"เด็กน้อย ความรัก และ การเดินทาง"

เขียนโดย ผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม

ตอนที่ 10 : ดาวคณะ

"นนท์ไม่ไปเรียนหรือครับ สายแล้วนะครับ ทุกทีเห็นไปเรียนแต่เช้า" วิทย์หันมาถามนนท์ เมื่อเห็นนนท์นอนตาแป๋ว ไม่ยอมลุกจากเตียงทั้งที่นี่ใกล้จะ 10 โมงแล้ว

"วันนี้นนท์มีเรียนบ่ายนะครับ" พูดเสร็จนนท์ก็ยันตัวลุกขึ้น คว้าผ้าเช็ดตัวและอุปกรณ์ต่างๆ เดินเข้าห้องน้ำทันที นนท์ตื่นนานแล้วแต่นนท์ยังไม่อยากลุกจากเตียง เสียงเพลงเบาๆ ที่เปิดทิ้งไว้ทำให้นนท์นึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ นนท์นอนยิ้มอยู่คนเดียวโดยเฉพาะเมื่อนึกถึงตอนที่วุฒิทำอะไรหรือคุยอะไรต่างๆ มากมายกับนนท์ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเครา แววตาแข็งกร้าวคมเข้ม ผมยาวรุงรัง ไม่น่าทำให้นนท์ประทับใจอะไรได้เลย แต่อากัปกิริยาและการกระทำของผู้ชายที่เรียกตัวเองว่าพี่รหัสต่างหากที่ทำให้หัวใจเด็กหนุ่มเต้นแรง

"พี่วุฒิตื่นหรือยัง แล้วเค้าจะมารับเราจริงหรือเปล่านะ" นนท์คิดขณะอาบน้ำ

"นนท์ครับ นนท์เห็นกล่องของขวัญเล็กๆ บนโต๊ะหรือยังครับ เมื่อเช้ามีคนเอามาให้นะครับ แต่นนท์ไม่ตื่นพี่ก็เลยรับไว้ก่อนนะครับ" วิทย์พูดขณะที่เค้ากำลังสาละวันกับการจัดของใช้และเสื้อผ้าลงกระเป๋า

"ใครหรือครับ ผมหยิบกล่องสีน้ำตาลขึ้นมาดู กล่องกระดาษขนาดเล็กถูกห่อด้วยกระดาษสาสีน้ำตาล"

"พี่ไม่รู้เหมือนกันครับ พี่งัวเงียเหมือนกันเพราะเค้ามาเช้ามาก พี่ไม่ทันสังเกตนะครับ ตัวใหญ่ๆ ใส่แว่นดำ ผิวขาวๆ นะครับ" อาจจะเป็นคนในคณะฯ นนท์ละครับเดี๋ยวคงมาถามละมั๊งครับ

นนท์ไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะหัวนนท์ยังคิดเรื่องวุฒิอยู่ วันนี้นนท์อยู่หน้ากระจกนานเป็นพิเศษจนวิทย์เอ่ยปากแซว เสื้อใหม่กางเกงใหม่ถูกบรรจงสวมใส่พร้อมเนคไทคณะฯ นนท์ นนท์เดินมาเก็บของบนที่นอนแล้วนนท์ก็พบกล่องของขวัญเล็กๆ อีกชิ้นวางอยู่ที่ข้างหมอน นนท์มัวแต่ใจลอยเลยไม่ได้สังเกตตอนตื่นขึ้นมา

"พี่ครับ แล้วกล่องนี้ละครับ ของใครครับ" นนท์หันไปถามวิทย์

"ลองเปิดดูซิครับ คนใกล้ตัวนะครับ" วิทย์ตอบ

"ห่อด้วยกระดาษแก้วสีฟ้าด้วยละครับ นี่เป็นสีที่ผมชอบพอดีเลย"

นนท์นั่งลงที่โต๊ะเริ่มแกะกล่องของขวัญที่ถูกห่อด้วยกระดาษสาก่อน ปรากฏว่าข้างในเป็นกำไลงาช้างอันเล็ก ๆ 2 อัน นนท์หยิบขึ้นมาดูและพินิจวิเคราะห์อย่างแปลกใจว่า ทำไมคนให้จึงให้กำไลงากับผู้ชาย แม้ว่ามันจะดูสวยและมีค่าก็ตาม

"พี่ว่าเค้าไม่ได้กะให้นนท์ใส่หรอกครับ แต่ถึงใส่ก็ไม่น่าเกลียดครับเพราะมันอันเล็กและไม่มีลวดลายอะไร คนเหนือเค้าถือว่าเป็นของดีนะครับ หมายถึงให้นนท์แข็งแรง สุขภาพดี และอยู่เป็นคู่กันตลอดไปเพราะเค้าให้เป็นคู่นะครับ" วิทย์อธิบายให้นนท์ฟัง

"พี่วิทย์จะไปไหนหรือครับ เห็นเก็บของเยอะเลย" นนท์ถามเมื่อเห็นว่าวิทย์เก็บของมากกว่าการกลับบ้านในวันเสาร์อาทิตย์

