางเรียบๆๆ
"มึงรู้ได้ไงว่ะไอ้นัท" ไอ้รันถามผม
"เอ่อก็เมื่อคืนอะนะ....ฉอด ๆ ๆ ....เบลอ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ(ผมเล่าเรื่องให้ฟังอะคับ)"
"ไรว่ะมึงปล่อยให้มันทำอย่างนั้นเหรอ" ไอ้คิมพูดท่าทางตกใจมากผมมองไปทางครีมกับรัน ก็ไม่แพ้กันเลย
"แล้วมึงจะให้กูทำไงหละ จูบมันคืนเหรอ" ผมพูดน้ำเสียงธรรมดา
"ไอ้นี่ มึงโดนมันทำแบบนั้นแจ้งซิสเตอร์ได้นะเว้ย" ไอ้รันพูด
"ใช่นัท นี่เหมือนโดนลวนลามนะ ไปแจ้งซิสเตอร์เหอะ" ครีมพูด
"นี่พวกเอ็งเห็นข้าเป็นผู้หญิงหรือไงไม่ทราบ แค่นี้ไม่เป็นไรหรอก" ผมบอกพวกนั้น
"เอางี้เดี๋ยวกูไปลากมันมาให้คุยละกัน" ผมพูดก็ลุกไปทางโต๊ะที่ไอ้แซ็กนั่ง
"แซ็ก ๆ พวกนั้นอยากคุยด้วย ไปนั่งด้วยกันมั๊ยหละ" ผมพูดแล้วก็เข้าไปนั่งฟังตรงข้าม

"ไม่หละ ขอตัวนะ" มันตอบไม่มองหน้าผม
"ไปเหอะไปนั่งด้วยกันสนุกนะ" ผมยังชวนมันต่อ
"ไม่หละ บอกว่าขอตัวไม่เข้าใจเหรอไง" มันตอบผมไม่มองหน้าผมเหมือนเดิม
"ก็ได้ตามใจ" ผมพูดแล้วก็ยกจานข้าวมันเดินออกมา
"เฮ้ยจะทำอะไรนัท" มันพูดเงยหน้าขึ้นท่าทางคงตกใจใช่เล่น
"จะมาหรือไม่มาหละ" ผมก็หันไปตอบมัน แล้วก็เดินกลับมาที่โต๊ะ
"นี่มึงทำอะไรว่ะไอ้นัท" ไอ้รันกับคิมพูด
"ก็อยากรุ้เรื่องไม่ใช่เหรอก็จะลากตัวมาให้ไง"
ผมก็ตอบว่าจานข้าวข้างๆๆผมแล้วหันกลับไปมอง มันก็มองมาทางนี้ ท่าทางคิดอยู่ผมก็พยักมือบอกให้มานั่งด้วยกัน แล้วสักพักมันก็เดินมาอยู่ข้างๆๆผม ท่าทางดูเขิลอาย แฮะ อืมมมมน่ารักวะให้ตายเหอะผมคิดขณะมองหน้ามัน
"นั่งดิแซ็กพวกนี้อยากคุยด้วย" ผมพูดแล้วก็เขยิบให้มังนั่งข้างผม
"..................................." ยอดเงินของท่านหมดแล้วกรุณาเติมเงินก่อน
"เงียบกันทำไมว่ะไหนบอกมีเรื่องจาคุยไงหละ" ผมก็พูดกลบความเงียบ
"เอ่อ นายชื่แซ็กเหรอว่ะ ยินดีที่รู้จักนะ เรา คิม" ไอ้คิมพูดคนแรก ก่อนคว้ากล้องขึ้นมาถ่าย
"รัน นะเว้ย ยินดีเช่นกัน" ไอ้รันต่อมา
"ครีม ค่ะยินดีที่รู้จักนะค่ะ" ครีมไม้สุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัยเป็นทีมแรก
"อะ เอ่อ แซ็กคับ" ไอ้แซ็กพูดท่าทางประหม่าคงไม่เคยพูดกับคัยมาก่อนมั้งผมคิด
"เมื่อตอนนั้นเจ๋งมากเลยนะ เทห์ดีหว่า ประทับใจจอช(อีกแล้ว)"
ไอ้คิมพูดแล้วทุกอย่างก็เหมือนเดิม........
ทำไมมันง่ายอย่างงี้ว่ะนี่หละน้านักเรียนมปลาย
เข้ากันง่ายเหลือเกิน...........อาเมน..........................
"บ้าเหรอคิม แซ็กทำแบบนั้นไม่ดีเลยนะเราเพิ่งรู้จักกันอยู่ห้องเดียวกันด้วย ถ้านัทเค้ามาแบบกวนๆๆก็ซัดเลย แต่นี้เค้ามาด้วยความหวังดีไม่น่าไปทำอะไรแบบนั้น" ครีมพูด โอ้โหไม่ใช่เล่นๆๆ แฮะคุณป้านี่ ผมคิด
"ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ตอนนั้นก็ยังไม่รู้จักกันนี่ ไอ้นัทก็เกินไป พูดๆๆแล้วไปว่าเค้าก็ด่าจะโดนอยู่หรอก" ไอ้รันพูด
"เอ๋ไรว่ะมึง ตอนนั้นไม่เห็นพูดแบบนี้ไอ้หอก" ผมด่ามัน
"ก็น่าโดนอยู่หรอกนัท สมน้ำหน้ามึง" ไอ้คิมเสริม
"ใช่นัทรู้งี้ เราไม่ไปห้ามไว้หรอก" ครีมทับอีกรอบ
"ไรกันว่ะพวกนี้ เห็นคนอื่นดีกว่าเราเหรอ แล้ว แล้วเมื่อตอนนั้นหละได้เราแล้วทิ้งขว้างเหรอ" ผมก็เริ่มเล่นมุขแล้ว
"เออสิว่ะอย่างมึงได้แล้วทิ้งเว้ย" ไอ้คิมพูด
"ไอ้ควยไอ้สัดไอ้ชาติชั่ว ไอ้นรก"ผมก็ด่ามันเป็นชุด พวกเราก็หัวเราะพร้อมกัน
"สนิทกันดีนะ" คำพูดคำที่สองของไอ้แซ็ก ผมมองมันเห็นมันมองมาทางพวกผมอยู่
"อืมดิ นายก็มารวมกลุ่มกับพวกเราดิแซ็กจาได้เป็นกลุ่มเดียวกันเอามั๊ย" ไอ้รันเอ่ยชวน ไอ้แซ็กทำท่าทางเอ๋อแดกคงไม่เคยมีคนชวนมันมั้งเนี่ย
"อืมๆๆโอเคนะเว้ยไอ้แซ็ก"
ไอ้คิมพูด "ใช่แล้วจาได้มีกัน 5 คนแล้วตอนนี้" ครีมก็พูดบ้าง ไอ้แซ็กก็พยักหน้าแล้วก็ยิ้ม นี่เป็นมิตรภาพใหม่ของพวกเรา

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ผมรู้สึกว่าวันนี้เป็นวันที่ดีเหลือเกิน คนที่ผมอยากคุยด้วย คนที่ผมชอบมองบ่อยๆ ๆ
แต่หลังจากวันนั้นทำให้ผมคิดว่าคงไม่มีโอกาสแล้วแต่วันนี้ เราก็ได้มาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันแล้ว อา........ ขอให้เป็นแบบนี้ตลอดไปเถอะ....................สาธุ (ยังไม่จบนะครับ)

.
[ อ่านตอนถัดไป (ตอนที่ 4) ]

[Home]