"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)" Part II ตอนที่ 3

โดย นัท

3

"ตอบมาตรงๆ เลยนะ ไม่ต้องตอบเพราะจะทำให้เรารู้สึกดี อยากรู้ความรู้สึกจิง ๆ ของนัท" มันก็พูดต่อ แต่ผมก็ยังไม่ตอบ ผมก็มองหน้ามันมั่ง มองเพดานมั่ง
แต่ผมก็ยังไม่ตอบมันเหมือนเดิม "ลงกันได้แล้วหละได้เวลากินข้าวแล้ว" ผมก้อบอกมันแล้วก้อเดินออกมาเลย
"แล้วพวกลูกนัดกันไปเที่ยวไหนไว้หรือเปล่า" แม่ถาม
"อือ เดี๋ยวไอ้รันมันจะโทรมานัดเอง แม่ ไม่ต้องห่วง ไปอยู่แล้ว" ผมก็ตอบ ยิ้มกวน ๆ เพราะว่านายทุนอยู่ตรงหน้านี้เอง
"แซ็กนายบอกทางบ้านหรือยัง ว่ามาค้างบ้านเรา" ผมก็หันไปถามไอ้แซ็กเพราะนึกขึ้นได้
"....ยัง" มันก็ตอบหวน ๆ
"บอกได้แล้วนะ เดี๋ยวพ่อจะเป็นห่วง" ผมก็พูดต่อ ที่พูดดีๆ นี่เพราะเสด็จมัม อยู่ด้วยหรอกนะ ไม่งั้นได้ฉะกันไปข้าง ตอบกวนตีนจิง ๆ
"รู้แล้ว" มันก็ตอบแบบเดิม แต่ดูท่าแม่จะสังเกตุได้
"นัท ทะเลาะอะไรกับแซ็กหรือเปล่าลูก" แม่ก็กระซิบถามผม "โหแม่เซ้นส์ ดีจังเลยยย แสดงว่าอยู่บ้านนี่ คงไปเม้าท์กับเพื่อนบ้านบ่อยหละสิ"ผมพูด
"เดี๋ยวเหอะ" แม่ผมก็ทำท่าจะเฮดล๊อคผม ผมก็หนีสิเหอ ๆ ๆ
"นิดหน่อยอะแม่" ผมก็ตอบแม่ไปตามตรง
"เหรอ พูดกับดี ๆ หละ อย่าทะเลาะกันเลย" แม่ผมก็ใจเย็นดีจิง
"สาธุ" ผมก็ตอบ แล้วผมก้เดินไปที่ ที่ไอ้แซ็กมันนั่งอยู่ ผมกะจะคุยเรื่องนี้กับมันให้เสร็จๆ ไปซะที ทิ้งไว้ก็คาใจเปล่า ๆ
"แซ็ก มีเรื่องอยากคุยด้วย" ผมก็บอกมัน
"อะไร" มันก็ถาม
"ออกมาข้างนอกหน่อยดิ คุยข้างในมันไม่สะดวกนะ" ผมก็บอกมันแล้วก็เดินออกมา ผมเห็นมันนั่งสักพัก ก็เดินตามผมออกมา มานั่งที่ระเบียง
นอกบ้าน
"อะไรเหรอ" มันก็ถามผม
"เรื่อง นายกับพ่อนายนั่นหละ" ผมก็บอกมัน
"เรื่องเรากับพ่อ ทำไม" มันก็งง กะคำถามผม
"ตอนนี้นายกับพ่อ เป็นยังไงกันบ้าง ห้ามปิด ห้ามปัด" ผมก็บอก
"ก้ไม่มีไรนิว่ะ ธรรมดา" มันก็ตอบ แต่ผมไม่เชื่อหรอก ธรรมดา ทำไมไม่เคยเห็นติดต่อกันเลยสักครั้ง
"โกหกเว้ย" ผมก็บอกมัน "ดูก้รู้แล้ว บอกมาเหอะ" ผมก็ถามต่อ
"จะรู้ไปทำไมหละ ไม่ใช่แฟนกันสักหน่อยไม่เห็นต้องบอกให้รู้เลย" มันก็ย้อนผม คราวนี้ประชดมาด้วย
"ก็ในฐานะเพื่อนสนิทไง เพื่อนกลุ่มเดียวกันอะ นายจะปิดไปทำไม มีอาไรก็บอกออกมามั่งดิ" ผมก้ถามต่อ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
"ไม่จำเป็น ชินแล้ว" มันก็ตอบ
"หึ่ย หน้าถีบแม่งจิง ๆ "ผมก็พูดให้มันได้ยิน แต่มันก็ไม่สนใจ
"ที่เราถามก็เพราะเป็นห่วงนะแซ็ก" ผมก็ถามต่อ
