"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)" Part II ตอนที่ 4

โดย นัท

4

"ผมกะแซ็กเป็นแบบที่พ่อกะแม่สงสัยนั้นหละ" ผมพูด ทั้งพ่อและแม่และไอ้เหี้ยแซ็ก เหมือนถูก stone curve สาบให้เป็นหินกระดิกไม่ได้ไปชั่วขณะ
ก่อนหน้าที่ผมจะพูดอะไรต่อ ไอ้แซ็กก้อลากผมออกมานอกบ้านเดินไปทางสวนหย่อมใกล้ ๆ บ้าน แล้วก้อปล่อยให้ผมอยู่เฉย ๆ มันไม่พูดอะไร ผมก้อไม่พูดอะไร
เป็นอย่างนี้นานพอดูจนผมชักจะอึดอัดแล้วนะ ไม่ทำอะไรก้อกลับบ้านดิว่ะ ผมก้อคิดแล้วก้อจะเดินกลับ
"ขอบใจอีกรอบนะ สำหรับสิ่งที่ทำให้" เสียงไอ้แซ็กพูด
"เรื่องอะไร" ผมก้อถามมัน เรื่องอะไรหละที่ผมทำให้มัน
"ก้อเรื่องนี้ไง ที่บอกพ่อกะแม่นัทว่าเราเป็นแฟนกัน ขอบใจนะแต่ไม่ต้องทำหรอก" มันก้อพูดต่อ ไม่หันหน้ามาหาผมด้วย
"ทำไมถึงคิดแบบนี้หละ" ผมก้อถามมัน นี่ผมคิดว่าผมทำสิ่งที่ดีที่สุดแล้วนะ นี่ผมทำอะไรผิดไปเหรอไงเนี่ย
"ช่างเหอะ เฮ้อ อกหัก โดนแกล้งสอบรอบกับคนคนเดียวกัน ท่าจะไปไม่รอดซะแล้วหละมั้ง ชาตินี้คงจะหาไม่ได้แน่ เลี้ยงสัตว์เป็นเพื่อนดีกว่า เลี้ยงหมาดีมั๊ยนัท" มันถาม
หัว ค ว ย จิง ๆ ๆไอ้หน้าหนัง.... พูดได้กวนตีนที่สุดในโลกเลย เลี้ยงหมาแทนเหรอ ห่าเอ้ยยยยยยคิดได้ไงว่ะ ทุเรดสิ้นดี ผมก้อคิดในใจ ที่จะให้ทำยังไงถึงจะเชื่อหละ
เด๋วจับแม่งปล้ำซะเลย....(ล้อเล่น) ผมก้อไม่รู้จะพูดอะไร แต่ผมจำประโยคเด็ด ของหนังสือการ์ตูนเรื่องนึงได้ เข้ากับเหตุการณ์นี้พอดี ลองใช้ดูดีกว่า น่าสนุกดีแฮะ ผมคิด
มันส์หละตู
"แซ็ก" ผมเรียกชื่อมัน พร้อมกับยื่นสร้อยคอ เป็นรูปวงกลมเหมือนพระจันทร์ให้มันดู
"สมมุติว่าเนี่ย คือหัวใจ นับตั้งแต่ได้เจอแซ็ก มันก้อมีบางสิ่งบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นข้างใน สิ่งเล็ก ๆ ๆที่ได้ก่อตัวขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว มันก่อตัวขึ้นจากความเป็นห่วงเป็นใย
แซ็กเป็นไงมั่งสบายดีมั๊ย ทำไมไม่มาเรียน หายไปนานก้อเป็นห่วง เมื่อมันสะสมนาน ๆ เข้ามันก้อเต็มจนสามารถแสดงถึงความรู้สึกอันนี้ออกมาให้รู้ได้ รู้มั๊ยแซ็ก ผมก้อ
