"ขอบคุณจิง ๆ (Thanks a lot)" Part II ตอนที่ 1

โดย นัท

ขอบคุณกับทุกๆ คอมเม้นที่ผ่าน ๆ มามากเลยนะคับ ผมรู้สึกขอบคุณมากจิง ๆ ๆที่เรื่องราวของพวกผมได้รับการตอนรับดีเช่นนี้จากคุณทุกๆ คน
มีเมล์หลายฉบับส่งมาบอกว่าเนื้อเรื่องทำไมมันจบแบบนี้หละ? ยังไม่รู้เลยว่าคัยเป็นยังไงต่อไป ผมก็ตอบได้เลยนะคับว่า ก็เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นมาไม่นาน
เท่าไหร่นักหรอก แค่ประมาณ ปี1 เท่านั้นจึงทำให้ยังไม่รู้หรอกครับว่าเรื่องราวของแต่ละคนจะจบลงยังไงเพราะนี่เพิ่งเป็นการเริ่มต้นเท่านั้น
เอง ถ้างั้นผมจะลองเล่าเรื่องต่อจากตรงนั้นดูนะคับผมก็ไม่รู้ว่าจะเหมือนกะ 8 ตอนแรกหรือเปล่าแต่ไงก็ลองอ่านแล้วติดูนะคับผม ขอบคุณมากกคับ

1

หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปก็ไม่ได้มีไรเกิดขึ้นมากมายจน รร ก็เข้าสู่ระดูกาลสอบ ไฟนอล วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วของการสอบแล้วพวกผมก็จะเป็นอิสระ
เป็นไทกันซักกะทีแต่ก่อนที่จะเป็นไท.... "ออดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" เสียงออดลากยาวววววววมากกกกกกกก ไม่รู้ว่าคน
กดกำลังทำอะไรอยู่ตอนกดถึงได้แช่ได้นานขนาดนี้
"เอ้ย" ผมตกกะใจกับเสียงออดสะดุ้งโหยงเลย
"เป็นอาไรว่ะ ไอ้เหี้ยนัท พยาธิของมึงทะลุตูดไปแล้วเหรอ?" พวกคุณก็รุ้ๆ กันใช่มั๊ยคับว่าคัยผมคงไม่ต้องบอก
"ไอ้สัดนิ นี่มึงจะพูดจากับกูดีๆ เป็นสักคำมั๊ยว่ะ คำก็เหี้ย สองคำก็สัตว์ ไอ้นรกแม่ง" ผมพูด
"ก็ได้วะอาเฮียนัท" ไอ้คิมก็พูดทำท่ากวนตีนนนนนนนนน
"ดี" ผมก็ตอบมัน แต่มานึกดูดีๆ นะคับ อาเฮีย เนี่ย ถ้าพูดแบบ เร็ว ๆ สั้น ๆ มันก็คล้าย ๆ กับ ไอ้เหี้ยเลย... นี่แม่งหลอกผมนี่หว่า ไอ้เหี้ยเอ้ยยยยยยยยยย

และก็มีเสียงสาว ๆ พูดทางลำโพงว่า "ใกล้จะได้เวลาสอบแล้วนะนักเรียน เตรียมตัวเตรียมใจกันได้แล้ว ขอให้สอบอย่างระมัดระวังและมีสติ คัยที่แอบลอกข้อ
สอบกันนะ อย่าให้ครูรู้นะ เดี๊ยะ ๆ แม่จะฮึ้มนะ แม่จะฮึ้ม คอยดู "
"หวายยยยย" ซิสเตอร์สาวิณีนี่หว่า เสียงไอ้คิมพูดดูมันทำหน้าเหยเกมากเลย เหมือนกับโดนปอบเอามือทะลวงตูดเข้าไปฉกตับมากิน 55555
"คิก ๆ ๆ คิมทำหน้าตลกจัง" เสียงไนท์พูดทำท่าหัวเราะไปด้วย ดูท่าหัวเราะยังกะพวกนางสนมในสมัยก่อน ๆนู้น แหมดูเป็นกุลสตรีดีจิง ๆ เลยนะเนี่ย
