"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)" Part II ตอนที่ 5

โดย นัท

5

และแล้ว ปิดเทอมแรกก็ผ่านไปอย่างไม่มีอาไรเล้ยยยยยยยยยยยยย เที่ยวก็ที่ได้ plan กันไว้ก็เหลวเละตุ้มเป๊ะสิ้นดี พอเอาเข้าจิง ๆพวกนั้นก็ขี้เกียจกัน
แม่ง รู้งี้แม่งอย่านัดดีกว่า นัดแล้วเสือกไม่ไปกัน เสียอารมหมด เพราะผมก็ยังอยากไปอยุ่ หลังจากนั้นมา กลุ่มผมก็ทำตัวเหมือนกับ คนปกติทั่วไปที่ปิด
เทอมกันอ่ะคับ ก็คัยที่เคยปิดเทอมมาก็รู้ใช่มั๊ยคับว่า แต่ละวันๆ ทำอะไร (เหอๆ ๆ ) แต่ของผมค่อนข้างสนุกหน่อยตรงที่ไม่มีเรื่องให้กังวลใจอีกหลังจาก
ที่ผมได้ปลดปล่อย อึก้อนเบ่อเร่อให้ไอ้แซ็กดมแล้ว มันชอบใจซะด้วย เด๋ววันหลังจะอึใส่ใหม่ 5 5 5 แล้วก็ถึงวันที่พวกผมต้องกลับเข้า มายัง รร อันแสน
สนุกสนานของพวกเราแล้วหละคับ ก็บอกลา แม่ พ่อ และน้องเรียบร้อย แล้วก็เดินทางออกมาผจญภัย (ใน รร) กันต่อ กับเทอมสองที่ กำลังรออยู่ แต่...
เรื่องเกรด ผมไม่บอกนะว่าได้เท่าไหร่ อิอิ ผม แซ็ก รัน คิม ก็เลือกที่จะอยู่ที่เดิมกันหละคับ ก็มีบ้างที่ย้ายห้องบ้าง หลังจากคบกันมา เทอมนึงก็รู้สันดาน กัน
ดีแล้ว ว่าอยากนอน กะคัย เพราะตอนแรก ๆ ก็ไม่รู้จัก เวลาเค้าทำอะไรไม่ถูกใจก็คันปากอย่าด่าฉิบหาย ตอนนี้ก็ย้ายไปหาเพื่อนสนิทเราให้รู้แล้วรู้แรดไปเลย
"เฮ้อออออออออออออออ" เสียงถอนหายใจยาวของไอ้คิม
"เป็นอะไรว่ะมึง เกิดมากูเพิ่งเคยเห็นมึงทุกข์ใจมากก็วันนี้หละ" ไอ้รันพูดขึ้นขณะเรานั่งอยู่ข้างล่าง ชมวิวไปเรื่อย ๆ เพราะเก็บของเสร้จแล้ว
"มึงดูหน้ากูดิ" ไอ้คิมก็ยื่นหน้ามันมาให้พวกผมดู ตอนนี้มันคงแตกหนุ่มหละมั้ง สิวขึ้นเต็มหน้าเลย เม็ดเบ่อเรอ สิวหนุ่มๆ ๆอิอิ แต่บางคนบอกว่า ไม่ได้ว่าว
สิวเลยขึ้น อันนี้จิงหรือเปล่าผมก็ไม่รู้นะ
"เออ กูเห็นแล้วไม่เห็นมีอะไรแปลกนิ" ไอ้รันก็พูดต่อ
"ควยเหอะมึง ตาบอดเหรอว่ะไอ้สัด หน้ากูสิวเต็มแบบนี้ ยังบอกไม่เห็นมีอะไรแปลก" ไอ้คิมก็ทำท่าจะแดกไอ้รันเรียบร้อย
"เอาน่าไอ้สัดคิม มันเรื่องธรรมชาติ ยังไงมึงก็ยังดูเหมือนคนหละว่ะ" ผมก็พูดขึ้นมา
"ไอ้เหี้ย" ไอ้คิมก็หัดมาด่าผมมั่ง
"มึงก็ไปหาหมอดิว่ะ บ่นทำควยไร" ไอ้แซ็กพูด