"อืมรู้แล้ว เพื่อนรักกกกกกกกก" มันก็ตอบผม
"งอนไรอีกว๊าาาาาาาาาา แซ็กจัง งอนเป็นเด็กไปได้ โตจนควายเลียตูดแบบไม่ต้องก้มหัวแล้วนะ" ผมก้อพูดตลกๆ แต่ดูเหมือนมันไม่ตลกด้วยเยย
"เมื่อไหร่จะหยุดประชดสักทีวะ น่าเบื่อจิงๆ เลยว่ะ " ผมก็หมดความอดทน
"แล้วจะทำไม แล้วคัยหละที่ทำก่อน บ่ายเบียงเหมือนกันหละเว้ย เบื่ออออ" มันก็ตะคอกมั่ง
"เรื่องนั้นหยุดก่อนได้มั๊ยว่ะ นี่มันคนละเรื่องหัดแยกแยะมั่งดิไอ้นี่" ผมก็ด่ามัน
"ก็เอาที่ละเรื่องได้มั๊ยหละว่ะ เรื่องนู้นยังไม่จบ จะเอาเรื่องนี้แล้ว ละโมบเว้ย "มันก็ด่าผมมั่ง
"ก้อแล้วจะรู้ไปทำไมหละว่ะ " ผมก้อถามมัน
"ก้อแล้วทำไมจะรู้ไม่ได้มั่งหละ แฟนกันไม่ใช่เหรอ บอกว่ารักซักคำก้อยังดี บอกให้รู้ ให้รู้สึกเหมือนมีสิ่งที่ยึดเราไว้กะนัท และยึดนัทไว้กับเรา ให้สบายใจไง
ว่ายังไงนัทก้อยังรักเรา เพราะนัทพูดถึงจะรักจิงหรือไม่รักขอแค่ได้ยินก้อยังดี" มันก้อพูดมา ผมก้อนิ่งไปสักพัก
"แค่เราบอกว่ารัก แซ็กก้อพอใจใช่มั๊ย แล้วใจจิงของเราหละแซ็กรู้หรือป่าว รู้รึป่าวว่าเราคิดกับแซ๊กยังไง อยากหลอกตัวเองไปวัน ๆ เหรอไงว่าเรารักกนาย นายแน่ใจเหรอ
เราอาจจะไม่ได้รักแซ็กก้อได้" ผมก้อหยอกมันเล่น แบบสนุกๆ ๆแต่มันดันตอบผมว่า
"แซ็กรักนัท นัทกลัวรึไง"ผมก็จะด่ากับมันต่อแต่แม่มาบอกว่ามีโทรสับมาจากรัน ผมก็เลยต้องหยุดไปรับโทรสับก่อน แต่ว่าที่เพิ่งผ่านไปแค่วันเดียวเอง ทำไมรีบโทรมาจัง
"ไรว่ะ" ผมพูดใส่โทรสับ
"อ๊ะ เป็นไรไปว่ะมึง" ไอ้รันก็ถามผม สงสัยผมคงเผลอไปหน่อยเก็บไม่อยู่
"ก็ไอ้แซ็กอะดิ แต่มึงมีไรว่ะ ไหนบอกจะโทรมาพรุ่งนี้ทำไมโทรมาเร็วจัง" ผมก็ถามมันก่อน
"คือว่าตอนนี้พวกกูอยู่ข้างนอกที่ห้าง มึงออกมาหน่อยดิจะได้คุยกันเลย" มันก็ตอบผม
"อะไรว่ะ นี่พวกมึงอยู่บ้านไม่ถึงวันนึง ออกแล้วเหรอ ทุเรดวะ ห่างบ้านไปตั้งนานแทนที่จะอยู่บ้านหน่อย อยู่ได้วันเดียวก้ออกแล้ว พวกมึงนี่"ผมก้อพูด
"ตกลงจะมาป่าว" มันก้อย้อน
"ไป" ผมก้อตอบไม่ลังเล (ทำไมคับก้อผมจะไปเที่ยวมันเกี่ยวไรกับคุณ ที่บ้านนะเมื่อไหร่ก้อได้ ไปเที่ยวนี่สิเรื่องใหญ่ อยากมีเรื่องเหรอ)
"เออก็ได้เดี่ยวเจอกัน" ผมก็ตอบมัน แล้วก็เดินไปบอกไอ้แซ็กว่าพวกนั้นรออยู่ที่ห้างแล้วก็จัดการเปลี่ยนชุด แล้วก็ไปห้างกันเลยยยยยยยยยย
....คำว่ากลัวของไอ้แซ็กในตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจเหมือนกันว่า มันหมายความว่าไง กลัว กลัวอาไรเหรอ แล้วทำไมต้องกลัวด้วย...