"ไนท์ หัวเราะได้สวยจัง" ไอ้รันพูด กะผู้หญิงนี่แม่งพูดจาโคดดีเลย ที่กะผม กะไอ้คิมนะ แม่งงงงงง อย่าให้เซด
"บ้าาาาา คิมพูดอะไรนะ บ้าาาาา" ไนท์พูดทำท่าเขิลไปด้วย
"จิง ๆ นะ ต่างจาก......เหลือเกิน" ไอ้รันพูดแล้วก็แอบชำเลืองมาทางป้าครีม จุ๊ ๆ ๆ เงียบไว้นะคับ ป้าครีมเนี่ย หาความเป็นกุลสตรีไม่เจอเลยสักที่ ห้าวหาญ แข็งแกร่ง
แบบเดียวกะพวกผู้ชายในบางระจัน และหูของเจ๊เนี่ยโคดดีเลย โดยเฉพาะตอนโดนนินทา เหมือนกับมีเรด้าร์จับสัญญานนินทาเอาไว้กับตัวแนะ ต้องยกสโลแกนให้เจ๊
แกว่า "ถ้ากูยังไม่ตายมึงอย่าหมาย นินทากูระยะเผาขน" (ก็ตายแล้วจะทำอาไรได้เนอะคับ ฮี่ๆ )
"ไรยะ มองไรยะ" เจ๊ครีมเหมือนจารู้สึกตัวว่ากะลังโดนนินทาระยะเผาขน หันมาพูดใส่ไอ้รัน
"ไม่มีไรจ๊ะ ครีมจ๋า" ไอ้รันสะดุ้ง รีบพูดจาเปลี่ยนเรื่องทันที
"เข้าห้องสอบกันได้แล้ว มันแต่มานั่งตอแหลกันอยู่ได้" เสียงไอ้แซ็ก หายไปซะนานนึกว่าจะไม่ได้ออกโรงแล้วตอนนี้
"ถุ๊ย ว่าแต่คนอื่น นายก็มานั่งเหมือนกันละวะ" ผมก็พูดกะไอ้แซ็ก
"เอาละไปสอบ ๆ ให้เสร้จกันเหอะ" ไอ้คิมสรุบ แล้วพวกเราก็เข้าไปสอบกัน
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ตายกูตายตกระนาวแน่นอน" เสียงผมเองหละ อิอิ
"ยากหว่ะ ข้อสอบโคดยากเลย จะออกอะไรยากมากนักว่ะ" เสียงไอ้คิมบ่น
"นั่นดิ ออกมายาก ๆ เด๋วพวกเราก็เกรดไม่ดีกันพอดี" ไอ้รันเสริม
"ออกแบบนี้ไปออกให้พวก มหาลัยสอบดีก่าไป๊ โห ยากฉิบหาย" ป้าครีมนี่หละ
"เอาน่า ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเหอะ" เสียงไอ้แซ็ก ส่วนไนท์คุณเธอเป็นลมไปแล้วกะความยากของข้อสอบ อิอิ
"พูดง่ายนิหว่า ก็นายมันคนหัวดีนิ ทำได้หละสิพูดน้ำเสียงไม่ทุกข์ ไม่ร้อนอาไรเลย เหอะ" ผมก็พูดกะมันทำหน้าแบบ อย่าให้กูเก่งมั่งละกัน กูจะประกาศให้รู้ทั่วโลกเลย
"ปิดเทอมแล้วจะทำไรดี" เสียงไนท์พูดขึ้น
"นั่นดิทำอาไรดีว่ะ ไปเที่ยวกันมั๊ย" ไอ้คิมเสนอ
"เดี๋ยว ๆ ดิ ไม่เก็บของกลับบ้านกันเหรอไง มาอยู่นี่ หลายเดือนแล้วนะยังไม่ได้กลับบ้านเลย คิดฮอดพ่อแม่หลาย ๆ แล้ว" ผมก็พูดกับพวกมันเพราะผมคิดถึง พ่อ กะ แม่
"โธ่ บ้านนะกลับเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เที่ยวด้วยกันนี่ดิ นาน ๆ ๆทีจะได้หยุดยาว กลับบ้านเซ็งกะตายทำไมว่ะ บ้านกลับไปสักอาทิตก็เหลือแหล่แล้ว แต่พวกเราน่าจะไปเที่ยวกัน
ไม่เคยได้เที่ยวแบบหลาย ๆ วันเลย" ไอ้รันพูดมั่ง คราวนี้มันพูดซะยาว สงสัยติดมาจากไนท์มั้ง เหอ ๆ ๆ
