"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)" Part II ตอนที่ 2

โดย นัท

2

"นัท หยุดก่อนนัท" ไอ้แซ็กยังคงเรียกผมต่อ
"นัทได้ยินมั๊ย หยุดแล้วพูดกันให้รู้เรื่องก่อนดิว่ะ" มันยังคงเรียกผมต่อ แต่คราวนี้เสียงดังขึ้น
"ไอ้นัทททท เดี๋ยวดิ รอก่อนนดิ" คราวนี้มันวิ่งมาดึงมือผมเอาไว้
"เอ้ยทำอะไรว่ะ ปล่อยนะเว้ย คนเยอะจะตาย" ผมสะบัดมือมันออก เพราะตอนนั้นคนกำลังเยอะมาก ไหนจะพ่อกับแม่ผมอีก "ทำอาไร
ก็หัดดูมั่งแซ็ก คนเยอะจะตาย และพ่อแม่เราด้วย" ผมก็พูดใส่หน้ามัน แล้วผมก็เดินต่อ แต่ไอ้แซ็กก็ยังตื้อไม่เลิกอีก
"ก็คุยกันให้รู้เรื่องก่อนได้ป่ะ นายก็ยังงี้ทุกที พอจะคุยให้รู้เรื่องก็ทำเดินหนี มันก็เหมือนๆ กันหละว่ะ" มันก็พูดขึ้น ผมคิดว่าตอนนี้มันคง
ยั๊วะผมแล้วมั้ง แต่ช่างมันผมไม่สน
"ฟังกันมั่งป่ะนัท ด่าคนอื่นว่าไม่เห็นนาย ไม่บอกไรนาย แล้วนายหละ นายก็ทำเหมือนกับที่นายด่าเราเหมือนกันนั้นหละว่ะ" ไอ้แซ็กมันก็หยุดเดิน
"ทำอาไร... พูดดีๆ นะเว้ย" ผมก็หันกลับไปสวนมัน ผมว่าผมเนี่ยทำตัวดีแล้วนะ "ช่างเหอะ พ่อกับแม่เรามาแล้วนะ ขอตัวก่อนนะ เด๋วเราไปเก็บของ แล้วไปหาพ่อกับแม่ก่อน" ผมก็พูดแล้วก็เดินออกมาหาพ่อกับแม่ แล้วก็ให้พ่อไปแบกของ ของผมที่หอ ส่วนผมจะรอ พ่ออยู่แถวนี้กะแม่ (อิอิ ไม่ช่วย
หรอก ข้อหาทำผมขายหน้าตอนเปิดเทอม) ผมก็นั่งคุยนู้นคุยนี้กะแม่ไปเรื่อย ๆ แต่ผมก็ยังเห็นไอ้แซ็กมันยื่นป้วนเปี้ยนอยู่แถว ๆ นี้ ผมก็คิดว่า ทำไม
มันไม่เดินเข้ามาเลยหละ ผมจะได้แนะนำให้แม่ผมรู้จัก ทำไมมันต้องเดินอยู่แถว ๆนั้นด้วยว่ะ เห็นแล้วหงุดหงิดเป็นบ้าเลยเว้ย แม่ก็ใช้ผมให้ไปซื้อน้ำให้
พอผมเดินกลับมา ผมก็เห็นไอ้แซ็กมันคุยกะแม่ผมอยู่ โอ๊ะโหเห๊ะ ก้าวหน้ามาขนาดนี้เลยเหรอว่ะแม่ง ผมก็เดินเอาน้ำไปให้แม่
"นัท ทำไม่ไม่แนะนำเพื่อนร่วมหอให้แม่รุ้จักก่อนหละ ดูซิเค้าต้องเข้ามาแนะนำตัวเอง" แม่ผมก็พุดขึ้น
"ก็ตอนนั้นผมไม่เห็นเค้านิคับ มาก็ดีและ แม่นี่แซ็กครับ แซ็กนี่แม่เราเอง" ผมก็ให้ทั้งสองรู้จักกัน ผมก็เดินออกมาปล่อยให้คุยกัน คุยไรกันก็ไม่รู้ อยากรู้หงะ
แต่ผมยังโกดมันอยุ่ จะเข้าไปนั่งฟังผมก็เสียหน้า ก็เลยจำใจต้องเดินออกมาหน่อย (เสียดายชะมัด) สักพักไอ้แซ็กก็เดินมา
"อ้าว แม่เราไปไหนหละ" ผมก็ถามมันพลางมองหาแม่ผม
"ไปดูพ่อนายอ่ะ" มันก็ตอบแต่ไม่ได้มองหน้าผม