"ไปแล้วววววว เค้าให้ยามาแล้วด้วย แต่กูอยากรู้ว่าเมื่อไหร่มันจะหายไปหมดว่ะ นี่กูต้องไปอีกหลายรอบนะเนี่ย แม่งเสียเวลา ไม่ใช่ใกล้ๆ เลย" มันทำท่าเหมือน
จะลาตาย
"สมมึงไอ้หำ คนอะไรหน้าตาน่าเกลียดจิง "ผมก็ทำท่าขยะแขยงมัน ไอ้รัน ก็ร่วมด้วย
"พวกมึง..." มันทำท่าเหมือนกับไม่ขนาดคิดมาก่อนว่าพวกผมจะทำอย่างนี้กับมัน มันคงน้อยใจนั่งหันหน้าไปทางอื่น
"เห้ยๆ พวกกูล้อเล่นนะ มึงอะไรว่ะ คบกันมาตั้งนาน ยังดูไม่ออกเหรอว่า อันไหนจิง อันไหนล้อเล่น" ไอ้รันก็พูด
"นั่นดิคิมจ๋า ไม่เป็นไรหรอกยังไงพวกเราก็ยังคบกันเหมือนเดิมนะ แต่เดินห่างๆ กูหน่อยละกัน" ผมก็บอกมันยังอดเล่นไม่ได้ อิอิ
"............" มันก็ไม่ตอบ เอามือไปทำอะไรแถวๆ หน้ามันก็ไม่รู้ พวกผมก็นึกว่ามันร้องไห้เปล่าวะ ไอ้นี่แม่งอ่อนไหวขนาด เลย
"เห้ย ไอ้คิม" ผมกับไอ้รันก็เข้าไปตบไหล่มัน พยายามจะดูหน้ามัน พอมองเห็นว่ามันกำลังบีบสิวอยุ่ มีน้ำสิวไหลออกมาใส่มือมันด้วย แล้วมันก็เอามาป้ายผมกับไอ้รัน
ไอ้เหี้ยนี่แม่งเล่นโคดโสโครกเลย เกิดมาเพิ่งเคยเห็น
"ไอ้เหี้ยคิม มึงสกปรก ทุเรดว่ะ ซกมก สถุล อัปรีย์เย้ ที่สุดเลยหว่ะ ไอ้สัด อี๋ ๆ ๆ ๆ น่าเกลียดจิง ๆ" ผมกับไอ้รัน ก็เต้นผ่างกะน้ำสิว ที่มันเอามาป้ายหน้าผมกับรัน
"5555 สมน้ำหน้าพวกมึง กูขอให้พวกมึงเป็นเหมือนกูทุกตัว" ไอ้คิมก็เริ่มร่ายมนต์ใส่พวกผม
"ส้นตีน" ไอ้แซ็กก็พูดขึ้นเพราะมันหันไปทางไอ้แซ็กด้วย หลังจากนั้นพวกผมก็ไปกินข้าว อาบน้ำ และก็อยู่ในห้องของไอ้รัน กับคิม คราวนี้ย้ายห้องมั่ง
"มึงทำอะไรว่ะ คิม" ผมพูดขณะเห็นมันเอาครีมอะไรไม่รู้มาปะหน้า หนาเตอะ มีแตงกวา ด้วยเว้ย
"กูกำลังให้อาหารหน้าไงสัด ดูไม่ออกเหรอเหี้ย กูต้องทำให้มันหายเร็วที่สุด" มันบอกแล้วก็สาละวนกะหน้ามันต่อ
"แล้วมึงเอาแตงกว่าแปะหน้าทำไมว่ะ" ไอ้รันก็ถาม
"ก็ให้ผิวหน้า นุ่มชุ่มชื่นนะสิย่ะ" ไอ้คิมก็ตอบกลับทำหน้าสะดิดสะดิ้ง โคดตลก "ไนท์บอกให้กูใช้เว้ย" แฟนมันนั่นเอง แล้วพวกผมก็ดูหนังกันต่อ เป็นวีซีดีหนังผี แม่งพวก
นี้บรรยากาสก็ให้แล้ว ยังเสือกหาของมาดูอีก แต่ผมก็ดูด้วยเพราะสนุก แต่น่ากัวหงะ ผมจำไม่ได้ละว่าชื่อเรื่องอะไร เก่านิดส์นึง และผมก็ปวดฉี่ขึ้นมา แต่ว่าผมกัวหงะ
"เห้ยกูปวดฉี่ว่ะ" ผมพูดขณะดูต่อ
"เออ เรื่องของมึงดิ" ไอ้คิมพูด