"เฮ้ เป็นไงมั่งนัทจ๋า คิดถึงจัง" ไอ้คิมนรก
"เหรอ แต่เราเบื่อนายชะมัดเลยคับ ไปไกล ๆตีนผมนะ " ผมก็ตอบมันให้รู้ว่าผมกำลังโมโห
"เป็นอาไรไปนัท" ไนท์ถาม
"ก็พิโรธวาทังกะไอ้เหี้ยแซ็กมานิดหน่อย" ผมพูดแล้วก้บ่ายหน้าไปทางไอ้แซ็กที่นั่งข้างๆ แค่นั้นทุกคนก็เข้าใจกัน เห็นมั๊ยพวกผมสนิทกันแค่ไหน 55
"ไปถ่ายติ๊กเกอร์กันดีกว่า" ครีมชวนท่ามกลางบรรยากาศแบบเนี่ย ไม่รุ้เอาซะเล้ย เจ๊นี่
"อืมมม ก็ดีว่ะไม่ได้ถ่ายกันเป็นกลุ่มเลย สติกเกอร์เนี่ย" ไอ้รันก็สมทบ เป็นอันว่าพวกเราก็ไปถ่ายติกเกอร์กัน ชั้นบนคนรอก็พอสมควร แต่ผมก้
ยังได้ถ่ายเป็นกลุ่มท้าย ๆ พอที่จะให้พวกผู้หญิงได้ เสริมสวย
"เอาหละไปถ่ายกันเลย" ครีมบอกแล้วพวกเราก็เดินไปยังห้องถ่าย น่ารักดี
"เอ่อ น้องผู้ชายผมทองค่ะ ไม่ยิ้มเลย ยิ้มหน่อยสิค่ะ" พี่คนถ่ายก็พูดหลังจากพวกเราแอ๊คท่ากันแล้ว
"แซ็กยิ้มหน่อยดิ" ผมก็บอกมันให้ยิ้ม เกรงใจคนรอถ่ายต่อ แต่คนมองที่เยอะจังอายว่ะ
"ไอ้แซ็กมึงยิ้มหนอ่ยสิเว้ยเร็วจะได้เสร็จ ๆ " ไอ้คิมก็บอกต่อหลังจากผมบอกแล้วไม่เกิดไรขึ้น
"งั้นกูไม่ถ่าย" มันก็บอกพร้อมกับทำท่าจะเดินออกไป แต่พอดีพวกผมจับไว้ได้
"เด๋วๆ ถ่ายเหอะนะ ยิ้มแค่นิดเดียวเองก็เสร้จแล้ว" ไนท์ก็อ้อนวอน
"แซ็กถ่ายน่า ยิ้มนะ"ผมก้ชวยด้วย (ชักมันส์) แต่ไอ้แซ็กก็ไม่มันส์ด้วยยังคงไม่ยิ้มนี่ก็เสียเวลาไปเกือบ 10 นาทีแล้ว เกรงใจมากๆ แล้วววว และขอขอบ
คุณคนถ่ายและคนรอที่อุตสาหรอได้
"โอเค ๆ แซ็ก เราบอกแล้ว" ในที่สุดผมก็ต้องยอมจำนน
"เรารักนาย" ผมก็พูดทุกคนก็ได้ยิน (ในกลุ่ม)
"................................." เงียบกันทั้งกลุ่ม ไอ้แซ็กด้วย ทุกคนมองมาทางผม แต่พี่ที่ถ่ายนึกว่าเต๊ะท่าแล้ว จึงถ่ายไปแล้วรูปนึง แต่พวกนั้นก็ไม่ได้สนใจ
กำลังสนใจคำพูดผมมากกว่า ว่าอยู่ดี ๆ พูดมาได้ไง เมายาอีเหรอ
"อะไรของพวกมึง" ผมก็พูดต่อ "ได้ยินมันแซ็ก เรารักนาย" ผมก็หันไปทางไอ้แซ็กแล้วก็บอก
"เรารักนายแซ็ก รักนายที่สุดเลย" อันนี้ผมก็พูดเสียงดังๆ หน่อย แล้วพวกนั้นก็โห่ร้อง ด้วยความสะใจ ผมก็สะใจ สนุกจิง ๆ สักพักไอ้แซ้กก็ยิ้มออก ยิ้มแก้ม