"กลับบ้านก่อนแล้วไปเที่ยวดีกว่านะ ไม่งั้นโดนพ่อแม่ด่าแน่ ๆ" ครีมเสนอ ซึ่งผมก็เห็นด้วย
"กลับบ้านก่อนหละกัน แล้วเด๋วค่อยโทรนัดเจอไปเที่ยวกัน" ผมก็พูด ตอนนั้นผมไม่ได้สังเกตุไอ้แซ๊กเลยว่า มันเป็นไงมั่งเพราะเรามัวแต่คิดถึงเรื่องที่ว่า ไปเที่ยวก่อนหรือ
กลับบ้านก่อนดี แล้วเราก็กลับห้องของตัวเองเพื่อเก็บของเพราะวันพรุ่งนี้ คนทางบ้านก็จะมารับกลับแล้ว ผมสังเกตุว่าไอ้แซ็กไม่เห็นเก็บของอาไรเลย พอถึงห้องก็ล้มตัว
ลงนอนทันที ส่วนผมเก็บเอาๆ พอเก็บของเสร็จผมก็ยังเห็นมันนอนอยุ่เลย ไม่ได้เก็บอาไรทั้งนั้น นี่มันจะไม่กลับบ้านเหรอไงว่ะ ผมคิดในใจก่อนจะลุกไปดูมันว่าเป็นอาไร
"เป็นอาไรหรือเปล่าแซ็ก" ผมถามมันดู มันนอนคว่ำตัวอยู่
"..............." ไม่ตอบ ผมก็งงว่ามันเป็นอาไรไปว่ะ อยู่ดี ๆ ก็ซึม เป็นหวัดก็ไม่น่าจะใช่ และผมก็นึกออกถึงเรื่องที่ซิสเตอร์เคยบอกผมไว้.... นั่นสิ ตอนนี้แซ็กกับพ่อ เป็นยังไง
กันว่ะ ผมลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลยเพราะแต่ละวันในช่วงหลัง ๆนี้ มีแต่ความสนุก ผมอยากถามมันจังว่า นายกับพ่อเป็นยังไงกันมั่งตอนนี้ แต่ผมก็ไม่กล้าถาม ผมมองดูมันที่อยู่
ตรงนี้ ความรู้สึกเหมือนกับตอนแรกๆ ที่เจอมันก็กลับมาอีกครั้ง ผมได้แต่นั่งข้าง ๆ ๆ มองดูมัน ทั้งๆๆที่มันอยู่แค่เอื้อม แต่ก็เหมือนกับไกลมากจนผมเอื้อมมือไปจับไม่ถึง.....
ตอนนี้มีแต่ความเงียบในห้องผม ผมอยากให้ไอ้รันกับไอ้คิมมาห้องผมตอนนี้จังเลยเพราะบรรยากาศแบบนี้ผมไม่ชอบเอาซะเลย ผมอยู่แบบนั้นนานหรือเปล่าไม่รุ้ แต่ผมรู้
สึกเหมือนว่ามันนานมาก ผมก็นึกถึงเรื่องที่ผ่าน ๆมา ตั้งแต่เรื่องที่ได้เจอกัน เหตุการ์ณต่าง ๆ ที่ผ่านไป เฮ้อ.. เรื่องราวต่าง ๆที่เกิดขึ้นหยังกะ นิยาย หรือ หนังน้ำเน่าที่ผ่าน ๆ
ตาให้เราได้ดู ได้อ่านกันเยอะ แต่ต่างตรงที่ว่า ผมเป็นผู้ชาย และแซ็ก เป็นผู้ชาย "ผู้ชายกับผู้ชาย ...จะรักกันคัยที่ไหนเค้าจะยอมรับ เป็นเรื่องที่สังคมยังไม่ให้การยอมรับสักหน่อย
แล้วพ่อ กับแม่หละ จะว่ายังไง พ่อกับแม่จะอับอายหรือเปล่า แล้วเราหละจะโดนคนอื่น ๆล้อมั๊ย คำถามต่าง ๆ เหล่านี้ มันวนเวียนอยู่ในหัวผมในตอนนั้นตลอดเวลา แต่เรื่องจิง ๆ
ก็คือ แซ็ก.. มันชอบผมจิง ๆเหรอ หรือว่าเป็นแค่เรื่องหลอก หรือว่าผมเป็นแค่สิ่งทดแทนสิ่งที่มันขาดหายไปในบางช่วง ถึงมันจะบอกว่ารักผมบ้าง ทำสิ่งที่คนที่รักกันเค้าทำบ้าง
