ความในใจของผม ถึง เกย์ และ เลสเบี้ยน ทุกท่าน

หลังจาก ที่ ผม เผยแพร่ Homepage Xq28 ไป ก็มี เกย์ กับ เลสเบี้ยน จำนวน มากมาย ก่ายกอง ที่ mail มาหาผม มีทั้ง เขียนมาชม , ขอคำแนะนำ , อยากรู้จัก ฯลฯ แรกๆ ผมก็ พยายาม เขียน ขอบคุณ ทุกๆคน ที่ mail มาหา แต่ ตอนนี้ ผม ไม่ขอ ตอบกลับ นะครับ ถ้า ไม่จำเป็น จริงๆ เพราะ ถ้า ผม คอย ตอบ mail ทุกฉบับ ก็คง เป็นอัน ไม่ต้อง ทำ อย่างอื่น ดังนั้น ถ้าใคร อยาก ขอคำแนะนำ อะไร เกี่ยวกับ ชีวิต แบบ เกย์ๆ ก็ ไปใช้ Board ที่ ผม ทำไว้ให้ ดีกว่าครับ ถ้า มี เรื่อง คับ ข้องใจ อยาก ระบาย ก็ เชิญ ระบาย ความ ในใจ ได้ ที่นี่ เลย ถ้า ใคร อยากได้ เพื่อนคุย แบบ ที่ เป็น เกย์ ด้วยกัน ก็มี homepage อื่นๆ อีก มากมาย ที่ ให้ บริการ ถ้า ใคร จะ เขียน มาชม ตัวผม หรือ homepage ของผม ก็ เชิญ mail มา ได้เลย ผม ชอบ ให้ คน ชม อยู่ แล้ว ( ผม มัน บ้ายอ) หรือ จะ เขียน มาด่า บ้าง ก็ได้ ผม จะได้ รู้ว่า มี อะไร ต้อง ปรับปรุง แต่ ยังไง ก็ตาม ผม จะ ไม่ ตอบ mail ถ้า ไม่ จำเป็น จริงๆ นะครับ ผม ไม่ ใช่ นัก ตอบ ปัญหา แล้วก็ ตัว ผม เอง ก็ ยัง ไม่รู้ เลย ว่า จะ ทำ อย่างไร กับ ตัวเอง ที่ เป็น เกย์ อย่างนี้ ... อันที่จริงแล้ว ผม อยาก ให้ มี mail เข้า มา เยอะๆ ผมชอบ อ่าน แต่ ผม ค่อนข้าง จะ ขี้เกียจ ตอบ น่ะ ครับ ... คน ที่ mail มา หา ผม มี หลาย คน ที่ เขียน มา เล่า ความ คับ ข้องใจ ให้ ผม ฟัง เกย์ และ เลสเบี้ยน ที่ mail มา หา ผม หลาย คน มี หน้าที การงาน ที่ดี มี การ ศึกษา สูงๆ คนที่ เรียนอยู่ ก็ อยู่ ใน มหา'ลัย ชื่อดัง แทบ ทั้งนั้น แต่ คน เหล่า นี้ ประสบ ปัญหา อย่าง เดียวกัน ( รวม ทั้ง ผม ด้วย) คือ ไม่มี ใคร รู้ว่า พวกเรา เป็น อย่างนี้ เพราะ ดู ภาย นอก พวกเรา ก็ เหมือน กับ ผู้ชาย ผู้หญิง ทั่วๆไป . หลายคน เกิด ความ คับข้องใจ เพราะ แต่ ละ คน ล้วน เป็น ความหวัง ของ พ่อแม่ . ทุกคน ต่างก็ ไม่ ต้องการ เปิดเผย ตัวเอง เพราะ ไม่ ต้องการ ให้ พ่อแม่ เสียใจ ไม่ ต้องการ ถูก ทำลาย ชื่อเสียง เกีตรติยศ ไม่ ต้องการ ถูก ประนาม จาก สังคม . พวกเรา หลายคน ได้ แต่ รอคอย ว่า สัก วันหนึ่ง คน จะ ยอมรับ เกย์ และ เลสเบี้ยน อย่าง พวกเรา มากขึ้น . ทีแรก ผม คิดว่า เลสเบี้ยน คง มี ไม่ ค่อย มาก ใน สังคม เหมือน เกย์ แต่ หลัง จาก ได้ mail จาก lesbian จำนวน มาก มาย ทำให้ ผม ได้ รู้ว่า เลสเบี้ยน ก็ มี อยู่ มาก เหมือน กัน . มี เกย์ จำนวนมาก ที่ mail มาหาผม ที่บอกว่า มี ลูก มีเมียแล้ว ลูก และ เมีย ของเขา ไม่ รู้ เลย ว่า เขา เป็น เกย์ หลายคน บอกว่า พยายาม ใช้ ชีวิต กับ ลูก เมีย ให้ มี ความสุข ที่สุด แม้ว่า จะ เป็น เกย์ ก็ ตาม

mail ที่ ผม อ่าน แล้ว ประทับใจ ที่ สุด คือ ฉบับนี้ (ตัดเอา ข้อความ มาแค่ บางส่วน นะครับ)
ผมรู้สึกดีใจและขอบใจมากที่คุณได้เขียน website มี้ขึ้นมาผมเป็น เกย็มาตั้งเเต่จำความได้ ไม่เคยเสียใจเลยที่ตัวเองเป็นเกย์เพราะผมเชื่อว่าผมมีดีและเป็นคนดี กว่าผู้ชายจริง ๆ ค่อนโลกซะอีก ผมเคยได้ยินเรื่อง xq28 มาเหมือนกันตอนปีที่แล้ว วันนั้นเล่น medline เพื่อหาข้อมูลมาทำรายงานเสร็จแล้วก็ลอง search เล่น ๆ คำว่า homosexual ก็มี paper ออกมา ประมาณ 5 paper ซึ่งน้อยมากผมอ่านดูคร่าว ๆ ก็รู้สึกสนใจ มาเล่าให้เพื่อน ๆ ที่คณะฟัง ผมเรียน ทันตะ เป็นคณะที่มีผู้ชายน้อยอยู่ แล้ว และก็เป็นเรื่องแปลดมากที่ชั้นปีผม ตอนปี 1 มีผู้ชาย 13 คน สอบใหม่ไปแพทย์ 1 คน รถชนต้อง drop ไป 1 คน เหลือ 11 คน คุณรุ้ใหม สุดท้ายมีผู้ชายแท้ 100% เหลือคนเดียวที่เหลืออยู่ ๆ กันไป ก็รู้กันเองว่าเป็น ผมเป็นคนที่เปิดเผยมากว่าตัวเองเป็น เเต่ถ้าอยู่เฉย ๆ ก็จะไม่รู้หรอก คนที่ไม่สนิทก็จะไม่ทราบเพราะผมดูบึกบึน เป็น man ดี พ่อ แม่ผมเพิ่งทราบตอนผมเข้า ปี 1 เพราะท่านมาเยียมที่หอพักในขณะที่ผมไม่อยู่ เพื่อนออกไปตามท่านเลยเปิดลิ้นชักดู ก็เห็นรูปถ่ายผมกับแฟน (เก่า) เยอะมาก (ถ้าเจอน้อย ๆ ยังพอแก้ตัวได้)พอผมกลับเข้ามาท่านก็ถามว่านี่แปลว่าอะไร ผมก็เลยบอกความจริงท่านไป พ่อโกรธมาก แม่เป็นลมเลยแต่สุดท้ายเรื่องร้าย ๆ ก็ผ่านไปได้ ตอนนี้ท่านก็ยังหวังว่าผมจะ เปลี่ยนแปลงได้แม้ผมจะบอกว่ามันสายไปแล้ว แต่สิ่งที่ผมดีใจและไม่ทำให้ผมคิดมากอีกเลยก็คือ แม่ผมบอกว่า ผมเป็นอะไรแม่ก็ไม่ว่าขออย่างเดียวเป็นคนดีก็พอ ....................