"เหรออืมมมม สงสัยคงจะใกล้เสร้จแล้วมั้ง" ผมพูด "งั้นเด๋วเราขอตัวก่อนนะ" ผมก็พูดต่อทำท่าจะเดินไป มันก็เดินมาดักหน้าผม ผมก็ตกใจนิดหน่อย
"อะไร" ผมก็ถามมัน
"ทำไมต้องหนี" มันก็ถามผมมั่ง
"หนี หนีอะไรของนาย" ผมก็ถามมัน
"หนี เราไงนัท พอมีเรื่องนายก็พยายามหนี ไม่พูดกับเราทุกทีเหมือนกันอ่ะ ทำไมอะนัท ทำไมไม่คิดจะพูดกันให้เข้าใจเหรอ เอาแต่ว่าเรายังงั้นยังงี้ แล้วทีนัทหละ
โกดไรนิดหน่อยก็งอน ไม่ยอมพูดด้วย เอาแต่หนีลูกเดียวแบบนี้ คิดว่ามันดีแล้วเหรอไง" คราวนี้มันด่าผมมั่งแล้ว
"ไรว่ะ เออทำไม ก็เป็นยังงี้แล้วจะทำไม มันเรื่องของเรา อย่ายุ่งได้ป่ะ" ผมก็ตะคอกใส่มัน แล้วก็จะเดินต่อ
"เด๋วสิว่ะ ทำไมไม่ฟังกันมั่งว่ะเนี่ย เอะอะ ๆ ก็เดินหนี ๆ ๆ แล้วคิดว่าเราจะคอยเดินตามง้อตลอดเวลาเหรอว่ะห๊ะ" มันก็
เริ่มขึ้นเสียงมั่ง คราวนี้มันพูดแทงใจผมจังเลยแฮะ เหอๆ ก็ผมก็ทำแบบที่มันพูดไม่ใช่เหรอคับ ใช่ม๊ะ อยากตอบมันเหมือนกันหละ แต่ผมไม่รู้จะตอบไรดี ผมก็ไม่รู้ทำไม
ผมต้องทำแบบนี้ด้วย แต่ทำไงได้หละ พอเป็นแบบนี้ทีไรมันก็เป็นแบบนี้ทุกทีหละ ผมก็หยุดเดิน ก้มหน้าหน่อยเพราะตอนนี้ผมรู้สึกผิดจังเลย ผมเพิ่งด่ามันมาหยก ๆ
ตอนนี้ผมดันโดนมันย้อนกลับแล้ว กระแทกเต็มๆ เลย
"นัท ฟังนะ ฟังแซ็กพูดก่อนนะนัทนะ" มันก็มาอยู่หน้าผมแล้วก็มองหน้าผมเหมือนกับจะพยายามพูดอาไรบางอย่างให้ได้ เพราะมันอัดอั้นไว้เต็มที่แล้ว คล้ายๆกับปวดอึ
แล้วต้องอั้นไว้นานหละมั้งคับ ผมก็เคยเป็นทรมานฉิบหาย เหอ ๆ ๆ
"ไอ้นัท ไอ้แซ็กโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" เสียงไอ้คิม
"ทำไรกันอยู่ว่ะ พลอดรักกันเหรอไง" ไอ้รันถาม
"โคดแม่งมึงดิ" ผมก็ตอบมัน
"เป็นอะไรหรือเปล่านัท" ครีมถามผม
"แซ็กหละเป็นอาไรหรือเปล่า นี่มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าอะทั้งสองคน" ไนท์พูดมั้ง
"เปล่าหรอก มีอาไรกันว่ะ" ผมก็เปลี่ยน่เรื่องซะ
"เออจะมาบอกว่า พวกกูจะกลับบ้านกันแล้ว" ไอ้คิมพูดคราวนี้ควักกล้องออกมาแล้ว ไอ้เหี้ยนี่แม่งยังไม่เลิกอีก
"เออ แล้วตกลงเรื่องเที่ยวว่าไง" ผมก็ถามมัน
"อืมมม ตกลงอีกวันสองวัน เด๋วกูจะโทรไปนัดเอง" ไอ้รันตอบ
"โอเค ต้องไปแล้วแล้วเจอกันนะทุกคน" ครีมพูด แล้วพวกผมก็พากันเดินสายหวัดดีพ่อแม่แต่ละคน จนครบ คราวนี้ก็เหลือแค่ผมกับไอ้แซ็ก พ่อแม่ผมนะมาแล้ว แต่......