"พี่จะไปรับน้องนะครับ ไปต่างจังหวัดนะครับ มีค้างคืนด้วยเป็นรับน้องจังหวัดนะครับ ไม่ใช่ของคณะครับ ปีนี้จัดที่เชียงรายนะครับ"

นนท์ หันมาสนใจกับของขวัญชิ้นที่สอง นนท์แกะกระดาษแก้วอย่างระวัง ของข้างในเป็นจี้อีกเช่นกันแต่เป็นจี้รูปราศีธนูซึ่งเป็นเดือนเกิดของนนท์ ตรงกลางจะมีแก้วสีเขียว นนท์ยิ้มเพราะถูกใจกับรูปทรงและแบบ คนที่ซื้อของให้นนท์คนนี้เลือกของได้ถูกใจนนท์มากที่สุด จริงๆนนท์อยากได้พวกจี้มานานแล้ว ได้จากพี่ตุ้มมาอัน และมาได้อีกอันจากใครกัน? นนท์เปิดจดหมายเล็กๆ ออกอ่าน

"ดีใจนะครับที่นนท์มาเรียนที่นี่ พี่สัญญาครับว่าจะดูแลนนท์ให้ดีที่สุดให้สมที่พ่อกับแม่นนท์ฝากฝังไว้…… พี่นัย"

นนท์ ลืมนึกถึงพี่ชายคนนี้เสียสนิทไปเลย นัยดีกับนนท์มาก เป็นห่วงนนท์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องกินเรื่องนอน แม้กระทั่งรับไปเรียนหนังสือ บางวันไม่มีเรียนตอนเช้าก็ยังตื่นมาขี่มอเตอร์ไซด์ไปส่งนนท์ที่คณะฯ ทำไมนนท์ลืมพี่ชายคนนี้ไปได้ นนท์มัวแต่ยุ่งอยู่กับการเชียร์ และหลายวันมานี่นนท์แสดงนิสัยไม่ดีกับนัยไว้เยอะพอสมควร นนท์น่าจะทำอะไรให้นัยบ้าง "นนท์คิด"

ใกล้เที่ยงแล้ว นนท์เดินลงมาข้างล่างเพื่อจะหาอะไรทานใต้หอพัก นนท์นั่งทานไปอ่านการ์ตูนไป นานแล้วที่นนท์ไม่ได้รู้สึกสบายใจอย่างนี้ตั้งแต่เริ่มมีการเชียร์เกิดขึ้น นนท์ไม่รีบร้อนในการทานข้าวเท่าไรแต่ก็เสร็จก่อนจะบ่ายโมงอยู่นานพอสมควร นนท์เดินออกมาเรื่อยเปื่อยกะว่าจะไปรอวุฒิที่ใต้หอพักที่มีม้าหินอ่อนวางอยู่ เอ! แล้วพี่นัยละ นนท์ยังไม่ได้บอกเลยว่าวันนี้วุฒิจะมารับ

นนท์เดินออกมาจากห้องอาคารใต้หอพัก ลัดออกมาด้านข้างเพื่อที่จะผ่านไปตรงสำนักงาน พอนนท์ก้าวเท้าเข้ามาในลานหน้าสำนักงาน นนท์ก็สังเกตเห็นผู้ชายหน้าตาดูคุ้นๆ ยืนยิ้มมาทางนนท์ ใบหน้าเกลี้ยงเกลา หน้าตาสะอาดสะอ้าน ผมสั้นรองทรง เสื้อแขนยาวพับแขนสีขาวกับกางเกงยีนส์สีน้ำทะเลเข้ม มีรอยขาดเล็กน้อยที่เข่าข้างซ้าย ชายหนุ่มคนนั้นทำท่าจะทักนนท์ แต่นนท์ไม่รู้จักเค้าและคิดว่าเค้าคนนั้นคงไม่ได้มองมาที่นนท์ อาจจะมองไปที่อื่นหรือคนอื่นที่อยู่แถวๆ นนท์เดินเลี่ยงออกมาผ่านเค้าไปโดยไม่สนใจมองเค้าแต่อย่างใด

"นนท์ จะไปไหน ไม่เห็นพี่หรือไง" ผู้ชายคนนั้นทักนนนท์

"พี่เรียกผมหรือครับ พี่….วุฒิ" นนท์ตกใจ ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือวุฒิ

"ผมขอโทษครับ ไม่คิดว่าเป็นพี่วุฒิ ตัดผมหรือครับ หล่อเชียวนะครับ" นนท์พูดไปตามจริง

"ก็จบเชียร์แล้วนี่ครับ พวกปีสอง ตัดผมโกนหนวดกันหมดทุกคนแล้วครับ วันนี้พวกน้องปีหนึ่งหลายคนคงแปลกใจกันไปตามๆ กันแหละครับ" วุฒิตอบและเอื้อมมาหมายจะถือของให้นนท์

"ไม่เป็นไรครบ ผมถือเองได้" นนท์ดึงหนังสือไว้ไม่ยอมปล่อย

"ไปกันหรือยังครับ พี่อยากไปคณะเร็วๆ นะครับอยากไปเห็นคนอื่นด้วยว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง" วุฒิดูตื่นเต้นกว่านนท์เสียด้วยซ้ำ ทั้งๆ ที่คนที่น่าตื่นเต้นควรจะเป็นนนท์มากกว่า