ตรงที่ผม อ่านแล้ว ประทับใจ ที่ สุด คือ ตรงที่ เขา เขียนว่า "แม่ผมบอกว่า ผมเป็นอะไร แม่ก็ไม่ว่า ขออย่างเดียว เป็นคนดีก็พอ"


ข้อความข้างล่างนี่ เป็นข้อความ ที่cut มาจาก mail ที่ ผม อยากให้ ทุกคน ได้ลอง อ่าน ดู ครับ (ตัดเอา ข้อความ มาแค่ บางส่วน นะครับ)
....... ขอบคุณมากนะครับสำหรับความพยายามและความมุ่งมั่นของคุณต่อการสร้าง site ที่มีสาระประโยชน์อย่างนี้ เมื่อก่อนผมก็รู้สึกไม่แตกต่างจากคุณเท่าไร เพียงแต่ความรู้สึกที่ดีขึ้นนั้นไม่ใช่เพราะได้ทราบเรื่อง Xq28 แต่เป็นเพราะพยายามจะไม่คิดมาก และมีชีวิต อย่างที่เป็น โดยไม่กระทบต่อชีวิตครอบครัว  ่ไม่ใช่มีชีวิตอย่างที่สังคมอยากให้เป็น ซึ่งทรมานความรู้สึกเกินไปครับ เรื่องที่คุณพูดว่าควรจะมีแฟนหรือไม่อย่างไรนั้น  ผมสนับสนุนว่า ให้มีคนที่เข้าใจ และสามารถคุยในเรื่องนี้ได้ ก็จัดว่าเป็นการเพียงพอแล้วครับ  อาจไม่จำเป็นจะต้องใช่สิ่งที่เรียกว่าแฟนก็ได้  เพราะอาจมีเรื่องทุกข์บางอย่าง ตามมาได้ ถ้าไม่จัดการ หรือความสัมพันธ์ไม่ลงตัว ............
............. สวัสดีครับ ก็ดีครับได้ความรู้ใหม่เพิ่มขึ้น แต่เรื่องวิชาการพวกนี้ผมอ่าน ได้ไม่หมดหรอกครับอ่านแค่พอรู้ว่ามันคืออะไร แต่ที่ผมอ่านหมดก็ในส่วนที่เป็นความ คิดของคุณมากว่า และรู้สึกชอบและเห็นด้วยกับความคิดของคุณ ที่เห็นด้วยก็ไม่ใช่ เพราะอะไรหรอกครับ คุณเองก็คงจะเดาได้ว่าผมก็เป็นเหมือนคุณ และต้องทนทรมาน กับเรื่องนี้มากแค่ไหน และนี่ก็เป็นครั้งแรกครับที่ผม mail มาบอกความจริงกับคนอื่น ทั้งที่ชั่วชีวิตนี้ผมไม่อยากให้ใครรู้เลย อยากให้ความจริงนี้มันตายไปพร้อมกับตัวผม แต่กว่าจะถึงวันนั้นถ้าผมเกิดอายุยืนขึ้นมา ผมจะทนรับความทรมานนี้ได้หรือ นี่เป็นสิ่ง ผมคิดอยู่ตลอดเวลา ผมคิดอยู่เสมอว่า ถ้าหากผมทำอะไรสักอย่างนึงที่ได้เงินจำนวนมาก (ไม่ใช่ขายยาบ้านะครับ) ส่วนเงินจะเอาไปทำอะไรเหรอ ก็จะเอาไปทำบุญ เอาไปซื้อ หรือสร้างประโยชน์อะไรก็ได้ที่จะทำให้คุณพ่อคุณแม่มีความสุขที่สุด และสุดท้ายก็อยาก จะบวชให้ให้คุณพ่อคุณแม่ เมื่อผมได้สิ่งที่ว่านี้แล้วผมก็อยากตายอย่างสงบ แบบว่านอน หลับไปแล้วตายไปเลย ไม่ต้องทรมาน นี่คือความหวังอันสูงสุดของผมครับ แต่ในความ เป็นจริงนั้นผมจะทำอย่างไรล่ะถึงจะได้ตอบแทนบุญคุณของคุณพ่อคุณแม่ได้ ซึ่งมันก็ไม่ มีวันที่จะตอบแทนได้หมด ถ้าจะฆ่าตัวตัวเหรอ เดี๋ยวคุณว่าโง่อีก ไม่เอาดีกว่าอีกอย่าง มันเป็นบาปด้วยนะตามหลักศาสนาพุทธ สรุปแล้วทุกอย่างมันเป็นแค่ฝัน ในความเป็น จริงผมจะต้องอดทนไปอีกสักเท่าไหร่ก็ยังไม่รู้ ใน pantip มีคนมาบอกว่ามันเป็นกรรมที่ เราเคยทำมาแต่ชาติก่อน เช่นเคยไปข่มขืนคนอื่น อันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะจริงหรือไม่จริง แต่ผมก็เคยนึกเล่นๆ ว่ามันน่าจะเป็นบาปกรรมอย่างนี้ บังเอิญมาเจอกระทู้นี้ก็มีคนคิด เหมือนกัน ก็เลยเริ่มเชื่อว่ามันน่าจะเป็นจริง ไม่ทราบว่าคุณเบื่อที่จะอ่าน email หรือ เปล่าครับ ถึงแม้ว่าคุณจะคิดอย่างไร ผมก็ขอร้องล่ะช่วยอ่านหน่อยก็แล้วกันนะครับ เพราะผมรู้สึกเหมือนโดดเดี่ยวมาก ผมไม่รู้จะไปปรึกษาใคร แต่เรื่องอื่นนี่เราพอพูดกับ คนอื่นได้ แม้แต่เพื่อนที่ผมไว้ใจมากที่สุด และคิดว่าเขาอาจจะ เป็นแบบเดียวกับผมก็เป็นได้ ผมก็ยังไม่เคยเอ่ยปากพูดเรื่องนี้แม้แต่ครั้งเดียว เพราะมันรู้สึกอายมาก เหตุที่อายก็ เพราะผมไม่อยากยอมรับความจริงเรื่องนี้ ผมอยากจะมีชีวิตที่เหมือนชาวบ้านทั่วไป แต่ถึงผมไม่บอกเองก็มีคนที่สงสัยจนได้ เพราะผู้ชายส่วนใหญ่เรียนมหาลัยก็จะมีแฟนกัน ทั้งนั้น ถึงไม่มีก็อาจจะเคยจีบคนโน้นชอบคนนี้ แต่ด้วยผมเป็นคนที่ชอบอยู่เงียบๆ จึงไม่ คิดจะยุ่งอะไรกับใคร ทั้งที่จริงๆ ก็มีคนมาชอบอยู่เหมืนอกันแต่ยังไงถ้าเราไม่ชอบเขา ก็ไม่อยากฝืนใจ ไม่อยากให้เขาต้องผิดหวัง เหมือนอย่างที่คุณคิดแหละครับ เพื่อนๆ บอก ว่าผู้ชายนี่ต้องเจ้าชู้ทุกคนแหละ เท่าที่ผมดูๆ ก็ว่างั้นแหละ แต่มาคิดถึงตัวเองถ้าจะว่าไป แล้วเราก็เจ้าชู้เหมือนกัน เพราะแอบชอบเขาไปทั่ว แต่เสียดายที่คนนั้นก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่ผมไม่เคยที่จะไปจีบใครหรือมีความสัมพันธ์อะไรกับใคร เพราะผมก็มีความสำนึกอยู่ เสมอว่าสิ่งที่เราคิดจะทำนั้นมันผิด และอาจกลับมาฆ่าตัวเราให้ตายทั้งเป็นได้ ผมทนรับสภาพตัวเองไม่ได้ครับ ถ้ามีใครมาว่าหรือประจาน ผมคงเสียใจอย่างที่สุด ผมเคย ร้องไห้กับเรื่องนี้มาแล้ว ในครอบครัวผมนะครับผมมีพี่น้องเป็นผู้หญิง และผมก็เป็น ลูกผู้ชายคนเดียว ผมคิดว่าสภาพแวดล้อมก็มีผลบ้างนะครับ เพราะผมจะอยู่กับผู้หญิง มาแต่เด็กๆเพื่อนๆ ข้างบ้านก็เป็นผู้หญิงเสียส่วนใหญ่ ไปไหนมาไหนก็จะไปกับคุณแม่ เพราะคุณพ่อไม่ค่อยชอบให้ลูกๆ มาอยู่ใกล้ๆ สักเท่าไหร่ เพราะมันวุ่นวาย พวกของเล่น ผมก็มีของเล่นเด็กผู้ชายหลายอยากพวกปืน รถ แต่ผมก็ต้องร้องเอาของเล่นที่เป็นตุ๊กตา ให้ได้เมื่อคุณแม่ซื้อให้พี่หรือน้อง คุณแม่ก็ต้องยอมซื้อให้อีก เห้อ ไม่น่าเลยเรา....... แต่ที่ผมหนักใจอีกอย่างคือตรงที่ผมเป็นลูกผู้ชายคนเดียว พ่อแม่ก็ต้องตั้งความหวังเอาไว้ แต่ผมกลับต้องมาเป็นอย่างนี้ ชะตามันช่างโหดร้ายกับผมเหลือเกิน