มองหน้ามัน แล้วก้อหันมามองสร้อยนี้ต่อ
"เรารักนาย" ผมพูด ทำเหมือนซึ้งเลยแต่ในใจผมกำลังตื่นเต้นสุด ๆ ๆผมพยายามนึกข้อความนั้นก๊อปปี้ออกมาให้ครบทุกพยางค์แต่อาจจะเปลี่ยนไปบ้าง หวังว่ามันคงไม่
ได้อ่านหรอกนะ (สาธุ)
"เรารักนายแซ็ก เราไม่ได้แกล้ง ไม่ได้ลังเล ไม่กลัว และเราก้อมั่นใจในตัวนายด้วย เพราะฉะนั้น ถ้าอยากจะเลี้ยงหมา เปลี่ยนมาเลี้ยงเราแทนได้มั๊ย คอยดูแลเราด้วยนะ อย่าปล่อยให้
ขี้ เยี่ยวเรี่ยราดหละผมเผลอพูดทุเรดออกไปได้ แต่มันทำให้ผมไม่อายไปมากกว่านี้ เพราะตอนนี้ผมก้อแทบจะอ๊วกออกมาเพราะมันเชยสะบัด และอายด้วย คิด ๆแล้วทุเรดจัง
เปรียบตัวเองกะหมา T_Tไอ้แซ็กก้อยังคงเงียบอยู่ ไม่ได้พูดไร ผมก้อไม่ได้พูด ไรต่างคนต่างมาไปที่สร้อยคอนั้น สักพักไอ้แซ็กก้อคว้าสร้อยคอนั้นไปไว้ในมือมัน
"เราก้อรักนัท" มันพูด
"อืม" ผมตอบ
"เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปใช่มั๊ย" มันก้อถามผมอีก
"อืม" ผมก้อพูดเหมือนเดิม
"เราจะไม่ทิ้งกันนะ" มันก้อถามต่อ
"อืม" ผมก้อพูดได้คำเดียว
"ไม่กลัวที่จะเปิดเผยใช่มั๊ย ไม่กลัวที่พ่อแม่ต้องรับรู้นะ" มันก้อถามอีก
"อืม ไม่กลัว" ผมก้อพูดกับมัน ผมเน้นเสียงให้มันมั่นใจว่าผมไม่กลัว (แต่ผมยังกลัวอยู่)
"เราจะเลี้ยงนัทเองไม่ต้องเป็นห่วง นัทจะได้อยู่สบาย ๆ แน่นอน" มันก้อพูดแล้วหันมายิ้มให้ผม
"อืม" ผมก้อยิ้มให้
"แซ็ก ลืมอะไรไปหรือป่าว" ผมก้อยิ้มแล้วก้อถามมัน
"อะไร" มันก้อขมวดคิ้วสงสัย
ผมก้อลุกขึ้น แล้วก้อบิดขี้เกียจทีนึง "แซ็ก เราเป็นผู้ชายนะ ไอ้คำว่า เราจะเลี้ยงนัทเองไม่ต้องเป็นห่วง นัทจะได้อยู่สบาย ๆ แน่นอน เนี่ยมันไม่น่าจะเอามาพูดกับเรานะ
เพราะเรารู้สึกทุเรดมากเลยหว่ะ ไอ้บ้าพูดออกมาได้ไง ผมก้อเปิดซิงหัวไอ้แซ็กไปทีนึง
"อย่ามาทำเหมือนเราเป็น ญ เพราะยังไม่รู้เลยว่าคัยเป็นแบบไหนกันแน่" ผมก้อพูดขึ้นอย่างมีเลศนัย
"อะไร"มันก้อถามผม
"แซ็กรักเราใช่มั๊ย" ผมก้อถามมัน
"แน่นอนดิว่ะ" มันก้อตอบ
