Platonic Part2 (2/4)

เขียนโดย :+: PlaToNiC :+

ผมพยายามบอกกับตัวเอง
ว่าผมยังไม่พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่กับใครอีกคน
ยังไม่อยากที่จะให้ใคร
มาแทนที่ "พี่" ของผม
รวมทั้ง
ไม่อยากให้ ใครคนนั้นเข้ามาในชีวิตเรา
เพียงเพื่อจะแทนที่ใครอีกคน

ผมใช้เวลาส่วนใหญ่
ไปกับกิจกรรมในชีวิตที่มากมาย
กลางวันก็ทำงาน
ตกเย็นก็เที่ยว ออกไปกินเหล้ากับเพื่อนๆ
เสาร์อาทิตย์ก็ออกต่างจังหวัดเร่ร่อนไปวันๆ

ไม่ได้ตั้งใจจะลืมคนที่ผมรัก
หรือตัดให้เค้าหายไปจากใจของผม
แต่ผมเพียง
หาทางทำตัวเองให้ชินกับชีวิตใหม่
ชีวิตที่ไม่มีพี่อยู่เคียงข้างหัวใจ
ชีวิตที่มีพี่..เป็นเพียงความทรงจำ
ที่จะยังคงความงดงาม
และอยู่ในใจผมตลอดไป

แต่ก็ที่นี่เอง
ในวงเหล้า..กับเพื่อนๆ กลุ่มเดิมๆ
เมากันหัวราน้ำยันเช้า
ผับแถวพรีเมียร์พระราม 9
ที่รวมตัวของพวกเราทุกเย็น

"ตีหน้าหงอย เป็นแม่หม้ายผัวทิ้งเลยนะมึง"
"เอางี้..เดี๊ยวพวกกูหาผู้ชายให้มึงดีกว่า"
"มึงจะได้เลิกแดกแห้วแกล้มเหล้าสักที"
"มึงจะวุ่นวายอะไรกับกูนักวะ"
"ถ้าหาง่ายๆ กูหาเองไปแล้ว"
"ไม่เป็นไร มึงเชื่อฝีมือพวกกู"
พวกมันดูจะสนุกปนตื่นเต้น
กับโปรเจคนี้ซะเต็มประดา
ก็คงได้แต่ปล่อยพวกมันไป
เบื่อจะเถียง เบื่อจะค้าน

"นั่นไง ..เด็กผู้ชายโต๊ะนู้น"
"กูว่าหล่อดีนะ... มึงว่าไง"
ผมมองตามมือเพื่อนๆ ไป
เด็กหนุ่มหน้าขาวใส เพรียวบางประสาวัยรุ่น
ผมไม่ปฏิเสธว่าน้องเค้าน่ารัก
ตรงสเปคก็ว่าได้
แต่ที่สำคัญคือ..ดูแล้วน่าจะอายุแค่ราว 15-16
"บรรลัยแล้วไงมึง"
"นั่นคุกเลยนะเว้ย เด็กฉิบเลย"
"เออนั่นละ เดี๋ยวพวกกูลุยเอง"
"มึงเอาป่าวล่ะ"
"ถ้ามันเอากู ก็ก็เอาดิวะ"
ผมตอบอย่างเสียไม่ได้
ไม่ได้คิดเป็นจริงเป็นจังอะไรกับพวกมัน
พวกมันก็คงหาเรื่องกวนประสาทโต๊ะข้างๆ ไปเรื่อยเปื่อย
หรือไม่ก็คงหวังตีซี้ เผื่อได้หญิง
ที่มาด้วยในกลุ่มโต๊ะนั้น

แต่ผลก็คือ..
สองโต๊ะได้ย้ายมานั่งรวมกัน
ผมถูกจัดมานั่งคู่กับน้องคนนั้น
ตามแผนที่พวกมันวางไว้
ผมได้รู้ว่าน้องเค้าชื่อ "เอส"