"ไปฉี่นะ" ผมก็พูดต่อ
"ไปสิว่ะ พูดทำควยไร" ไอ้รันพูด
"กูกัวว่ะ" ผมพูดต่อ
".........." ไอ้แซ็กหันมามอง เหมือนรู้ เหอๆ
"เรื่องของมึง.." ไอ้คิมพูดต่อ
"ไปเป็นเพื่อนหน่อย" ผมก็พูด ทุกคนกำลังดูหนังอยู่ ไม่กระดิกเลย
"ควย หนังกำลังสยอง" ไอ้รันต่อ
"แต่กูปวดฉี่ ไปเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ" ผมก็พูดต่อ "เร้วไอ้สัด พวกมึงดูกันทำไมหละว่ะ กูกัวนะเนี่ยไอ้เหี้ย เพราะงั้นไปเป็นเพื่อนกูเลย ทุกคนด้วย แซ็กถ้าไม่ไปเลิกคบ ผมก็หันไป
พูดกะมัน ใช้ไม้นี้ที่ไรสำมะเร็ดทุกทีหละ
"เลิกเลยไอ้แซ็ก" ไอ้รันพูด ผมก็จัดการ ฟิกการ์โฟร์เล็คล๊อคมันไปทีนึง (เขียนถูกเปล่าไม่รู้)
"ไปเร็วกูปวดจะเล็ดออกมาอยู่แล้ว ข้างนอกแม่งมือดสนิทเลยไม่เปิดไฟสักดวงเลย เร็วเอาไฟฉายไปด้วย" เนื่องจากพวกผมมาก่อนนึงวันจึงยังไม่มีคนมามากนักเท่าที่ควร แล้ว
พวกผมก้พากันเดินไปห้องน้ำบรรยากาศดีเหลือเกิน ขนาดเพิ่งสร้างยังโคดน่ากลัวเลย
"ไอ้คิมมึงอย่าดันกูสิ" ผมก็หันไปด่ามัน
"เออนะ" มันก็พูดขนะมองไปทั่วๆ นี่ผมสังเกตุดู รูสึกมันจะอยู่ตรงกลางเลยนะเนี่ย
"เห้ยยย เสียงไรว่ะ" ไอ้รันพูด
"เห้ยยยย เสียงเหี้ยไรอีกหละ" ผมก็ถามมัน พยายามเดินไปให้ถึงห้องน้ำเร็วที่สุด แต่ดัน ปิดบอกไว้ว่า ทำความสะอาดห้ามเข้า
"เหี้ยยยยยยเอ้ย ทำไมถึงต้องมาทำตอนนี้วะเนี่ย" ผมพูดขึ้น "ต้องลงไปชั้นล่าง"
"พอกันทีกูไม่ไปนะ บ๊ายบายนัท กูเลิกคบมึงแล้ว" ไอ้คิมพูดทำท่าจะเดินกลับห้อง
"จะไปไหนไอ้เหี้ย มึงนะตัวดี เซี่ยนอยากดูดีนักแล้วไง เสือกกลัวเหรอ" ผมก็จับหัวมันไว้อยู่
"รีบไปรีบกลับเหอะ กูก็เริ่มกลัวแล้วนะ" ไอ้รันพูด ไอ้แซ็กยังไม่มีทีท่าอะไรเลย นี่มันกลัวไรมั่งเปล่าวะ รึแม่งตายด้านไปแล้ว
"ไปดิ ลงดิสัด" ผมก็พูด แล้วพวกเราก็เริ่มลงบรรไดกัน มืดมากเลยวันนี้ทำไมไม่เปิดไฟสักดวงว่ะ ก็เห็นว่ามีนักเรียนมาแล้วนี่หน่า น่ากัวฉิบหาย
"ว๊ากกกกกกกกกกก" เสียงไอ้รันร้อง
"เห้ยยยยยยยยย แม่จ๋า" ไอ้คิมร้อง เพราะไอ้รันถลาไปเกาะหลังมัน เพราะไอ้รันมันก้าวผิด ตกกะไดมาขั้น
"ไอ้สัดเห้ยยยยยยยย กูตกใจหมดไอ้เหี้ยรันมึงเดินดีๆ ดิสัด" ผมก็พูด แม่งอยู่ดีๆ ก็ร้อง นี่ถ้าเป็นโรคหัวใจคงตายแล้ว