(ยกเว้น XXX นะเพราะผมยังไม่อยากถึงขั้นนั้น โด่..อย่าว่าอาไรเลย นับตั้งแต่ตอนนั้น ยังไม่เคยได้จูบกันอีกเลยด้วยซ้ำ เพราะผมคอยไหวตัวเวลามันจะทำ อิอิ ..... อาจจะเป็นเพราะ
สิ่งนี้ อาจจะทำให้ไอ้แซ็กมันเบื่อผมไปเองมั้ง แล้วผมหละ ผมชอบไอ้แซ็กมันหรือเปล่า อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าอยู่ด้วยกันแล้วผมก็สนุกดี คอยเป็นห่วงกันและกัน แต่นั้น
ก็รวมถึงเพื่อน ๆ กลุ่มเราทุก ๆคน อยู่ดี ๆ ผมก็รู้สึกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแซ็ก จิงๆ แล้วไม่ได้มีอาไรเลย เหมือนเพื่อนกันมากกว่ามั้ง เพราะผมไม่เคยบอกว่ารักกมัน และ
ผมก็ไม่แน่ใจมัน เหมือนกับเรากำลังเล่นละครอยู่ยังงั้นหละ อยากรู้จังว่าจิงๆ แล้วมันเป็ยยังไงกันแน่
"นัท"
"อ่ะ ห๊ะ อะไร" เสียงไอ้แซ็กพูดขึ้น ทำผมหลุดจากภวังค์เลยแฮะ บ้าจิง คนกำลังอิน ๆ อยู่ ไอ้เวงนี่
"........กลับบ้านจิงๆเหรอ ไม่ไปเที่ยวกันก่อนเหรอ" มันพูดขึ้น
"บ้าเหรอ กลับบ้านก่อนดิ เด๋วพ่อแม่ก็ด่าให้หรอก อีกอย่างนะ เราแค่ ม ปลายเองนะ ยังไงพวกผู้หญิงก็ต้องรอขอพ่อกับแม่ก่อนหละ อยู่ดี ๆ บอกจะไปก็ไปทำได้ที่ไหนเล่า ผมคิดว่าผม
รู้ว่ามันกำลังคิดอาไรอยู่ แต่คงทำไมได้หรอก จิงมั๊ยคับ
"...เหรอ...อืม......" มันก็พูดต่อ
"แล้ว...แล้วแซ็กหละ" ผมก็ตัดสินใจถามมันซะเพราะผมก็เป็นห่วงมันมากเหมือนกัน
"........" เหมือนกับที่ผมคิดเลย มันไม่ยอมตอบคำถามผม
"ว่าไงแซ็ก มีอาไรหรือเปล่า บอกเรามาดิ" ผมก็ถามมันต่อ
"..........." มันก็ยังไม่ตอบ
"ว่าไง มีอะไรก็บอกกันดิ เผื่อมีอาไรจะได้ช่วยได้ ไม่บอกแล้วมาทำแบบนี้คิดว่ามันจะดีขึ้นหรือไงว่ะ" ผมก็ถามมัน
"ช่างมันเหอะ" มันพูดขึ้นประโยคแรก แต่เป็นประโยคที่ผมไม่ต้องการจะได้ยิน
"บอกมาดิเว้ย" ผมก็ชักจะฉุนสักนิดแล้ว
"บอกว่าชั่งมันเหอะ ก็ช่างมันดิว่ะ จะถามทำไม นี้มันเรื่องของเราอย่ายุ่งได้ป่ะ" มันก็โผ่งออกมา หน้าตาดูก็รู้ว่าอารมณ์เสียอยู่ แต่ว่า... คำที่มันพูดนี้ทำเอาผมเจ็บไปได้เยอะเหมือนกันนะเนี่ย
ตอนนี้ผมก็ไม่มีอาไรจะพูดต่อแล้ว ทุกอย่างดูเหมือนจะมีคำตอบของตัวมันเองให้อยู่แล้ว "ขอโทดนะ" ผมพูดได้เพียงแค่คำนี้เท่านั้น ผมก็เดินไปทางเตียงผม ทำเป็นจะเก็บของต่อ ดูมันก้จะ
เรียกผมเหมือนกันแต่ก็ไม่ได้เรียก......