หลายครั้งผม คิดอยากจะมีพี่ชายหรือน้องชายไว้คอยปรึกษา หรือไว้เป็นตัวแทนผม จะได้ไม่มีใคร มาคอยให้ความหวังกับเรามากนัก แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ หรือถ้าเกิดผมมีพี่ชายหรือน้องชาย จริงแล้วเขาเกิดเป็นเหมือนผมขึ้นมันก็จะยิ่งหนักเข้าไปอีก เฮ้อ กลุ้มใจจริงๆ ผมกำลังตัดสินใจอยู่ว่า ผมควรจะเอายังไงกับชีวิตดี จะแต่งงานกับผู้หญิงสักคนนึง ? ถ้าเป็นไปได้ผมเอานะ ผมไม่แคร์ว่าตัวผมเองจะมีความสุขไหม แต่ที่ผมแคร์ที่สุดก็คือ ผมจะทำให้เธอมีความสุขได้ไหม และสักวันหนึ่งถ้าเธอรู้ว่าผมไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด มันจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขารับได้ก็แล้วไป แต่เขารับไม่ได้ครอบครัวต้องแตกแยก คนที่ ซวยที่สุดก็คือผม ถึงเวลานั้นคงจะฆ่าตัวตายแบบอะไรก็ยั้งไม่อยู่ ถ้าคุณจะให้คำปรึกษา หรือเป็นเพื่อนคุยกับผมได้ ผมขอขอบคุณมากๆ เลยครับ เพราะผมก็อยากรู้ว่าจุดหมาย ปลายทางของคนที่เป็นอย่างนี้ จะตัดสินใจกับตัวเองอย่างไรดี ตอนนี้ผมก็เป็นนักศึกษา ปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ เช่นกันครับ ............
..... ผมว่าคนที่ไม่ยอมรับบุคคลที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนทางสังคม จะอย่างไรก็ยากที่เขาจะยอมรับได้  ผมเชื่อว่าไม่ใช่เรื่องของความคิดเห็น หรือทัศนคติส่วนบุคคล ที่เป็นผลให้คนๆ หนึ่งจะเกลียด หรือยอมรับอะไร โดยเฉพาะเรื่องที่เป็นพฤติกรรมทางสังคม  (กรณีกลัวความมืด เกลียดเสียงดัง นั่นผมว่าเป็นเรื่องทางกายภาพ ที่เกิดจากการเรียนรู้ทางจิตวิทยา  ไม่ใช่พฤติกรรมทางสังคม)  คนๆ หนึ่งโตมาได้ก็ต้องผ่านกระบวนการในการอบรมสั่งสอน เรียนรู้พฤติกรรมคนรอบข้าง  มีการปลูกฝังความเชื่อ  ทัศนคติ  เรียนรู้วิธีคิด  รับเอามุมมองและโลกทัศน์ที่มีต่อสิ่งต่างๆ ไว้   ผมจึงค่อนข้างไม่แปลกใจ ที่สมัยนี้ เหมือนยอมรับเกย์มากขึ้น   สังคมทุกวันนี้มีความผูกพันระหว่างบุคคลน้อย  ประกอบกับแนวคิดเรื่องสิทธิส่วนบุคคล สิทธิมนุษยชน  ที่ได้ปลูกเพาะลงในคนรุ่นใหม่ ๆ
ทำไมบางสังคมยอมรับเกย์ได้ คนในสังคมก็คนธรรมดาๆ เหมือนกัน จริงไหมครับ  เล่ามายาวๆ นี่ก็เพียงอยากจะสรุปว่า  การที่ใครสักคนจะรังเกียจคนอื่นที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนทางสังคม มันก็เป็นสิ่งที่แก้ไขได้ยาก  อืม เรื่องนี้คงต้องว่ากันยาว  ช่างมันก่อนละกันครับ  ยิ่งคุณกับผมเรียนมาคนละสายวิชา  ผมพล่ามไปมากๆ คุณเองก็อาจจะมึนเสียก่อน .....