"แซ็ก เด๋วเราคงต้องไปแล้วนะ" ผมก็พูดกับมัน
"อืมมมมมมแล้วเจอกัน" มันก็ตอบ แต่ว่าผมอยากรู้ว่ามันจะกลับไปไหนจังหงะ แต่ผมไม่กล้าถาม เสียศักดิ์ศรีหมด เมื่อกี้เพิ่งโดนมันด่ามา ยังไม่แห้งเลย (หมาด ๆ อ่ะคับ) อิอิ
แล้วผมก็เดินมาเห็นเก็บของเสร็จแล้ว พ่อกับแม่ก็รออยู่ ผมก็เลยเดินไปหา ไอ้แซ็กก็เดินตาามาไอ้นี่แม่งตื้อจิง ๆ ไหนบอกไม่ง้อไงว่ะ โด่เอ้ยยย รู้ซะมั่งคัยถือไพ่เหนือกว่า 555555
"กลับได้ยัง" พ่อถาม
"คับได้แล้ว" ผมก็ตอบ
"อ้าว แล้วแซ็กหละลูก กลับยังไงทางบ้านมารับเหรอ" แม่ผมก็ถามไอ้แซ็ก ดีๆ แม่ กำลังอยากรู้อยู่พอดี อิอิ
"อ่อเปล่าคับ ผมคงอยู่ที่นี่ต่อครับผม" ไอ้แซ็กก็ตอบแม่ผม แฮ่~ คำตอบมันผมอึ้งเหมือนกันแฮะ ทำไมมันไม่กลับบ้านไปหละ อยู่ทำไมหอ จะมีอยู่สักกี่คนกัน ผมก็งงอยู่เหมือนกัน
"อ้าวทำไมหละลูก" แม่ผมก็คงสงสัยเหมือนกัน แต่ไอ้แซ็กก็ไม่ได้บอกอาไร ผมก็เลยบอกแม่ว่า อย่าไปยุ่งเลยเรื่องส่วนตัวเค้า ผมก็อดแดกดันมันไม่ได้ มันก็มองหน้าผมเหมือนกัน
"อืมมม งั้นเอาแบบนี้มั๊ย มาพักกับนัทมั๊ยหละลูก" แม่ผมถามไอ้แซ็ก
"แม่!!!! แม่คิดอาไรอย่เนี่ย จะบ้าเหรอ" ผมพูดกะแม่ นี่แม่ผมเสียสติไปแล้วเหรอไง เพิ่งรุ้จักกันเทอมเดียว ชวนไปค้างบ้านแระ ไม่ห่วงลูกชายคนนี้มั่งเลยเหรอไงเนี่ย อิอิ
"เอ่อ ไม่เป็นไรคับ" ไอ้แซ็กก็ดูเหมือนจาตกใจกะการชวนของแม่ผมเหมือนกัน ผมว่าทุกคนก็ตกใจยกเว้นแม่ผมนี่หละ
"เอ่าน่าลูก ไปอยู่กะนัทก็ได้ เดี๋ยวก็จะไปเที่ยวกันแล้วไม่ใช่เหรอ ไปค้างเถอะลูก ป่ะไปเก็บของกัน" แม่ผมพูดแล้วก็ควงไอ้แซ็กขึ้นไปเก็บของ ผมก็ยืนงงอยู่ตรงนั้น ผมก็เลยถามพ่อว่า
ว่าจะว่าไรมั๊ย พ่อก็บอกว่าไม่นิ ก็ดีนิ ลูกอาจจะสนุกก็ได้นะ .......... สนุกกะผีดิ ผมเพิ่งทะเลาะกับมันมาหยก ๆ แต่ก้อ ดีใจจัง........