เกือบปริ ไอ้รันก็ตะโกนว่า "เรารักครีมที่สุดเลย" และไอ้คิมก็ตะโกนว่า "รักไนท์ที่สุดเลยจ้า" พวกเราต่างหัวเราะกัน เป็นการถ่ายที่มันส์จิงๆ ว่าม๊ะคับ อิอิ
แล้วพวกเราก็แอ๊คท่าถ่ายกันมันส์มาก หลายท่า หลายอารมณ์ หลังจากถ่ายเสร็จ เราก็เดินลงมาที่ร้านไอ้ติม (เหมือนเดิม) ดูรูปกันอยู่ หัวเราะหาจุดว่า
คัยทุเรดที่สุด สนุกสนานจิง ๆ ๆ
"อยู่ดี ๆ มึงพูดไรออกมาว่ะไอ้นัท บ้าป่ะ" ไอ้คิมถาม
"มึงก็บ้าเหมือนกันหละ" ผมก็ตอบ
"แล้วตกลงทำไมอยู่ดี ๆ มึงถึงพูดหละ" ไอ้รันถามมั่ง
"ก็เพราะ .. มีคนอยากรู้" ผมก้ตอบ "คราวนี้รู้หรือยัง" ผมก็หันมาถามคนอยากรู้
"..." ไม่ตอบแต่ก็ยิ้มให้ผม เป็ยยิ้มแรกที่ดูว่ามันสดใสดีจิง ๆ ถ้าพูดแล้วมันยิ้มได้แบบ นี้ รู้งี้ผมพูดตั้งนานแล้วหละ (หง่า...)
"เราก็เหมือนกัน" ไนท์พูด พร้อม ๆ กับครีม ที่พยักหน้าด้วย
"เหมือนอะไรเหรอไนท์" คิมถาม
"เราก็รักทุกคนเหมือนกัน" ไนท์ก็พูดต่อ พวกเราก็ยิ้มแล้วก็ตักไอ้ติมใส่ปาก แดกกันคนละลูกเลย (ในคำเดียว แข่งกัน เกือบตายหมู่)
ก่อนกลับเราก้อเดินเล่นกันไปเรื่อย ๆ ๆ ๆพวกนั้นเดินนำหน้า ส่วนผมกับแซ็กเดินตามแต่ก้อไม่ได้คุยกัน เพราะผมพูดออกไปแล้ว แระก้อ โคดดอายยยยเลยผม
เลยไม่อยากเห็นหน้ามัน
"ขอบคุณนะ" เสียงไอ้แซ็กนิผมก้อหันไปหามันแล้วก้อพูดว่า "ห๊ะ อาไรนะ"
ไอ้แซ็กก้อหันมาบอกว่า "ขอบคุณนะที่บอก" มันไม่ได้หันมาหาผม
"อืม" ผมพูด "ไม่เป็นไรครับ ยินดีที่ได้รับใช้" แล้วผมก้อเดินไปสมทบกะพวกนั้น แต่ไอ้แซ็กก้อดึงมือผมไว้ แล้วก้อบอกว่า เดินด้วยกันนะ
ผมก้อยิ้มแล้วก้อเดินไปพร้อมกับแซ็ก
"โกหกใช่มั๊ย" มันก้อพูดขึ้นมา
"อาไรนะ" ผมก้อถามมัน
"นัทโกหกใช่มั๊ย ที่บอกว่ารักเราอ่ะ นัทแค่อยากให้เราหัวเราะ แค่อยากให้ถ่ายรูปเสร็จ ๆ ไปใช่มั๊ย" มันก้อถามผม
"เราก้อบอกว่า รัก แล้วไง แล้วเป็นอาไรอีกหละแซ็ก แซ็กอยากให้เราทำอาไรเหรอ" ผมก้อถามมัน ผมชักจะหงุดหงิดนิด ๆแล้ว ผมก้อบอกไปแล้วว่าผมรักกมัน
แล้วมันจะเอาอะไรอีก ทำไมเรื่องมากยังงี้ว่ะ ผมคิดในใจ