"เดี๋ยวครับ ยังไม่ได้บอกพี่นัยเลยครับ ปกติพี่นัยจะมารับครับ เดี๋ยวพี่นัยมาไม่เจอจะเป็นห่วงนะครับ" นนท์เริ่มเป็นห่วงความรู้สึกของนัยบ้างแล้ว

"ไอ้นัย มันดูแลดีเกินพี่แล้วนะนี่" วุฒิบ่น "เอางี้ไหมครับเขียนโน๊ตไว้หรือฝากบอกพี่ที่สำนักงานก็ได้ เดี๋ยวพี่จัดการเอง" วุฒิค่อนข้างสนิทกับเจ้าหน้าที่สำนักงาน วุฒิจัดการเขียนโน๊ตและกำชับให้บอกนัยว่าตัวเค้ามารับนนท์ไปแล้ว

นนท์เดินขึ้นรถไปกับวุฒิเพื่อเตรียมตัวไปเรียนหนังสือตอนบ่ายโดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองอย่างน้อยใจ

"พี่วุฒิครับ เลิกเรียนกี่โมงครับ"

"ประมาณ 5 โมงนะครับ" พอดีพี่นัดอาจารย์ไว้นะครับ ตอน 4 โมงกะว่าจะคุยธุระประมาณชั่วโมงนะครับ นนท์ถามทำไมหรือครับ"

"ผมจะออกไปในเมืองนะครับ ขอติดรถไปลงที่กาดสวนแก้วได้ไหมครับ แล้วเดี๋ยวผมนั่งรถแดงกลับเองครับ จะไปซื้อของนิดหน่อยนะครับ"

"ไม่เป็นไร พี่ก็กะจะชวนนนท์ไปทานข้าวเย็นพอดีเลยครับ แล้วเสาร์อาทิตย์นี้นนท์ไปไหนหรือเปล่าครับ ถ้าไม่ไปไหนพี่จองตัวนะครับทั้ง 2 วันเลยครับ พี่จะให้นนท์ช่วยขนของนะครับ พี่จะมาอยู่หอกับนัยมันนะครับมีหนังสือกับเสื้อผ้านิดหน่อยนะครับ ไปช่วยพี่นะครับ"

"ได้ครับ แต่ว่าพี่ไม่ต้องเลี้ยงข้าวนนท์แล้วก็ได้นี่ครับ พี่เลี้ยงไปแล้วเก็บเงินไว้ใช้เถอะครับ"

"ไม่ได้ครับ วันนั้นไม่นับครับ ปกติเวลานัดเลี้ยงน้องเค้าจะไปกันเยอะๆ แต่เราไปกัน 2 คนนะครับ"

"แล้วแต่พี่ซิครับ ผมไงก็ได้อยู่แล้วแต่ว่าผมอยากชวนพี่นัยไปด้วยจะสนุกกว่านะครับ ไปกันหลายๆ คน"

"2 คนเท่านั้นครับ 2 คนเท่านั้น" วุฒิหันมาพูดเสียงเข้ม และนนท์ก็ไม่ต่อร้องต่อเถียงแต่อย่างใด

นนท์ มาถึงคณะฯ และแยกตัวขึ้นเรียน ส่วนวุฒิแยกตัวไปเรียนที่คณะฯอื่น (โดยปกติปีหนึ่งและปีสองมักจะไม่ค่อยได้เรียนที่คณะตัวเองเท่าใดนักเนื่องจากต้องเรียนวิชาพื้นฐานซึ่งถูกสอนตามคณะต่างๆ) ที่คณะฯ น้องปีหนึ่งดูจะแตกตื่นกับวุฒิเป็นอย่างมาก เพราะวุฒิดูเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างมาก น้องปีหนึ่งผู้หญิงจะบอกว่าวุฒิหล่อและน่ารักมาก นิสัยก็ดี ขี้เล่นมากด้วย จริงอย่างที่หลายคนพูดดูเหมือนวุฒิจะเป็นจุดเด่นในคณะจริงๆ เวลาที่ทุกคนเรียนเสร็จแล้วรอจะเรียนวิชาต่อไปพวกเค้าจะมานั่งที่ม้านั่งข้างล่างคณะฯ และจับกลุ่มคุยกันไป แซวกันไป เป็นกลุ่มเล็กใหญ่ผัดเปลี่ยนเวียนกันไป คนโน้นเข้าคนนี้ออก แทบไม่มีเวลาเงียบของเสียงแต่อย่างใด นนท์ไม่เคยคิดจะเข้ากลุ่มแต่อย่างใด นนท์ไม่มีรถดังนั้นต้องติดรถกลับหอพักทันที่เมื่อนนท์เรียนเสร็จ นนท์จะกลับกับใครก็ได้ที่คนๆ นั้นกลับหอพัก

.
[ อ่านตอนถัดไป (ตอนที่ 11) ]

[Home]