"นี่เป็นห้องของนัทนะ นอนกะนัทได้ใช่มั๊ยลูก" แม่ผมถามไอ้แซ็กหลังจากเรามาถึงบ้านแล้ว ห้องของผมใหญ่พอสมควรเนื่องจากผมเป็นลูกโต ผมมีน้อง 1 คนแต่ยังเด็กอยู่มากเลย เตียงผม
เป็นเตียงใหญ่สามารถนอนได้สองคน
"เอ่อ ได้ครับผม ขอบคุณมาครับคุณน้า" ไอ้แซ็กก็ขอบคุณแม่ผม
"เรียก แม่ก็ได้จ๊ะ นะจ๊ะ" แม่ผมหละ ชอบให้เด็กเรียกว่าแม่ ไม่รู้ทำไม สงสัยคงชอบแม่ มั้ง อิอิ
"เอ่อ ครับ คุณแม่" ไอ้แซ้กก็พูด ฟังดูคงเขิลนะ น่ารักดี อิอิ
"ตามสบายนะจ๊ะ เดี๋ยวถึงเวลากินข้าวแล้วจะเรียก" แล้วแม่ผมก็เดินออกไป ทิ้งผมไว้กะ ไอ้แซ็กคนที่เป็น แฟน ผม(มั้ง)
"เอ่อ ตามสบายนะ ห้องน้ำก็เห็น ๆ อยู่ ตรงนั้นอ่ะ เสื้อผ้าก็เอาไว้ในตู้เราก็ได้ ส่วนที่ใช้แล้วใส่ตระกล้าแล้วเด๋วแม่เราจะจัดการให้เอง ผมก็ทำหน้าที่เจ้าของห้องก่อน
"อืม" ไอ้แซ้กมันก็ตอบผมคำเดียว สั้นๆ แปลกแฮะ ผมก็มองดูมันต่อ มันกำลังมองทั่วห้องผมเลย สงสัยไม่เคยมาบ้านคนอื่นมั้งเนี่ย ผมคิด อะ จิงดิ มันยังไม่ได้บอกคนทางบ้านนี่หว่า ว่าจะมา
ค้างบ้านผม ทำไงดีหละเนี่ย
"นายบอกคนทางบ้านด้วยนะ" ผมก็พูดกับมัน มันก็พยักหน้า แล้วก็ดูห้องผมต่อ ผมง่วงนอนจัง ผมเลยไปเปิดแอร์ แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน บนเตียง อืมมมมมมมมม คิดถึงเตียงนอนจังไม่ได้นอนมาตั้ง
หลายเดือนแล้ว ผมก็นอนเกลือกกลิ้งไปมา ผมลืมไปว่ามีไอ้แซ็กอยู่ในห้อง เพราะตอนนั้นผมคิดถึงห้องผมจังเลย ผมก็กลิ้งไปกลิ้งมาทั่วเตียงเลย แล้วผมก็มาหยุดแล้วลืมตาขึ้น เห้ยยยยยยยย ไอ้แซ็ก
อยุ่นี่นิหว่า ผมลืมไป ผมสะดุ้งลุกขึ้นมานั่ง มองไปเห็นไอ้แซ็กกำลังมองผมอยู่ ยิ้มมุมปากด้วย .. เวงหละกู ปล่อยเป็ดไปตัวเบ่อเร่อ
"ยิ้มไรว่ะ" ผมก็ถามมัน
"เปล่านิ" มันก็ตอบแต่ยังยิ้มต่อ
"เปล่าเหี้ยไร เห็นๆ กันอยู่ ยิ้มไร บอกมานะ" ผมก็ไม่ยอมแพ้
"น่ารักดี" มันพูดออกมา ไอ้นี่... ไม่รู้สถานการ์ณเลยเหรอ ว่าตอนนีกำลังโกดกันอยู่นะเว้ย คิดจะพูดไรก็พูดออกมา ทุเรดจิ ไอ้ห่าราก เอ๋น่าสนุกแฮะตอนนั้นผมก็คิดได้ว่า แกล้งมันหน่อยดีกว่า