"..................." ไอ้แซ้กไม่ได้พูดอะไรแต่คงตกใจ (มั้ง) เห็นมันถอนหายใจอยู่ อิอิ ทั้ง 4 คนมีไฟฉาย 2 อันเอง
"แม่งไอ้สัดรัน มึงจะล้มมาโดนกูสิเหี้ย" ไอ้คิมตะโกนใส่ไอ้รัน
"โทดๆ แล้วมึงจะให้กูล้มไปไหนหละไอ้สัด ให้กูล้มแล้วกลิ้งลงไปเหรอไง หน้าหมา" ไอ้รันพูด
"ก้กูกลัวนิหว่า" ไอ้คิมพูด
"แต่กูกลัวมึงมากกว่าว่ะ" ผมพูดเพราะใบหน้ามันตอนนี้ ผียังเรียกปู่ แม่งโปะหน้าเหี้ยไรไม่รู้ โกดน่ากัว มีแตงกว่าด้วย
"ไอ้สัด นี่กุอุตสหะมาเป็นเพื่อนมึงนะ" ไอ้คิมจ้องหน้าผม
"เหรอ งั้นถ้าถึงแล้วมึงอย่าเข้านะ มาเป็นเพื่อนกูแสดงว่าไม่ปวดอะสิ" ผมก็พูดต่อ
"ควย" ไอ้คิมพูดคำเดียว หมายถึง ต่อให้กูต้องเสียตัวกูก็จะเข้า แล้วพวกเราก็ไปถึงห้องน้ำชั้นสองโดยสวัสดิภาพ คืนนั้นนอน
ไม่ค่อยหลับเลย ไม่น่าดูหนังกะพวกแม่งเลย ตอนเช้าหน้าตาดีกันทุกคน ขอบตาเขียวปี๋เลย
"เป็นอะไรกันนะ" ไนท์ถามขึ้น
"นั่นดินอนไม่พอเหรอ ทำไรกันอยู่" เจ๊ครีมก็เข้ามาดูหน้าแต่ละคน
"อือ" ผมก็ตอบ และพวกเราก็เล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ฟัง
"อ่อ คนคุมหอพัก เห็นว่านักเรียนไม่เยอะเลยไม่เปิดไฟไว้" ไนท์บอก
"เด๋วเราจะไปบอกว่าต่อให้เหลือแค่คนก็เปิดเหอะ โคดน่ากัวเลย" ผมพูด
"วันนี้คนมากันเยอะ แล้วนะ แต่พวกเราเสร็จแล้วทำอะไรกันดีหละ" ครีมถาม พวกผมมากันวันเสาร์อะคับ วันนี้วันอาทิตคนเลยเยอะ
"งั้นก็ไปห้างละกัน เที่ยวครั้งสุดท้ายฉลองเปิดเทอม" รันก็ออกความเห็น
"เออดีวะ ตกลงไปกันเลย" แซ็กพูด เห? วันนี้แม่งพูดได้แล้วแฮะ รึว่าตกใจเรื่องเมื่อวานเลยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีน
คราวนี้เราจะเข้ามายังแหล่งความเจริญหละคับ นั่นก็คือ มาบุญครอง มาโดยการนั่งรถไฟฟ้าดีกว่า เพราะยังไม่เคยนั่งกันสักคนเลยเราก็ซื้อตั๋วเริ่มจาก อ่อนนุช ไปลงสนามกีฬาแห่งชาติ
ถ้าผมจำไม่ผิดคง 35 บาทมั้ง ก็ไปแลกเหรียญกัน
"กูก่อน" ไอ้คิมพูด แล้วก็เดินไปหยอดเงิน แล้วเงินก็ตกลงมาทุกเหรียญ ไม่เข้า "เห้ยเครื่องเสียว่ะ หยอดเงินไม่เข้า" ไอ้คิมพูด
"ไหนว่ะ กูลองมั่ง" ไอ้รันก็ทำ ก็ยังเหมือนเดิมไม่ติด
"พวกมึง.... ควายเรียกลุงได้มั๊ย" ผมพูดขึ้น "กดหมายเลขปลายทางก่อนแล้วหยอดเหรียญคับ ไอ้กระบือ