..... I'm not gay but I'm Tom,anyway I face the problems like u. I feel confused and upset with myself what I should be. I tried to think and to be real woman but I can't.
There's no one know that I'm Tom and I keep it secret like u because I don't want my parents feel regret.
I can't imagine my future. By the way I tried to do my best with the past and present, everyone thought that I'm happy,intelligent, my life seems perfect(I'm the student at famous faculty and university and 'll graduate this year with honor).
I have parents who love me so much,but for me the more they love and care me, I feel more guilty with my abnormal sex.

I love one girl but I can't express my feeling like other boys/men can do, I didn't want her feel upset...I didn't want our friendship be down...
I think for now the society accept Gays more than the past but anyway they still didn't accept lesbian. .....

..... อ่านโฮมเพจของนายแล้ว รู้สึกดีมากอยากบอกไม่ถูก     บรรยายความรู้สึกในใจผมได้หมดเลย ตอนนี้ผมอยู่กับแฟนของผมเป็นฝรั่ง อยู่เมืองนอก ผมมีเพื่อนๆ ที่เป็นเกย์และเลสเบี้ยนเยอะมาก  เราเป็นกลุ่มเกย์ไทยที่ใหญ่พอควร ในซิดนี่ย์ ทุกคนพอใจที่จะเป็นเกย์ บ้านเราอยู่ใกล้ๆ กัน เกย์ทั้งนั้น ทั้งเพื่อนในบ้าน นอกบ้าน บ้านเราเกย์อยู่กับเลสเบี้ยน ช็อปปิ้งเซนเตอร์เสาร์อาทิตย์ เกยเต็มไปหมด เพื่อนๆ ที่ทำธุรกิจกับผมก็เป็นเกย์หมดทุกคน บางทีผมลืมไปเลยว่าผมเป็นอะไร ผมก็เป็นคนๆ หนึ่ง ที่ทำงานผมต้องมีสัญลักษณ์ต้อนรับเกย์และเลสเบี้ยนเพราะลูกค้าชอบ และดูเป็นกันเอง  ผมเป็นผู้ชายเหมือนคุณ ผมขี้เกียจบอก ว่าผมเป็นเกย์ ผมก็พยายามหาป้าย เข็มกลัดมาติดไว้ คนก็สงสัยว่านายหล่อนี่ทำไมหนอถึงได้เป็น แต่ผมก็ดีใจ กลับเมืองไทยทุกครั้งบางทีผมต้องบอกกับตัวเองว่า เราต้องเป็นผู้ชายที่เมืองไทย เมืองนอกเราเป็นเกย์  พ่อและแม่ผมรู้ว่าผมอยู่กับแฟนหลายปีแล้ว แต่เธอ ยังบอกว่า เธออยากให้ผมกลับไปใช้ชีวิตแบบชายธรรมดา ผมบอกว่าผมทำไม่ได้   พูดยากมาก แม่ผมร้องให้ไปหลายรอบ รับไม่ได้  ผมบอกว่าผมเป็นคนดี ผมไม่ทานเหล้า สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว ใจบุญ ช่วยเหลือคนไทย เกย์ไทยที่ตกยากในประเทศนี้  เธอยังทำใจไม่ได้จนถึงทุกวันนี้ ผมก็เลยยังไม่เปิดตัวกับญาติๆ เพราะเกรงว่า แม่ผมจะเป็นลม  แม่ผมเธอเป็นคนมีตระกูลสูงมาก ผมเสียใจ แต่ผมจะทำให้ดีที่สุด แฟนผมทุ่มทั้งชีวิตให้ผมเลย เขาให้สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตแก่ผม   ผมไม่เคยพบมาก่อน เพื่อนชายจริงหญิงแท้ยังอิจฉาผมเลยว่าได้แฟนดี

อยู่ประเทศนี้ไม่ต้องอธิบายว่าเกย์เป็นไง เพราะเมืองนี้เมือง  เกย์ เลยสบาย ผู้ชายกอดจูบตามถนนหนทาง เราอยากให้นายมาดู   ประเทศนี้นะ ถ้าอยากจะมาเรียนต่อ อย่าลืมติดต่อผมได้ เรียนต่อออสเตรเลียสนุก สนาน เบิกบาน ติดต่อผมได้ หรือถ้าจะมาเที่ยวก็โอเค
.....