"อยุ่แล้ว ไม่งั้นจะมีคนมาชอบเยอะแยะเหรอไง" ผมก็ยิ้มให้มัน แต่มันหุบยิ้มทันที
"นี่นะ กลับมาคราวนี้ไม่รู้ จะมีคัยโทรมาหามั่งว่ะ ตอนที่อยู่บ้านนะ สาว ๆโทรมารับสายแทบไม่ทันเลย" ผมก็ยังพูดต่อ ความจิงก็มีโทรมาหละคับ แต่คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เหอ ๆ ๆ พ่อผมดุ จอดมาหลาย
รายแล้ว พ่อผมเกลียดมากเลย ผู้หญิงที่โทรมาจีบผู้ชายก่อนเนี่ย
"เหรอ" มันก็ถาม "น่าอิจฉาแฮะ แต่เราดีกว่านะ เจอตัวเป็น ๆ ๆเลย" มันก็ย้อนมั้ง ... อึ้ย ไรว่ะเนี่ย ผมจะทำให้มัน หึงผมเล่น ๆ สะหน่อย แต่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่ชอบไอ้คำที่มันพูดนี่เอาซะเลย
"เออใช่ ก็นายมันเสนห์แรงนิหว่า ตอนอยู่โรงเรียน ชื่อเสียงเรื่องคั่วสาวเก่ง ของนายดังเป็นบ้า" ผมก้พูดใส่มัน พยายามทำเสียงให้เป็นปกติ
"อืมอยู่แล้ว นี่ท่าอยู่ที่โรงเรียนนะ ป่านนี้นะ" มันพูดแล้วก็ทำหน้าทำตากวนตีนเป็นบ้าเลย ไอ้เหี้ยนี่แม่ง นิสัยไม่ดี
"เออ งั้นก็กลับไปซะไป" ผมก็พูดกับมัน ดูสีหน้ามันคงพอใจมากที่ผมพูดแบบนี้
"หึงเหรอ" มันถาม กะแล้ววววววว ต้องโดนถามแบบนี้
"ไม่มีอ่ะ" ผมก็ยังพูดต่อ
"แน่ใจเหรอนัท" มันก็ถามต่อ ตอนก่อนหน้านี้ผมเคยเล่นไม้นี้กับมันตอนนี้ผมโดนมันเอาอื่นมั่งแล้วววววววววว
"เออสิว่ะ แน่ใจร้อยเปอร์เซ้นเลยด้วยนะ บอกได้เลย อยากไปไหนทำอาไรก็เรื่องของนาย ไม่เกี่ยวกะเรา" ผมพูดแล้วก็จะเดินออกจากห้องแล้ว อยู่ไปก็หงุดหงิด แม่งกวนประสาท
"เด๋วดินัท" มันก็มาขวางผม
"ไร" ผมก็ถามมัน
"ที่เราพูดไปเมื่อกี้นี้ นายหึงเรามั้งหรือเปล่า" มันถาม
"เปล่านิ" ผมก็ตอบ
"เหรอ" มันถามต่อ
"ก็เออดิว่ะ ทำไมอ่ะ" ผมก็ชักหงุดหงิดแระ
"เปล่า ไม่มีไรอ่ะ " มันตอบฟังแล้วน้ำเสียงแปลกไปแฮะ
"อืม เราไปได้ยัง" ผมก็ถามมัน
"ตามสบายดิ นี่มันบ้านนายนิ" มันก้ตอบผมแล้วก็หลีกทางให้ ผมคิดว่ามันชักจะยังไง ๆ อยู่แฮะกลิ่นไม่ดีเลย ทำไงดี
"นี่แซ็ก นายมีอาไรอยากบอกเราหรือเปล่า" ผมก็ถามไปตรง ๆ อย่างที่มันต้องการ คือคุยกันใหรู้เรื่องไปเลย