"อ้าว ไอ้สัดก็กูไม่เคยขึ้นนี่หว่า" ไอ้คิมก็พูด กว่าจะไปกันถึง เหมือนบ้านนอกเข้ากรุงเลยตอนนั่งรถไฟฟ้า วันนี้พวกผมก็เดินเล่นกันที่ห้าง มาบุญครอง หมดเวลาครึ่งวันไปกับการดู มือถือ
และต่อด้วยการ กิน ฮะจิบัง ราเม็ง อร่อยดี สุดท้ายทุกคนก็ได้ของติดไม้ติดมือกันมาหน่อย
"แพงว่ะ ที่นี่ ซื้อที่อื่นถูกกว่าอีก"ผมก็บ่นไปเรื่อย
"มึงก็อย่าซื้อดิ" ไอ้รันก็บอก
"แซ็กหละ" ไนท์ก็เอ่ยขึ้น
"นั่นดิแซ็กไปไหนแล้ว" ครีมก็มองไปรอบ ๆ
"นั่นไงดูของอยู่นั่นอ่ะ" ไอ้คิมชี้ไปดู เห็นไอ้แซ็กดูเสื้ออยู่ พวกเราก็เดินเข้าไป แต่ก่อนถึงตัวเห็นพวกผู้หญิง สองสามคนเดินมา ได้ยินพวกนั้นพูดว่า "เธอเพื่อนเราบอกว่าเธอน่ารักดี ขอเบอร์
ได้มั๊ย" ผมเห็นไอ้แซ็กมันมองมาแล้วก็ซุบซิบอะไรกับพวกนั้นก็ไม่รู้ สักพักพวกนั้นก็เดินไป หันมาแล้วก้หัวเราะนิด ๆ ด้วย ........ อะไรว่ะ? ผมงง มากเลย นี่มันทำอะไรว่ะเนี่ย ต่อหน้าผมเนี่ยนะ
"มีอะไรว่ะแซ็ก" ผมก็ถามมัน
"เปล่า พวกนั้นขอเบอร์" มันก็บอก
"เหรอ แล้วให้ไปเปล่า" ผมก็ถามมัน
"ให้ได้ไง มีมือถือที่ไหนหละ" มันก็ตอบ
"แล้วพวกนั้น หัวเราะอะไรกันว่ะ" ผมก็ถามต่อ
"ไม่มีอะไร นิดหน่อยนะ" มันก็พูดทำท่าดูเสื้อต่อ
".........(อะไรว่ะเนี่ย???)" ผมก็มองมัน เกิดอะไรขึ้นว่ะ ปกติมันก็น่าจะบอกผมนิหว่าทำไมคราวนี้บ่ายเบียงไม่ยอมบอกว่ะ เนี่ย พวกนั้นก็มองซ้ายมองขวาเหมือนกันเพราะงงว่าไอ้แซ็กมันกำลัง
ทำอะไรอยู่
"พวกนั้นหัวเราะไรกันว่ะแซ็ก" ผมก็ยังถามต่อ แต่ถามตอนเรามาถึง รร แล้ว
"ก็บอกไม่มีไรไงหละ ไม่เชื่อใจกันเหรอ" มันก็ถามผม เหมือนจะหยั่งเชิงอีกแล้ว
"เออ สิเว้ย" ผมก็ตอบมันไปตามที่ใจคิด
"อ๊ะ ... ดีใจจัง"มันพูดแล้วก็ยิ้ม
"กวนตีนว่ะ เห้ยบอกมานะไอ้แซ็ก" ผมก็ยังถามต่อ
"ไม่บอก" มันก็ยังคงยืนยันคำเดิม นี่ผมว่าเรื่องเมื่อคืน นี่ต้องทำให้มันเปลี่ยนเป็นคนละคนแน่เลย เพราะปกติไม่มีทางทำแบบนี้
"เกิดอะไรขึ้นกับไอ้แซ็กว่ะนัท" ไอ้รันถามผม
"นั่นดิ เกิดไรขึ้นว่ะ" ไอ้คิม
"ถ้ากูรู้ กูจะถามมันเหรอ" ผมก็ตอบพวกนั้น
"มันต้องทำอะไรอยู่แน่ๆ เลย"........................

All the answers to my questions I have to find......................


[ อ่านตอนถัดไป (Part II ตอนที่ 6) ]
.

[Home]