"นัทไม่เคยรู้อะไรเลย" มันก้อพูดทิ้งท้ายไว้แค่นี้ อาไรของมันว่ะ ผมก้อคิดในใจ เด๋วก้อบอกว่า กลัว เด๋วก้อบอกว่า ไม่รู้อะไร แล้วที่บอกนะมันหมายถึงอาไรว่ะ
"นัทแม่มีเรื่องอยากคุยกับลูกหน่อย" เสียงแม่ผมเรียกหลังจากผมกลับมาบ้าน
"มีอาไรหรือคับ" ผมก้อถามแม่ ดูแม่ซีเรียสมากเลย
"ตอบมาตรง ๆนะ นัทกับแซ็กมีอะไรกันหรือยัง" แม่ผมก้อถาม ผมก้อตกใจกะคำถามแม่มากเลย ดีนะที่ไอ้แซ็กมันไม่ได้ยินนะ
"แม่ แม่คิดบ้าอะไรอยุ่เนี่ย" ผมก้อพูดกะแม่เสียงเบา ๆ
"ก้อภาพที่เห็นมันฟ้อง มันฟ้องว่าลูกสองคนมีอาไรที่มากกว่าความเป็นเพื่อนกัน พ่อเค้าสักเกตุเห็นตั้งแต่วันที่ไปรับแล้ว เค้ามาปรึกษาแม่ว่าจะทำอย่างไร แต่แม่บอกว่า
แม่จะถามลูกเอง" แม่ผมก้อพูด
"อาไรเนี่ย" ผมก้อพูดเสียงดังนิดหน่อย นี่พ่อผมรู้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ ผมว่าผมไม่ได้ทำอาไรที่แสดงออกมาให้เห็นสักหน่อยแล้วรู้ได้ไง
"ตกลงนัทกะแซ็กเป็นแฟนกันใช่มั๊ย" แม่ผมก้อถามผมอีกรอบ ผมได้แต่ก้มหน้าไม่ได้ตอบอะไร ผมไม่กล้าบอก ผมไม่รู้ว่าผมจะโดนอาไรมั่ง ผมกลัวพ่อจะด่า จะว่า กลัวแม่จะเสียใจ
"เราเป็นแค่เพื่อนกันครับ" เสียงไอ้แซ็กพูดขึ้น "ขอโทดนะคับ เผอิญผมได้ยินพอดี ขอโทดนะคับที่ทำให้คุณแม่ กะคุณพ่อต้องลำบากใจ ผมกับนัทไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกคับ จะเป็นไป
ได้ยังไงกัน ใช่มั๊ยว่ะ ไอ้นัท" ไอ้แซ็กก้อหันมาทางผม
"ใช่ ใช่ แม่ ผมกะไอ้แซ้กก้อเป็นเพื่อนกันธรรมดานี่หละ แม่กะพ่อคิดมากจัง โดนอิทธิพลจากโลกปัจจุบันเหรอไง เชื่อใจลูกหน่อยสิ" ผมก้อพูดกับแม่
"เพื่อความสบายใจ ผมขอกลับหอนะคับ" ไอ้แซ็กพูด
"เอ้ยอาไรว่ะ ทำไมแซ็ก เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย ไม่ต้องกลับหรอก อยู่นี่หละ" ผมก้อพูดหลังจากที่ได้ยินมันบอก ผมไม่คิดว่ามันจะพูดแบบนี้เลยนะเนี่ย มันคิดอาไรอยู่
"ไม่เป็นไรนัท พ่อกะแม่นัทไม่สบายใจ เราว่าเราไปอยุ่หอดีกว่านะ" มันพูดแล้วก้อเดินขึ้นห้อง
"แม่ เห็นมั๊ย ไอ้แซ็กมันเป็นแบบนี้เลย" ผมก้อหันมาทางแม่ แล้วก้อเดินขึ้นห้องตามไอ้แซ็กไป