.....
สวัสดีครับ
ผมชื่อXXXXXXครับ อายุ16 กำลังเตรียมตัวเอนทรานซ์อยู่ครับ หลังจากอ่านโฮมเพจของพี่แล้วผมซึ่งไม่เคยคิดว่าจะมีคนมาทำโฮเมเพจอย่างนี้ด้วยเพราะ ดูๆแล้วไม่น่าจะมีประโยชน์แต่ไหนๆก็คลิกมาดูแล้วก็อยากรู้ว่ามีอะไรบ้าง พอได้อ่านดูที่พี่เขียนนั้นผมก็รู้สึกอึ้งไปเลย เพราะอะไรนะเหรอครับเพราะที่พี่เขียนมาทั้งหมดนะ มันช่างเหมือนชีวิตของผมจริงๆ จริงๆนะครับทุกเหตุการณ์ที่พี่เขียนลงไปนั้นเกือบจะเหมือนชีวิตของผมเลย เรื่องการยอมรับนี่เป็นปัญหาสำคัญที่ผมยังไม่ยอมรับจนถึงทุกวันนี้ ทุกครั้งที่อ่านเรื่องเกี่ยวกับพวกนี้ผม ก็ยังปกปิดตัวเองเสมอว่าทำไมเราต้องอ่านเรื่องพวกนี้ด้วย แต่พอได้อ่านโฮมเพจของพี่แล้วผมก็เลยอยากเมล์มาหาพี่ มากๆเลยครับเพราะผมอยากรู้ว่าทำไมพี่ถึงได้คิดเหมือนผมและอยากรู้ว่ามีคนอื่นอีกไหมที่คิดแบบเรา ผมรูสึกแปลกใจมากอย่างหนึ่งคือทำไมพี่ถึงตั้งโฮมเพจอย่างนี้ขึ้นมาได้เพราะผมยังไม่เคยคิดจะคุยเรื่องแบบนี้ ให้คนอื่นได้รู้ (ถึงแม้ว่าจะเป็นในเนตก็ตาม) และสิ่งที่ผมพยายามปกปิดนั้นก็ทำให้ชีวิตผมช่างทรมานเหลือเกิน เพราะทุกๆวันนี้ก็ยังไม่มีใครรู้หรือระแคะระคายแม้แต่น้อยว่าผมเป็น หรือแม้จะเอ่ย ผมก็ยังไม่กล้าเลย ผมอยากหาคนที่เข้าใจและรับฟังผมบ้างเพราะเรื่องความรักมันเป็นอย่างที่พี่บอกจริงๆครับมันห้ามกันไม่ไดที่จะรัก ใครซักคนหนึ่งเพราะเราก็เป็นจริงๆแต่ที่ผมทำไม่ได้คือแสดงออกว่าเรารู้สึกดีกับเขาถึงแม้จะขอแค่เป็นเพื่อนธรรมดา ผมยังไม่กล้าที่จะพูดนักเลย ตอนนี้ผมรักเพื่อนคนหนึ่งมากและผมก็คิดว่าเขาไม่เป็นแน่นอนหรือถ้าเป้นก็คงจะ เป็นคนที่เก็บกดมากเพราะดูยังไงก็ไม่มีทาง ผมชอบเขามากแต่ผมก็ไม่กล้าที่จะคุยกับเขาซักเท่าไรเพราะความกลัวที่ มีอยู่ไงครับ ผมเลยไม่รู้จะทำยังไงและอย่างที่พี่บอกจริงๆครับ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ปกปิดตัวเองด้วยการหาแฟน จริงๆก็เป็นแค่เพื่อนผู้หญิงธรรมดานะแหละครับแต่เรื่องนี้ก็ทำให้เพื่อนๆผมไม่เคยแม้แต่จะคิดว่าผมเป็น ผมจึงหาทางออกไม่ได้จริงๆและไม่รู้ว่าอนาคตผมจะเป็นอย่างไรเพราะพอเข้ามหาลัยผมคงเป็นมากกว่านี้ด้วยซ้ำ ทางออกที่ดีที่สุดคงไม่ใช่เงียบอยู่คนเดียวใช่ไหมครับ นี่แหละครับจึงเป็นเหตุผลที่ผมเขียนมาหาพี่ด้วยความหวังที่จะหาคนที่เข้าใจผมบ้าง แค่คุยก็พอ คุยอะไรก็ได้ คุยอย่างที่คนปกติเขาคุยกันเพราะผมรู้สึกกดดันมากๆตอนนี้ก็ยังสับสนตัวเองอยู่ว่า ทำไมเราถึงปิดกั้นตัวเองขนาดนี้ ตอนนี้ผมกำลังเตรียมตัวเอนทรานซ์อยู่จึงรู้สึกว่าชีวิตยิ่งน่าสับสนอยู่มาก แต่ก็ยังปลีกตัวมาเขียนจม.