พอวันรุ่งขึ้น ก็ถึงวันที่ต้องแยกย้ายกลับบ้านของตัวเองแล้ว
"เออตกลงนะเว้ย เดี๋ยวอีกสัก วัน สองวันจะโทรไปนัดนะ" ไอ้คิมพูด
"เออได้เลย อย่าลืมคิดไว้หละว่าจะไปเที่ยวไหน" ไอ้รันบอก
"ที่สำคัย ปัจจัยอ่ะ อย่าให้เยอะนะ" ไนท์จ้า
" พ่อกะแม่ อ้อนให้ได้นะ" ครีมเหมือนกัน
"........" แซ็ก
".............." ผมเอง ยาวกว่าด้วย เหอ ๆ ๆ
"เป็นอาไรว่ะ มึงสองคนนะ" ไอ้รันถาม
"เปล่าว่ะ แค่ปวดหัว" ผมรีบชิงบอกก่อน ถึงไม่บอกก่อน ยังไงผมก็ต้องเป็นคนบอกเอง (ชัวร์ เพราะไอ้เวงนั้นคงไม่พูด)
ระหว่างรอพ่อแม่ก็เตร็ดเตร่กันอยู่แถวหอนี่หละ ไม่รุ้จะไปไหนแล้ว ผมก็ออกมาเดินเล่นดู ตรงสระน้ำ เพราะอากาศสบายดี เดินคิดนู้นคิดนี้ไปเรื่อย ๆ
"นัท" เสียงไอ้แซ็ก
"อะไรหรอแซ็ก" ผมก็หันหน้ามา
"เอ่อ เมื่อวานขอโทดนะ" มันก็เดินเข้ามาใกล้ ๆ แต่ผมก็ต้องทำให้ห่าง ๆไว้เพราะคนเยอะ
"ช่างมันเหอะ มันก็เรื่องของนายนิ เราเข้าไปยุ่งเองอะ" ผมก็ตอบมัน
"เปล่า ไม่ได้หมายความว่างั้นนะ ขอโทด" มันก็พูด
"ถามจริงนะแซ็ก เรากับนายตอนนี้ความสัมพันธ์เราเป็นอะไรกัน" ผมเริ่มเรื่องเครียดกับมัน
"ก้แฟนกันไง แซ็กก็บอกประจำอยู่แล้วนิ" มันก็พูดต่อ หน้ามุ่ยอีกแล้ว เหอ ๆ ๆ
"เหรอ แล้วทำไมเมื่อวานไม่บอกเราหละ" ผมไม่มีอารมมาเล่นแล้ว
"..............." มันไม่ตอบ
"นายบอกเราเป็นแฟนกัน แต่ทำไมมีอาไรนายถึงไม่บอกเราหละแซ็ก แฟนกันไม่ใช่เหรอ มีอาไรก็ต้องบอกกันดิ คนเป็นแฟนกันเค้าทำกันอย่างนี้ไม่ใช่เหรอ หรือว่าคำว่า
แฟนของนาย หมายถึงอะไร ก็แค่คบ ๆ กัน เรื่องคนอีกคนเป็นยังไงก็ไม่ต้องไม่รู้เหรอ หรือว่าไงหละ" ผมก็ถามมันต่อเสียงผมชักจะดังแฮะ
"ขอโทด" มันพูด
"ขอโทด ขอโทด นายคิดว่าแค่คำเนี่ยบอกแล้วทุกอย่างก็เป็นปกติเลยเหรอ พูดอยู่ได้นายไม่จิงใจนี่หว่า ถ้าคิดว่าเราเป็นแฟนนายทำไม่เรื่องนี้ไม่บอกเราหละเก็บไว้ทำไม
เราแฟนนายไม่ใช่เหรอแซ็ก" ผมถามมันแต่ผมก็ไม่ได้แสดงอาการอาไรออกมา
"เราอยู่ตรงนี้มาตลอดตั้งแต่ตอนแรกแล้ว เราเป็นคนยุ่งเรื่องของนาย เพราะเราอยากรุ้จักนายมากขึ้น แต่ทำไมอะ ทุกครั้งมันจะต้องเป็นแบบนี้ก่อนเราถึงจะได้รู้ นายไม่คิด
จะบอกอะไรเรามั่งเหรอ ต้องมีเรื่องก่อนทุกครั้งเลย เราอยู่ตรงนี้นะแซ็ก เราอยู่ตรงนี้มาตลอด แต่นายไม่เคยเห็นเราเลย" ผมกำลังจะพูดต่อ แต่พ่อกะแม่มาแล้ว
"ไปก่อนนะแซ็กแล้วเจอกัน" ผมก็พูดแล้วก็จะเดินไปเอาของกลับบ้านแล้ว ตอนนี้ผมรู้สึกอยากนอน นอนไปเรื่อย ๆ ดีกว่า ปวดหัว
"เดี๋ยว นัท" เสียงไอ้แซ็กเรียกผม แต่ผมไม่อยากฟังอาไรจามันตอนนี้ ผมเลยเดินไปเลยไม่หยุดหรือทำอาไรทั้งนั้น
ผมรักแซ็กหรือเปล่า? ผมไม่รู้ ......
โดนแบบนี้รู้สึกอาไรหรือเปล่า? เจ็บตรงหน้าอก....
แสดงว่ารักแซ็กใช่มั๊ย? ...... ผมไม่รู้......

ผิดแล้วที่เคยเข้าใจว่าความรักเป็นไง...เจ็บแล้วจึงพอเข้าใจต้องเจอเอง...รู้เอง

.
[ อ่านตอนถัดไป (Part II ตอนที่2) ]

[Home]