"งั้นเราบอกไว้ก่อนนะแซ็ก เราไม่เป็นฝ่ายถูกกระทำแน่นอน" ผมก้อพูดกับมันแล้วก้อยิ้มให้ แต่มันทำหน้าซีดเหมือนโดนมะเขือยาวเสียบตูด
"เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ได้เลย ที่รัก" ผมก้อพูดแล้วก้อเดินกลับบ้าน ผมสะใจจังเลยแฮะ 555555 ดูซิมันจะทำยังไงต่อไป เรื่องสนุก ๆ กำลังจะเริ่มขึ้น ต้องมันส์แน่ๆ ผมคิด
ตอนกลับมาบ้าน ผมก้อพร้อมที่จะตอบคำถามของพ่อกะแม่ผมแล้ว อะไรจะเกิดก้อคงต้องปล่อยให้มันเกิดละกันนนทำไงได้
"กลับมาแล้วเหรอลูก อาบน้ำอาบท่าซะสิแล้วเด๋วลงมากินข้าวกันนะจ๊ะ" แม่ผมพูดทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"แม่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ" ผมก็กระซิบถามแม่
"แสดงเก่งมาเลยนะ ทำเหมือนเป็นแฟนกันเลย มาบอกพ่อกะแม่แบบนี้ เมื่อกี้แม่คุยกะพ่อแล้ว ดูเหมือนเค้าจะไม่ติดใจอะไรอีก แม่ก้อด้วยท่าทางลูกกะแซ็กจะสนิทกันดีนะ" แม่ผมก้อคุยไปเรื่อย ๆ ๆ
"คับใช่ แต่ว่าผมกับแซ็ก" ผมกำลังจะพูดต่อแต่แม่พูดขึ้น
"ชีวิตลูก เป็นของลูก แม่เป็นแค่คนให้กำเนิด ลูกเป็นคนเดียวที่มีสิดเลือกทางเดินของลูกเอง ไม่ว่าจะเป็นยังไงแม่ก้อรับได้เสมอ แต่อย่าเสียใจที่ได้ทำลงไปก้อแล้วกัน" แม่ผมพูดแล้วก้อยิ้มให้
"แม่ แม่คิดอะไรเนี่ย พิลึกแม่จัง..... ขอบคุณนะคับที่ไม่ได้ถามอะไร ผมไม่เสียใจแน่นอน เชือผมดิ อย่างผมเนี่ยนะไม่มีทางเสียใจหรอกกกก สบายมากกกกกกกกกกกกก" ผมก้อพูดกับแม่ เป็นตอนที่โล่ง
ใจที่สุดในชึวิต ดูเหมือนพ่อจะไม่ติดใจอะไร เพราะความห่ามของผมที่พูดออกไป แต่เหมือนแม่จะรู้แระก้อรับได้กับสิ่งที่ผมกำลังจะเป็น
"เฮ้อ ชีวิตนี่ช่างยากเย็นจิง ๆก่าจะผ่านอะไรมาได้" ผมก้อพูดขณะนอนเล่นเรื่อย ๆ ๆ
"เอ่อ นัท ทำไอ้นี้ตกแนะตอนไปสวนอ่ะ" ไอ้แซ็กยื่นกุญแจมาให้ผม
"อ่อ กุญแจห้องเราเองอะ แต่ถ้าหายไปก้อไม่เป็นไรหรอกเรามี 2 ดอก" ผมก้อพูดแระก้อเอากุญแจมาดู
"เอาไว้ทำไรตั้งสองดอก บ้านตัวเองด้วย" มันก้อถามผม
"เอ๋า ก้ออยากจะทำอะ ทำไม ห้องเราเรามีสิดเฟ้ย" ผมก้อตอบมัน ถามกวนตีน