ฉบับนี้จนได้ ผมอยากรู้ว่าพี่อยู่ในสังคมได้ยังไงโดยที่ไม่มีที่ระบายเลย แต่เท่าที่ดูผมก็รู้แล้วว่าพีมาระบายกับโฮมเพจไว้ซะเยอะแล้ว มันน่าจะมีทางที่ดีกว่านี้ถ้ามีโอกาสก็คุยกับผมบ้างนะครับ
......
.....
I can type in Thai but slow so I prefer writing you English (mixed with Thai) email la kan. I browsed to your Xq28 homepage and I LOVE (emphasize) it so much. It's useful and educational. I learn a lot from you homepage. Well, I am still shy to say that I am gay. เมื่อไรก็ตามที่ผมพูดคำนั้นออกไป ผมรู้สึกเจ็บใจ เจ็บแค้นตัวเองมาก เพราะผมเป็นเกย์ ถึงทำให้ผมรู้สึกอึดอัดมาก I feel EXACTLY just like you. Although I am, I can't tell anyone about myself. I always have to pretend that I am not a gay. When I read your "ความในใจของผม", ผมพูดได้คำเดียวว่า ใช่เลย!!!!! ผมมีความรู้สึกเดียวกับคุณ แทบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การมีgirlfriend แต่ไม่ได้รักจริง การปิดบังความรู้สึก และการไม่สามารถที่จะเปิดเผยตัวเองได้ เพราะกลัวว่าพ่อแม่จะเสียใจ และจะอยู่ในสังคมไม่ได้เป็นปกติสุข และความรู้สึกรำคาญพวกตุ๊ดที่ทำตัวตุ้งติ้งเกินเหตุ ผมขอชมเชยคุณเลย ว่าเขียนได้ดีมาก You are so ARTICULATE. That would be the word to use in English. ผมยังไม่พร้อมที่จะบอกคนรอบข้างว่าผมเป็นเกย์ แต่ผมก็อยากจะรู้จักกับคนที่เป็นเกย์ อย่างผม และเข้าใจความรู้สึกอย่างผม ผมเคยหลงชอบเพื่อนหลายคน (ก็ผมไม่ได้ตายด้านนี่ครับ) แต่ผมก็ต้องนั่งเสียใจ ไม่อาจบอกได้ รู้สึกเจ็บมาก ผมพยายามบอกตัวเองว่า "ห้ามรักผู้ชาย ต้องพยายามไม่รัก" แต่มันก็เป็นความรู้สึกที่บังคับไม่ได้ มันยิ่งทำให้ผมเกลียดตัวเองมาก เสียใจจนร้องไห้หลายที (ไม่อายที่จะบอกครับ ก็เพราะผมไม่สามารถบอกใครได้เกี่ยวกับความในใจ) เผื่อคุณจะ สงสัย ผมยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์เลย ไม่ว่าชายหรือหญิง (คุณชอบถามคำถามนี้นี่นา ก็เลยดักตอบไปก่อน) .....
......

มนุษย์ทุกคนล้วนแต่มีคุณค่าในตัวเอง
อย่ามัวแต่น้อยใจในโชคชะตา
จงทำวันนี้ให้ให้ดีที่สุด

Go Back