"นัท นัทเห็นเราเป็นแฟนของนัทหรือเปล่า" ไอ้แซ็กก็สนองความต้องการของผมได้ตรงสุด ๆ
"ทำไมหละ" ผมก็ยังไม่บอกผมอยากรู้ว่ามันคิดอาไรอยู่
"ก็นัททำเหมือน เราไม่ได้เป็นแฟนกันนิ บอกตามตรงนะ นัทไม่เคยทำอาไรที่แสดงว่าเราเป็นแฟนกันเลย ทั้ง ๆ ที่แซ็กพยายามบอกตลอด ทำตลอดให้นัทรู้ แต่นัทก็พยายามจะบ่าย
เบียงไม่ทำ ไม่แสดงออก นัทรักแซ็กมั่งหรือเปล่าอ่ะ นี่แซ็กไม่มั่นใจเลยนะว่านัทรักแซ็กมั่งหรือเปล่า นัททำเหมือนกับว่า นัทต้องทำเพื่อให้แซ็กรู้สึกดีขึ้น ไม่กลับไปเป็นเหมือนก่อน
แต่นัทรู้มั๊ยว่า ทำแบบนี้มันทำให้แซ็กอยากจะบ้ามากกว่าเก่าอีก นัทบอกแซ็กมาเลยดีกว่า ว่านัทรักแซ็กหรือเปล่า หรือว่าไม่รักกันเลย" ไอ้แซ็กมันก้ถามผมตรง ๆ ๆมาแบบนี้เลย ผม
ก็ไม่รู้จะตอบยังไงดี...
"ว่าไงนัท" คราวนี้มันกลับเป็นฝ่ายถามผมมั่งแล้ว ผมก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบว่าอาไรดี ผมยังไม่รุ้เลยว่าผมรัก หรือไม่รักไอ้แซ็ก
ผมก็เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าจะโดนมันถาม แต่ผมยังไม่ได้เตรียมคำตอบเอาไว้เลย ทำไงดี ซอยข่อยแน....
"เอ่อ...คือว่า" ผมตอบแบบไม่ได้มองหน้ามันหรอก ตอบไรดีวะกู "อยากรู้ก็จะบอก เอียงหูมาดิ" ผมก็พูดกับมัน อมยิ้มหน่อย ๆ
"ทำไมว่ะ" มันถามผม
"เออนะ อยากฟังมั๊ย ฟังก็เอียงหูมา ไม่ฟังจะไปและ" ผมก็ทำท่าเดิน มันก็ดึงมือผมไว้ แล้วก็เอียงหูมาใกล้ ๆผม
เสร็จกูหละ ฮี่ ๆ ผมก็เอาปากไปใกล้ๆ หูมัน แล้วก็ ตะโกนว่า " ไม่บอกโว้ยยยยยยยยยยยยยยยย" มันก็ซะดุ้ง ด้วยความตกกะใจสุดขีด 5555
โคดสะใจเลย มันส์ฉิบหาย
"โอ้ยย เล่นไรว่ะนัท นี่กำลังซีเรียดนะเว้ย" ไอ้แซ็กหันมาด่าผม ท่าทางมันคงตกกะใจจิง ๆ ๆ 5555 สมน้ำหน้าแม่ง
"แล้วจะทำ ทำไมเราต้องบอกนายด้วย เราบอกนาย เราก็แพ้นายดิ ไม่มีทางเฟ้ย" ผมก็พูดต่อ
"โธ่" มันทำหน้าเสียดาย แต่ผมก็รอดตัวไป แต่ได้นานเท่าไหร่ไม่รู้
"นอนเหอะ" ผมก็พูดแล้วก็นอน (อ๊ะ ๆ คิดว่าจาทำไรกัน ไม่มีอะคับ ทะลึ่งพวกนายเนี่ย)
