รู้สึกดีๆ ตอนที่1 (born to be gay!!)

โดย นายบิ๊ก

..........ก่อนอื่นต้องขอเท้าความนิดนึงก่อนนะคร้าบ ว่าผมเองเป็นคนที่รู้ตัวเองว่าเป็นเกย์มาตั้งแต่ประถม ผมพยายามที่จะเลิกและข่มใจ อีกทั้งเอาชนะตัวเองหลายครั้งแล้วครา แต่ว่ามันไม่เป็นผลเลยครับ ผมเองเมื่อสมัยประถม ก้อถูกเพื่อนๆล้อตลอด เรื่องที่เราเกิดมาเป็นอย่างนี้ จนบางครั้งเราเองคิดว่า ที่เราเกิดมาอย่างนี้มันผิดมากใช่ไหม ถึงได้มีแต่คนรังเกียจ เพื่อนๆล้อถึงขนาดว่าวันหนึ่งผมเองทนไม่ไหว เลยเอาปิ่นโตสแตนเลสที่เอาไปทานกลางวัน ฟาดใส่หัวเพื่อนคนนั้น ผลปรากฏว่า เขาเย็บไป10เข็มเลยครับ ตั้งแต่นั้น ไม่มีเพื่อนคนไหนหรือรุ่นพี่คนไหนกล้ามาว่าผมอีกเลย

..........อาจจะเป็นเพราะว่าก่อนหน้าเหตุการณ์ ผมเองเป็นเหมือนเด็กเรียนดูติ๋มๆ วันๆเอาแต่เรียนอย่างเดียวทุกคนเลยคิดว่าผมไม่กล้า สุดท้ายผมเองก้อได้ทำมันลงไปแล้ว อาจารย์ที่โรงเรียนก้อ เรียกผมเข้าไปอบรมกันเสียยกใหญ่เลยครับ
.......... ตั้งแต่นั้นมาผมเองก้อเริ่มอึดอัดมาตลอดครับ และเเคยพยายามจะคิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง เวลาก้อได้ล่วงเลยมา จนกระทั่งผมต้องย้ายโรงเรียน เพราะว่าโรงเรียนที่ผมเรียนมีถึงแค่มัธยมต้นเท่านั้นครับ ผมเองสอบติดโรงเรียนสาธิตของรัฐบาลที่หนึ่งย่านฝั่งธนคราบ ชีวิตผมเลยเปลี่ยนไป ช่วงแรกๆที่ผมเข้าไปเรียนที่นั่น ทุกคนต่างก้อสงสัยผมว่า ผมเองเป็นรึเปล่า ที่เขาสงสัยเช่นนั้นไม่ใช่เพราะผมเองแสดงออกนะครับ แต่เป็นเพราะว่า มีผู้หญิงหลายคนมาชอบผม แต่เพื่อนผมเห็นว่าไม่มีทีท่าที่ผมจะชอบพวกเขาเหล่านั้นตอบเลย ช่วงนี้เองครับ เหมือนเป็นช่วงที่เป็นจุดหักเหของชีวิตผม เพราะช่วงนี้เอง ที่ผมได้ทำใจยอมรับกับการที่เราเกิดมาเป็นเกย์อย่างงี้ เริ่มจากที่บ้านก่อน โดยมีอยู่วันหนึ่งหลังจากที่ผมกลับมาจากเรียน ผมเลยตัดสินใจไปบอกคุณแม่ผมเลยว่า ผมเป็นเกย์ครับ และด้วยความที่ผม เป็นลูกชายคนโตของครอบครัวคนจีนคราบ แน่นอนย่อมทำให้ที่บ้าน ค่อนข้างคาดหวังในตัวผมค่อนข้างมาก แม่ผมเมื่อได้ยินที่ผมสารภาพว่าผมเป็นเกย์ แม่ผมก้อบอกกับผมว่า ไปพบจิตแพทย์ไหมลูก เพราะด้วยความที่แม่ผมไม่ทราบว่า มันต่างจากการเป็นกะเทย แม่คิดว่าผมเป็นกะเทย ผมก้อเลยอาศัยโอกาสตรงนี้พูดให้แม่เข้าใจ แม่ผมเองก้อเข้าใจผมทุกอย่าง แต่ก้อได้กำชับว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับพ่อเพราะว่าพ่อเกลียดพวกนี้มาก แม่เองก้อรับปากผมว่า จะไม่บอกเรื่องที่ผมเป็นเกย์ให้พ่อฟัง ผมเองก้อรู้สึกดีมากเลยครับ เพราะว่าอย่างน้อย เราเองก้อมีคนที่คอยให้คำปรึกษาเราแล้ว ต่อมาก้อคือเพื่อน ผมเองเริ่มบอกเพื่อนที่ห้องว่าผมเป็นไบ ก่อน ซึ่งตอนนั้นก้อจริงครับ เพราะว่าตอนนั้น ผมเองก้อมีแฟนเป็นผู้หญิงเหมือนกันอะครับ จนเวลานานเข้า ผมคิดว่าเพื่อนๆคงจะยอมรับได้ เลยบอกไปว่าผมเป็นเกย์ต่อมาคนที่รู้ก้อคือพ่อ แต่สำหรับพ่อนี่ ผมไม่ได้เดินเข้าไปบอก อย่างที่ผมเดินเข้าไปบอกับแม่นะครับ วันที่พ่อรู้คือ เย็นวันนั้นผมกลับจากโรงเรียน พ่อก้อเรียกผมเข้าไปคุย แล้วถามผมว่า อ๊อฟคือใคร !! อ๊อฟนั้นคือคนที่ผมรู้สึกดีมาก คนแรกในชีวิตผม เพราะว่าเราเองไปรู้จักกันที่เอยูเอ ผมเลยตัดสินใจ เล่าให้พ่อฟังว่าผมเป็นเกย์ ตอนแรกพ่อเองยอมรับไม่ได้เลย เพราะ่ว่าพ่อเกลียดมากเลย แล้วพ่อเองก้อคงรู้ระแคะระคาย จากญาติที่มาเตือนทางพ่อว่า ระวังจะมีลูกสาวเพิ่มมาอีกคน ทำให้พ่อเริ่มคาดคั้นเอาความจริงกับผม ผมเองก้อเลยงบอกความจริงทุกอย่างให้กับพ่อฟัง แรกๆเขาทำใจไม่ได้เลยครับ เพราะว่าเขาเองค่อนข้างหวังในตัวผมมาก แต่มาระยะหลังผมคิดว่าเขาคงทำใจได้แล้ว นี่คือช่วงเวลาที่ผมหักเหมาสู่วัยรุ่นนะครับ เรื่องที่น่าสนใจของผมยังมีอีกเยอะ ผมเองเป็นคนที่เจออะไรมาเยอะคราบ ยังงัยฉบับหน้าผมจะเล่าให้ฟังอีกนะคร้าบ



Go Back (กลับหน้าแรก)