วันนั้นเราได้เริ่มต้นรู้จักกัน
น้องเค้าเด็กมากสำหรับผม
ห่างกับผมถึง 11 ปี
ความแตกต่างของเราสองคน
ในหลายๆ ด้านทำให้ผม
ไม่ได้คิดไม่ได้หวังอะไรมากมาย
นอกจากจะรู้สึกดี
ที่มีน้องๆ น่ารักๆ มาเป็นเพื่อน
ร่วมวงเหล้ากับพวกเรา

:::::::::::::::::::::

บาดแผลจากความรัก
มันยังคงฝังลึกอยู่ในใจ
มันมักเข้ามาทุกครั้ง
ในเวลาที่เราอ้างว้าง
ในเวลาที่ภาพเก่าๆ มันกลับมาย้ำเตือน
ทุกที่..ที่เราเคยไป
ทุกวินาที.. ที่เราเคยมีกัน

ผมอาจดูสดใสรื่นเริง
หัวเราะสนุกสนาน
ในสายตาเพื่อน

ผมอาจดูขยันตั้งใจทำงาน
ในสายตาเจ้านาย

แต่ในโลกของผม
ผมยังคงโดดเดี่ยวอ้างว้าง
กับบางสิ่งที่ขาดหายไป
หายไปจากโลกของผม

ผมตัดสินใจเปลี่ยนงานใหม่
เปลี่ยนเบอร์มือถือใหม่

อย่างน้อย...
ผมก็จะพอบอกตัวเองได้ว่า
ที่พี่..ไม่ได้โทรมาหาผม
เพราะพี่ติดต่อผมไม่ได้
ผมเองต่างหากที่เปลี่ยนไป
โดยไม่บอกพี่

ผมไปลงเรียนปริญญาโทอีกใบที่เอแบค
เพียงเพื่อจะได้ไม่มีเวลาว่าง
เหลือมากพอให้คิดอะไรที่ฟุ้งซ่าน

ผมเปลี่ยนอะไรหลายอย่างในชีวิต
เพียงเพื่อให้หลุดจากภาพเก่าๆ
หลุดจากเรื่องราวในอดีต

รวมถึงบ้านที่ผมเคยอยู่มาตั้งแต่เด็ก
ห้องนอน...ที่เกิดเรื่องราวมากมาย
เตียง...รับรู้สุข ทุกข์ และน้ำตา
มาตลอดชีวิตของผม

ผมตัดสินใจย้ายออกจากบ้าน
ไปอยู่คอนโดตามลำพัง

ผมยอมรับว่า
ผมกำลังหนี
กำลังหนี... อดีตของตัวเอง

พยายามสร้างโลกใหม่
โลกที่มีแต่สิ่งใหม่ๆ ในชีวิต
โลกที่ผมจะต้องใช้ชีวิตอยู่ต่อไป

โลกที่ผมมี "พี่"
เป็นเพื่อน เป็นความทรงจำ
ที่ผมจะไม่มีวันลืม

:::::::::::::::::

งานใหม่.. ที่ทำงานใหม่
บ้านใหม่..โลกใหม่
ผมมีอะไรต้องทำ ต้องจัดการ
ต้องปรับตัว
มากมายเหลือเกิน

ผมหวังเพียงว่า
มันคงมากพอที่จะทำให้ผม
ไม่มีเวลาฟุ้งซ่านไปกับ
เรื่องราวของความรัก

แต่บางครั้ง
การที่เรายิ่งหนีมันกลับยิ่งตาม

จากเด็กวัยรุ่นเพื่อนร่วมวงเหล้า
เมื่อหลายเดือนก่อน
วันนี้
น้องเอส เริ่มกลายมาเป็น
แขกประจำ ที่แวะเวียนเข้ามา
ในโลกใหม่ของผม

เวลาส่วนหนึ่งในโลกของผม
ถูกใช้ไปกับการ กิน เที่ยว
ดูหนัง ฟังเพลง ..กับน้องเอส

วันเวลาผ่านไป
พร้อมกับการที่
น้องเอสได้เข้ามาครอบครอง
เวลา พื้นที่ ในโลกของผม
มากขึ้น มากขึ้น
ไม่เว้นแม้แต่
พื้นที่ใน ..หัวใจ..ของผม



[ทำไมต้องเธอ : อโรคากับยาใจ : ธงชัย]

.

Part 1 : [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]
Part 2 : [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]