"ณัชฌานนท์" ผมก็เรียกมันตอนเช้าผมตื่นแระไอ้เวงนี่ยังไม่ตื่นเลย นอนหลับดีจัง
"แซ๊ก แซ๊กโว้ยยยยยยย แซ๊กคร้าบบบบบบ ตื่นได้แล้ว" ผมก็ไปเขย่าตัวมันบอกให้ตื่นไปอาบน้ำ มันก็ลืมตาขึ้นมา เห็นหน้าผมแล้วก็นอนต่อ หันไปอีกทางด้วย
"อะ อะไรฟะ เป็นเหี้ยไรอีกเนี่ย" ผมก็พูดกะมันแต่ไม่ตอบกลับ สงสัยคงโกดเรื่องเมื่อวาน
"แซ็ก ลุกไปอาบน้ำเร็ว เด๋วพวกนั้นจะมาแล้วจะสายนะเว้ย" ผมก็พูดกะมันต่อ มันก็เงียบผมก็จนปัญญาแระไม่รู้จาทำไง ผมก็นั่งนิ่ง หาหนทางเอาตัวรอดอีกรอบ
"แซ็กรักนัท อันนี้ของตาย" อยู่ดี ๆ มันก็พูดขึ้น
"เมาค้างเหรอแซ๊ก" ผมก็พูดกะมัน อยู่ดี ก็พูดขึ้นมา แม่งประสาท
".......... ไม่รู้ดิ ก็อยากจะรัก ก็รัก" มันก็ตอบ
"เหรอ แล้วถ้าไม่อยากรัก ก็เลิกรัก ดื้อ ๆ เลย ใช่ม๊ะ" ผมก้ถามต่อ
"บ้าป่ะ เห็นแซ็กเป็นคนแบบนั้นเหรอ" มันก้หันหน้ามาแล้วคราวนี้
"เออดิ ก็ก่อนหน้านี้เห็นควงสาว ๆ ไปทั่ว แล้วอยู่ ๆ ก็มารักกะผู้ชายด้วยกัน แล้วนายก็รักจิงๆ จัง ๆไปบอกคัย ก็ไม่มีคัยเชื่อหรอกโว้ย" ผมก็ตอบมัน สบาย ๆ
"ช่างมันดิ คัยจะเชื่อไม่เชื่อ ก็ช่างมัน ไม่เห็นสำคัญเลย แค่นัท แค่กลุ่มเราเชื่อก็พอแล้ว" มันก็ตอบ
"ฮ่ะ ฮ่ะ " ผมหัวเราะ
"หัวเราะอะไรว่ะ" มันก็ถามผม
"แซ็กไม่รู้ตัวเลยเหรอ นายเปลี่ยนไปเยอะมากเลยนะ" ผมก็บอกมัน "แต่ก่อนกับเดี๋ยวนี้แตกต่างกันมากเลยสำหรับเรา" ผมก็บอกมันตามที่ใจผมคิด
"เหรอ แล้วชอบมั๊ยหละ" ไอ้นี่ ชอบวกกลับมาเรื่องแบบนี้
"อ่อ ไม่บอก" ผมก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้หน้ามันมุ่ยอีกแล้ว แต่ผมชอบแกล้งมันหง่ะ โด่ คัยจะมีอภิสิทธิอย่างผมมั๊ย แกล้งไอ้แซ็กได้ ถ้าเป็นคนอื่นโดนแม่งต่อยปาก
แตกแล้ว แต่ผมไม่โดน เพราะผมถือไพ่ใบเหนือกว่าด้วย 55555
"ทำไมนัทไม่พูดอะไรที่ทำให้เราเชื่อว่านัทรักเรามั่งหละ" มันก็ถาม แต่ผมก็เงียบไม่ได้ตอบ
"นัทรักเราหรือเปล่า" มันก็ถามผมตรง ๆ อีกรอบ

.
[ อ่านตอนถัดไป (Part II ตอนที่3) ]

[Home]