"อืมมมมมมมมมมมม" มันก้อตอบผม แล้วผมก้อลงไปดูหนังข้างล่าง มันไม่ลงมาดูด้วยไม่รู้ทำอะไรอยู่ จนกระทั้งเที่ยงคืนผมก้อขึ้นมาเห็นมันยังนั่งเหมือนเดิม คิดอะไรของมันหว่ะ
"เป็นไรวะแซ็ก เหม่อลอยคิดอะไรอยู่เหรอ" ผมก้อถามมัน
"เรื่องกุญแจ" มันตอบ
"ทำไมกุญแจทำไม" ผมก้อถามมีอะไรกับกุญแจเหรอ
"ที่บอกว่ามี สองดอก ถ้ามีแค่อันก้อใช้ได้ใช่มั๊ย" มันก้อถามผมา
"อืมก้อได้ ทำไมเหรอ " ผมก้อถามมันต่อ
"งั้นเอามา อันสิ" มันพูดพร้อมกะยื่นมือมา ผมก้ออึ้งอยู่ มันคิดอะไรของมันเนี่ย บ้าปาวว่ะ กุญแจห้องเนี่ยจะ เอาไปทำไม
"ไม่ได้เหรอออ ทำไมอะ" มันก้อถามผม ท่าจะผิดหวังน่าดู
"มันก้อได้อยู่หรอก แต่จะเอาทำไปอะไรว่ะ" ผมก้อถามมัน มองมันเหมือนมันเป็นผู้ต้องส่งสัย
"มันก้อไม่ทำไมหรอ แต่มันก้อ .. มันก้อแค่.. อยากได้นิ" มันก้อตอบผม ท่าทางเขิลน่าดูที่พูดแบบนี้ออกมา
"555555555555555555" ผมหัวเราะ หน้าตามันตอนนี้น่ารักชะมัด ที่ถ้ามีกล้องจะถ่ายเก็บไว้ดูเลยนะเนี่ย น่ารักเป็นบ้า
"หัวเราะไรว่ะ มีไรน่าขำรึไงหว่ะ" มันก้อตะคอกผม
"ป่าว ๆ ไม่มีอะไรเพียงแต่ หน้าตานาย น่ารักอย่าบอกคัยเลยแซ็กคุง คำพูดก้อน่ารักจัง โอ้ยเลือดกำเดาจะไหลตายแล้ว" ผมก้อทำท่ากวนตีนมัน
"ไอ้ห่า" มันก้อว่าผมแล้วก้อมาลอคคอผม
"ปล่อยนะเว้ย เจ็บไอ้เหี้ย หัวเราะแค่นี้ไม่ได้หรือไง" ผมก้อดิ้นสุดชีวิตแรงแม่งเยอะโคด
"ว่าไงขอได้มั๊ย" มันก้อถามผมต่อเราคางมาซบตรงไหล่ผม
"อืม" ผมก้อตามมัน แล้วก้อมานั่งบนเตียง ถอดกุญแจให้มันดอกนึง
"นี่เป็นกุญแจห้องเรานะ ตอนนี้มันก้อเหมือนห้องของเรากะนายแล้ว เป็นสัญญาว่าเราจะอยู่ด้วยกันไง" ผมก้อยื่นให้มันพร้อมกะพูดไปด้วย
"อืมมมมมมมมม" มันก้อตอบท่าทางจะดีใจที่ได้แฮะ แต่อยากแกล้งมันจัง
"ถ้าเกิดว่าไม่เจอ ญ ที่ถูกใจก่อนนะ" ผมก้อพูดต่อ
"ราตรีสวัสแซ็ก" ผมก้อนอนคลุมเลย 555 สะใจเป็นบ้า
"เอ้ยนัท ที่พูดเมือกี้หมายความว่าไงอะ ไอ้นัท ลุกขึ้นมาพูดให้รู้เรื่องก๊อนนนนนนนน นัทโว้ยยยยยยยยยยยย" มันก้อมาสะกิดแต่ผมจะนอนแระ
ไม่รู้ไม่ชี้

 

[ อ่านตอนถัดไป (Part II ตอนที่5) ]
.

[Home]