"แซ็ก ไม่ต้องกลับหรอก อยุ่เนี่ยหละ พ่อกะแม่แค่คิดมากไปเท่านั้นเอง สมัยนี้มันเป็นแบบนี้หละ พ่อกะแม่เลยกลุ้มเป็นธรรมดา " ผมก้อพูดกะมัน
"แล้วเค้าคิดถูกมั๊ยหละ" มันก้อพูดขึ้นมา
"ไม่เกี่ยวกันเลย ตอนนี้มันเกี่ยวกับเรื่องที่นายจะกลับไปอยุหอตางหาก ไม่ต้องไปหรอก" ผมก้อเดินมาพูดใกล้ ๆมัน
"ที่พ่อกะแม่นัทคิดนะ มันเป็นความจิงหรือป่าวหละ" มันก้อถามผมต่อ
"ไม่เห็นเกี่ยวเลย" ผมก้อพูด
"เกี่ยวดิ เพราะมันเป็นสิ่งที่นัทคิด นัทคิดว่าไง เค้าคิดถูกหรือผิด" มันก้อถามผม
"เอ่อ" ผมไม่ได้ตอบอะไรเพราะผมไม่รู้จะตอบยังไงดี
"นัทไม่รู้อะไรจิง ๆ อ่ะ นัทไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่มั่นใจในตัวแซ็ก ดูถูกกันเกินไปแล้วนะ คิดว่าแซ็กเล่นๆ เหรอไง จะให้แซ็กประกาศบอกแซ็กยังทำได้เลยไม่กลัวด้วย
นัทนั้นหละ ที่กลัว นัทยังไม่กล้าใช่มั๊ย รอบข้างมาก่อนใช่มั๊ย นี่ไงที่เราบอกว่านัทกลัว" มันก้อพูดแล้วก้อเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วเดินลงไป
ผมก้อนั่งคิดที่มันพูด ที่มันพูดก้อถูกผมกลัว แน่นอนมันไม่ใช่เรื่องปกติ สังคมไทยยังไม่ยอมรับนิหน่า คัยจะไปกล้า ถ้าเกิดพ่อแม่เสียใจขึ้นมาหละ อับอายแล้วจะเอาหน้าไปไว้ไหน
แต่ว่าผมก้อรักแซ็ก ใช่ผมรักแซ็ก ผมรักเพศเดียวกัน แต่จะให้ผมบอกพ่อกะแม่เหรอ ผมไม่กล้าพออ่ะ ผมกลัว ไม่รู้จะเกิดอาไรขึ้นบ้าง แล้วถ้าไอ้แซ้กมันเล่น ๆ หละ แล้วผมจะเป็นไง
ผมก้อนึกถึงคำที่ไอ้แซ็กพูด ที่ว่าผมดูถูกมัน ผมกำลังดูถูกมันจิง ๆ ผมไม่มั่นใจในตัวมันนิ แต่ว่า ชีวิตนี้เป็นของเรา อะไรจะเกิดก้อคงต้องให้เกิดหละว่ะ ช่างแม่งแล้ว แล้วผมก้อเดิน
ลงมาข้างล่าง วิ่งไปหน้าบ้าน ดึกแขนให้แซ็กเข้ามาบ้าน เดินไปหาพ่อกะแม่ผม แล้วผมก้อบอกว่า
"ที่พ่อกะแม่คิดนะถูกแล้วครับ ผมกะแซ็กเป้นแฟนกัน"

ตอนพิมพ์กำลังฟังเพลงจะโกหกกันไปถึงไหน ผมชอบท่อนที่ว่า "กล้ารักเค้านิหน่า ทำไมไม่กล้ารับความจิง" จังเลยคับว่ามะ

.
[ อ่านตอนถัดไป (Part II ตอนที่4) ]

[Home]